Een dwarrelend blad

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

De toetsen van de laptop bespelen, met een glimlach vraag ik me af hoe het zou klinken als er muziek uit de toetsen kwamen. Zou ik dan een mooi lied componeren? Gisteravond ook een heel stuk geschreven ik ben blij dat het mij op hetweer lukt, mijn hoofd legen zodat dingen weer duidelijk worden. Er gebeurt veel in mijn hoofd er is op het moment een constante strijd gaande van paniek tot een rust dat alles goed komt. Voor een aantal jaren terug had ik een vast vertrouwen, dat hoe zwaar ik het ook had dat het uiteindelijk goed zou komen. Op mijn goeie gesternte varen of zweven als een blad dat speelt met de wind. Ik kon dromen over verre oorden. Maar het laatste tijd is het voor mij moeilijker geworden. De harde waarheid is steeds meer aanwezig.

Dat zal wel volwassenheid heten. Het zorgde er ook voor dat ik niet meer kon schrijven. Het lukte me maar mondjesmaat. De jaren daarvoor heb ik veel geschreven, al mijn leed, gedachten en gevoelens deelde ik. Het gaf me rust en schepte orde in de chaos in mijn hoofd. Dingen uit het verleden die ik via het schrijven een plekje probeerde te geven. Of gewoon mijn gedachten delen met anderen. Ik was zeer actief op plazzila. Ik genoot van de reactie die ik kreeg. Het gaf me het gevoel dat ik gehoord werd. Naar zoveel eenzame jaren, waren er eindelijk mensen die belangstelling in me stelden. Zo kreeg ik internet vrienden. Maar net als in de gewone maatschappij raakte ik ook hier regelmatig in een wespennest verstrengeld.

Ik was kinderlijk naïef, toch was het ook een fijne tijd, de shit in mijn hoofd van me afschrijven, dingen uit het verleden onder ogen zien. Inmiddels een aantal jaren verder therapieën gehad, probeer ik werkelijk het verleden los te laten. De groepstherapie was fijn ik had veel steun aan de vrouwen in de groep, maar helaas mocht ik niet verder gaan met trauma verwerking omdat er zoveel gebeurt in mijn dagelijkse leven. Ik was hier verdrietig en boos onder. Maar misschien had ik het ook niet meer nodig, want met trauma’s bezig gaan kom je ook jezelf tegen. En op het moment gebeurt er inderdaad veel dingen wat mijn aandacht vraagt. Een deur sluit en ergens anders gaat er weer een deur open. Te minste dat is mijn ervaring. Ik heb er wel goeie vriendschappen aan overgehouden en dat is fijn.

Eindelijk weer kunnen schrijven het voelt zo fijn. Wat de toekomst ook brengen mag ik moet proberen vertrouwen te houden, net als in het verleden en weer gaan dromen. Misschien weer mensen bekoren met me schrijven. Mijn gedichten kon ik echt mensen mee raken. Gisteren weer voor het eerst sinds tijden een gedicht kunnen schrijven. Het schrijven lost niet mijn problemen op maar geeft me wel de kracht om door te gaan.

Shasja

 

Kijk ook bij mijn boekjes en mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

17/02/2020 14:45

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert