Mijn hartje huilt...

Door Angelsuenos gepubliceerd in Verhalen en Po√ęzie

Ik weet het. Het is beter zo. Voor jou. Voor mij. Voor iedereen.

De ondragelijke pijn heeft nu de kans om dragelijk te worden. Alleen zelfs dat besef, stilt niet mijn tranen.

Mijn verstand weet het. Het is mijn hart die huilt, als een weerwolf naar de volle maan. Het huilt, om het moeten loslaten van iets wat haar heel dierbaar was.

Mijn tranen, die ongestoord hun eigen weg vervolgen. Mijn dromen, die genadeloos zijn weggeblazen.

De sprookjes waarbij ik binnen liep, wanneer ik de harde realiteit van deze wereld niet meer aan kon. Dezelfde waar ik soms wel dagelijks binnen liep, zijn nu beveiligd met streng kijkende cipiers, die nog geen spier vertrekken bij wat je ook doet of zegt. Als ik vraag naar de sprookjes, het strand, de eettentjes, mijn prins, of de stad waar we uren doorheen dwaalde. Word ik binnengelaten, zonder een blik, zonder een woord. Zo gerustgesteld dat ik binnenloop, zo eenzaam en verdrietig loop ik nog geen vijf minuten later weer naar buiten.

Jij bent niet meer daar. Niet klaar staand om mij te ontvangen, geen rozenblaadjes die ik moet volgen, geen geur van lekker eten, geen zachte salsamuziek op de achtergrond.

Het strand, de huisjes, jou wijze woorden, de warmte, de veiligheid, het vertrouwde gevoel. Alles van jou is verdwenen.

Het is beter zo. Ik weet het. En sprookjes bestaan niet. Ze zijn geacteerd, om mensen zoals mij te misleiden.

Ik weet het. Alleen het voelde zo fijn, zo vertrouwd. Jou hand in de mijne. Samen konden wij de hele wereld aan. Ooit zou alles beter worden.

Tot die tijd, vluchte wij samen de droomwereld in. Ons gedeelde sprookje. Een plek, waar wij herinneringen maakte die niemand ons meer af kon pakken.

Tot gisteren het lang gevreesde gebeurde. Als een bom die ontplofde, en alles om zich heen vernietigde. Alles verloren in een paar minuten tijd. Een paar minuten tijd, die voor altijd op mijn netvlies gebrand zal staan.

Toch zal ik door moeten gaan. En ooit, zal ik daar weer op het strand lopen, en na het zien van 1 paar voetstappen, zal ik beseffen dat ik sterk genoeg ben, om alleen door te lopen met jou in mijn gedachten.

21/02/2020 12:43

Reacties (1) 

04/04/2020 01:18
Mooi geschreven !
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert