'Voodoo,indonesie, bijgeloof, beschermengelen en voorgevoelens 3'

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                       images?q=tbn%3AANd9GcRCWG-pyPPp-B-pGr_JL

'Niet alleen nu, vinden er bijzondere gebeurtenissen plaats, het is nooit anders geweest Wie ogen heeft om te zien en wie oren heeft om te horen, zal zien en horen. Je ziet natuurlijk niet wat je niet zien wilt. Dat is een soort bescherming om het veilige en geborgen gevoel dat mensen hebben opgebouwd niet meteen te niet te doen door onverklaarbare zaken te accepteren. Het is prettig om gebeurtenissen die niet in ons denken passen weg te redeneren, dan blijven wij de wereld begrijpen en behouden wij controle over onze omgeving, dat is toch zo?

                                              images?q=tbn%3AANd9GcQ7z3BgFAyGmNKi_qYRr

Delft en Indie

Mijn grootvader werd in 1891 in Amsterdam geboren. Hij studeerde in Delft net als zijn5fcc629edc0cfa360016263112fe8058aW1hZ2Vz vader, mijn overgrootvader, en net zoals mijn vader dat zou doen. Ik brak die traditie, die hegemonie van technocratisch bloed en denken. Het bloed kruipt echter waar het niet gaan kan en ik eindigde mijn loopbaan, benoemd  door de eerste kamer, u raadt het al, in Delft. Ik ben de laatste van die generaties, met precies de zelfde namen en tussennamen die verbonden waren geweest aan het technocratisch bolwerk, die mannenwereld van weleer; Delft. Mannen die hun zonen naar zichzelf vernoemden en meteen weer in ontwerp of techniek doken.Techneuten pur sang. De Koninklijke Academie ter opleiding van burgelijke ingenieurs zoals voor land´s dienst als voor nijverheid later Delft werd in 1842 gesticht door Koning Willem de  tweede om eenheid in rapportage en bouw projecten te bewerkstelligen.

                                         220px-King_Willem_II.jpg

Het is der halve de enige door de staat gestichte Universiteit en de  eerste kamer kan rechtstreeks mensen aldaar benoemen. In de voor Delftse tijd, bouwde het leger, met name de infanterie, bruggen en soms ging dat goed en soms stortten die in elkaar. De koning wilde, dat overal in de overzeese gebieden, van uit de zelfde discipline werd gebouwd en qua financiele verantwoording door het administratieve apparaat op de zelfde wijze verslag werd gedaan. Het werd voornamelijk een opleiding voor ambtenaren van de Oost Indische dienst.

                                          images?q=tbn%3AANd9GcTxs8rLIRPNC-LI8P4ZT

Mijn grootvader en Indie

Toen mijn grootvader 24 was en klaar was met zijn opleiding en de puinhoop van het Europa in de  1 ste Wereldoorlog wilde ontvluchten, nam hij zijn bruid mee naar Indie, Java wel te verstaan en om nog preciezer te wezen, naar Pare pare. Hij was uitgezonden door de een of andere staatdienst.Daar leefde hij het leven, van rijke kolonist van die tijd. Hij had een woning toegewezen gekregen en die vulde zich al gauw met inheemse werkers, die kok of tuinjongen, baboe, schoonmaakster of masseur werden. Sommigen woonden in de kampong en anderen vonden hun onderdak in wat bijverblijven. Mijn grootvader werkte in de ochtend en de middag hield hij overleg met de Heren in een aparte club die alleen voor hen toegankelijk was en die zij de onderneming noemden. Daar werd geserveerd door de jongens en de Heren spraken onder een borrel en of wat punch over  de komende wildzwijnen jacht die ze zouden organiseren of de krokodillen die ze ´snachts zouden schieten van uit een prauw.

                                               images?q=tbn%3AANd9GcR1SP5MlGjf8YnXL8elN

Het leven van de heren nam al snel groteske vormen aan. Als nieuwkomer werd je uitgenodigd in de onderneming en binnen de kortste tijd was ook de nieuwkomer getransformeerd in de alwetende blanke, die overal een mening over heeft en alles van uit een wetenschappelijk hoek beredeneert.  Zij namen haast de machtpositie in van de Maharadjah´s en elke borrel meer deed hen wat meer zwellen in branie achtig gedrag. Adoeh man.  

                                images?q=tbn%3AANd9GcSavWkSH6QD-RkM-4I3J

Het huis met de geesten

Toen mijn grootvader 20 jaar dienst er ophad zitten mocht hij met pensioen want tropenjaren telden dubbel.  Toen hij 44 jaar oud was en in de kracht van zijn leven mocht hij met pensioen! Hij wilde niet terug naar Nederland en kocht koffie en thee plantages en had een aandeel in suikerriet. De bezoeken voor het overleg in de onderneming namen toe. Samsi , de tuinjongen was gepromoveerd tot chauffeur en moest zorgen dat mijn grootvader altijd weer thuis kwam. Tijdens zo´n bijeenkomst zei een van de Heren dat hij buiten het dorp een fraai bezit gezien had, een nogal vervallen huis maar met veel velden er om heen. Hij wilde weten van wie dat was en of het wellicht gekocht kon worden. Zij vroegen de barman. 'Tuan,' zei hij, 'niet doen, ver bij wegblijven. Daar zijn geesten.' Waarop de "beschaafde ontwikkelde" Heren begonnen te bulderen van het lachen. 'Die bestaan niet,' zei, mijn grootvader, de techneut.'Kom binnen als je een  kop hebt,' zei een ander spottend.' Roep het niet aan Tuan alstublieft', zei de jongen achter de bar verschrikt.

                                images?q=tbn%3AANd9GcSavWkSH6QD-RkM-4I3J

Na nog wat drankjes en grootspraak en het lachen om bespottelijk bijgeloof  werd er besloten dat ze de nacht in het huis zouden doorbrengen. Een van de aanwezigen zei,' ik ben niet bang en hij klopte op de houtenbar, om het ongeluk af te kloppen, maar ik woon hier al enige tijd en ik doe hier niet aan mee.' Drie mannen en mijn grootvader namen een weddenschap aan om de nacht door te brengen in het betreffende huis. De anderen zouden buiten het huis wachten om te zien of de "dapperen" inderdaad vanaf middernacht in het huis zouden blijven.  De weddenschapsgelden werden genoteerd in een clubboek en getekend door de deelnemers. De volgende nacht zou het moeten gebeuren. . 

                                                     

Kwart voor twaalf liepen vier mannen waaronder mijn grootvader naar het grote, nu toch wel iets onheilspellende huis. De anderen zaten buiten met lantarens en hapjes en drankjes en rookten wat . De dapperen hadden ook lampen mee en lachten wat zenuwachtig. Mijn grootvader vertelde mij later dat hij een beklemming voelde toen zij door de deur stapten, naar binnen. Zij mochten daar niet zijn, zo een soort gevoel. Er stond niets in het huis, de vloer was stoffig en hun voetstappen verstoorden de maagdelijkheid van het stof.  Zo mannen, zei een vriend van mijn grootvader, over twee uurtjes weer naar buiten.' Ik heb nog nooit zo makkelijk mijn geld verdiend,' en hij lachte. Maar zijn lach klonk kil en geknepen. Zij zetten de lampen neer  en staken een sigaartje op. De klok sloeg twaalf slagen.

                                      images?q=tbn%3AANd9GcSepq9KMlMbH6cWAmqs9

Het Komt

Er gebeurde niets. Na nog een paar tellen begon net mijn grootvader´s vriend een verhaal te vertellen om de tijd te doden toen de tweede man zijn hoofd vast greep en vol ontzetting kreunend zei, 't komt oh mijn God het komt..' De lampen flikkerden, en ergens sloeg een deur keihard toe,'wind,' zei mijn grootvader dapper.  De lampen gingen uit en de wind was nu in huis. De silhoueten van de vrienden waren nu alleen nog te onderscheiden door het vuurpuntje van de sigaren en door het schaarse licht van de maan dat naar binnendrong.

'OHHH..' zei  de tweede man.. 'hij is er.. 'en hij hield zijn hoofd vast alsof hij een ondragelijke hoofdpijn had. Een vriend werd gesmeten en krijsde als een speenvarken van ontzetting. Voor de rest zei, mijn grootvader regende het slagen. Wij werden afgetuigd, Wij werden bont en blauw geslagen. Rond getold als kleine kinderen. 'Wegwezen,' riep een van de mannen. Met de ruggen tegen elkaar liepen ze als een soort merkwaardige krab richting deur.  Terwijl de vuistslagen en schoppen alleen maar toenamen in kracht. De grendel zat  op  de deur. De tweede man loeide nu, 'ze komen voor mij, ze komen mij halen.'  'Houd je kop,' brulde mijn opa, die eindelijk zijn kalmte kwijt was. Zij vielen naar buiten en de deur sloeg met een vlaag wind dicht.4c4c937b67cc8d785cea1e42ccea185caW1hZ2Vz

 'Hier praten wij nooit over,' zei mijn grootvader. Een had een bloedlip een ander een dichtgeslagen oog. Het groepje mannen dat buiten wachtte kwam op dapperen af.'He,' zei een van hen,' hebben jullie met elkaar gevochten?' 'Heb je niets gehoord dan,' vroeg mijn grootvader? ' Nee,' zeiden ze,' wat zouden wij gehoord moeten hebben?' 'Niets,' zeiden de dapperen,' laten wij naar huis gaan.' Mijn grootvader vroeg aan de tweede man:"wat zei je precies over iets dat kwam?' 'Ik zei niets' antwoordde de man.

','Opa vroeg ik, 'wat is daar echt gebeurd, ik wil het van u horen'.  'Nou,' zei hij, 'ik denk dat die anderen wat vechters in gehuurd hadden om de weddenschapspot te winnen.'   ' Denkt U dat echt,' vroeg ik?

'Nee,' zei hij, 'laten er maar niet meer over praten,' en hij klopte op zijn houtenstoel.'

San Daniel 2020

 

16/02/2020 20:10

Reacties (2) 

1
16/02/2020 22:46
Mooi verhaal!
Ik denk ook dat de rest een knokploeg ingehuurd heeft om de weddenschap te winnen...
Jammer dat dat kennelijk nooit uitgezocht is.
En ik ben niet eens een mannetje uit Delft.
;-)
1
17/02/2020 06:46
persoonlijk hang ik ook de mogelijkheid van een knokploeg aan
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert