´Voodoo, bijgeloof en beschermengelen en voorgevoelens 2'

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

'Mijn collega en vriend Marten, kreeg een waarschuwings droom, ik kwam in die droom ook voor. Hij waarschuwde mij ogenblikkelijk, want hij vatte de beelden die hij gezien had als zeer ernstig op. Ik was jong, 18 jaar en deed het af met bijgeloof en dat heb ik een paar jaar later moeten bezuren. Marten was half Indisch en had de schijn natuurlijk ook tegen zich door zijn bijgelovige opvoeding. Net als mijn vader was hij op Java geboren. Mijn vader die groot gebracht was door een baboe, was ondanks zijn studie, een van de bijgelovigste mensen die ik kende.

 

 

                         images?q=tbn%3AANd9GcQLhiqzCSltSnPxvHs3s

de groene kever

Het waren de 60 er jaren en er was overal werk te over. Ik had werk gevonden,eerst als zomerbaantje en later werd dat wat langer, bij een bouwmaterialen en vervoersbedrijf in de prairiestaat, Alberta.  mijn vader was uit het veldwerk naar een baan bij de universiteit gegaan. Alberta heeft een ongenaakbaar klimaat, een land klimaat. Zeer korte zomers en zeer heftige winters De temperaturen, als de wind uit de pool richting komt, kunnen dan ´swinters dalen tot min 40 graden. Dat lijkt erg en dat is het ook maar het is een droge koude. Als je auto even stil heeft gestaan dan start hij nooit meer of je moet het kabeltje van de block heater ingeplugt hebben in een stroompaaltje.  De blockheater is een spiraal onder de carter dat functioneert als verwarmings element.  Je hebt zomer en winterbanden. de winterbanden zitten er 9 maanden onder, Het zijn banden met stalen studs, om meer grip te krijgen op de weg. Bij min 30 heeft het geen zin om meer te pekelen alles is en blijft ijs. Als je tankt gaat er altijd antivries in de brandstof omdat die anders bevriest!. Kortom je wil er eigenlijk niet wonen en toen ik ook weg kon gaan vandaar, vertrok ik.

                                           images?q=tbn%3AANd9GcQLhiqzCSltSnPxvHs3s

Enfin ik hield niet van het openbaar vervoer en kocht een oude groene kever. De kever had zijn accu onder de achterbank en behield daarom in de kou meer zijn lading. Dat hadden de Duitsers goed gedaan. De verwarming kreeg niets ontdooid. Het waren twee laffe hendeltjes die lucht langs de uitlaat lieten stromen en in het koude Alberta geen enkel effekt hadden De VW garage installeerde daarom een benzine kachel onder het dashbord aan de passagierskant.  Dat werkte perfekt. Na enige dagen kwam ik er achter dat iemand die de zelfde werktijden als ik had, bij mij in de buurt woonde en ik bood hem een lift aan.   

                                          images?q=tbn%3AANd9GcT28aoMUi1DttO2uyYqX

De droom

Wij raakten na enige tijd  bevriend en wisselden boeken uit. Marten las veel boeken over Lobsang Rampa, alles over meditatie en India en het derde oog en dat soort zaken. In de ochtend stond hij steevast te wachten en ik begon mijn dag met " hi Marten, how´s life". Dat ging lang goed tot op een dag, hij niet in wilde stappen. Boy zei ik , " hop in, it´s cold".' nee,' zei hij,' ik rijd nooit meer met jou mee. Ik ga met de bus.' 'Dan kom je te laat en dan heb je een hoop gezeur', zei ik.' Ik leg het je later wel uit,' vervolgde hij,' ga maar.' Zo aan het einde van de werkdag zocht hij mij op en we namen een kopje koffie. Hoe zal ik beginnen´,' zei hij. 'Ik heb een droom gehad, een waarschuwingsdroom, ik wist meteen dat het geen flauwekul was.  Een paar dingen klopten niet maar ik stap nooit meer bij in jou in een  auto'. 'Leg uit,' zei ik.

                                         images?q=tbn%3AANd9GcT28aoMUi1DttO2uyYqX

'De kleur klopte niet,' zei hij, 'het was een blauwe auto en jouw auto is groen maar dat zijn details, jij zat er wel in. Je raakte betrokken in een ernstig ongeval en de passagier was er slecht aan toe.' 'Marten,' riep ik uit,' en dat is het! Daarom ga je nu elke dag bussen?' En ja dat was het, hij stapte nooit meer in. wij leenden elkaar nog wel boeken, over en weer, maar nooit zette hij  meer  voet in mijn auto en dat was zijn geluk.

                                          images?q=tbn%3AANd9GcT28aoMUi1DttO2uyYqX

De Carlman ghia  

Ik kwam bij de dealer en die had een sportwagentje staan, een Carlman ghia. Het was een twee seater met een achterbankje waar je met moeite nog wat mensen in kon proppen als zij gebogen zouden zitten. Het had alles wat ik ooit zou hebben gewild, qua vorm en uitstraling. Wow, dacht ik. Een verkoper kwam meteen op mij af,' wilt u een proefritje,' vroeg hij? 'Ik kan dat niet betalen,' antwoordde ik, maar nam de sleuteltjes wel aan. Twee blokjes om en ik was verkocht. Blauw was mijn favoriete kleur en dit wagentje was soooo cool.' U kunt uw oude kever als aanbetaling inbrengen en dan betaalt u daarna maar 150 dollar per maand af,' ging de verkoper door en voor ik het wist, had ik als jonge sukkel getekend voor het eigenaarsschap van dit race monster.  Dat was geweldig, ik ging naar mijn werk en voelde mij de koning, ik deed natuurlijk heel debonair maar ik wist dat iedereen mijn Ghia wilde uit proberen. De wereld was mijn oester, alles kon.

                                         images?q=tbn%3AANd9GcRWumQzBJEQ1s4U6lZp6

Uit in Banff en de vervulling van de droom

Het was betaaldag en ik ging met Jeff naar "Toby´s jug"  een coctailbar, zij hadden ladies night. elke dame betaalde slechts elk tweede drankje. Wij zagen twee schoonheden staan en boden hen wat aan. 'Hey boys,' zei een van de meisjes,' so what´s up?'' Oh, we gaan onze nieuwe racer proberen  richting Banff, gaan jullie mee?' Een paar drankjes later reden we over de TransCanada Highway richting West, dus naar Banff. In Banff raakte wij hem nog wat meer, dat wil zeggen: wij,  Jeff niet, die was een softdrink freak. Na nog een paar " hot toddies", waar je tanden krom van trokken besloten wij om terug te gaan. het zou een leuke avond worden dachten wij, de heren der schepping, zo maar. De highway was ondergesneeuwd en ik voelde mij niet zo geweldig meer.  'Jeff,' zei ik, 'ik heb te veel op hoe gaat het met jou?' 'Ik heb niets op,' zei Jeff.  'Wil je terugrijden,' vroeg ik aan hem?  'Heel graag,' zei hij, en daar begon droomtijd te tikken na zovele jaren geduldig gewacht te hebben.

                                    images?q=tbn%3AANd9GcTAOcgO8X_Is1SU4eJ3B

 Brmmm de Holley´s sloegen in er werd pure brandstof ingespoten  en de motor nam een grommende houding aan.' Rustig man,' zei ik. Ik kreeg de veiligheids gordel niet om en begon een dubbele tong te krijgen.. een verlaat effect van de alcohol. Jeff genoot van de kracht van het blauwe monster en toen wij de hoofdweg op zouden draaien en de achterbanden weg slipten, corrigeerde hij verkeerd door tegen te sturen en remde hij, terwijl hij de remmen nooit op ijs had mogen aanraken, en om onze as draaiende zeilden wij de TransCanada highway op waar wij in de flank gepakt werden door een grote Amerikaan.

De impact was enorm. Ik had mijn riem niet om en werd door de voorruit geslagen en voelde mijn voortanden afbreken, ik had nog geluk gehad.  De kant van Jeff was in de flank geraakt, de zwakste plek, de vloer was opgebold, mijn vriend was in het stuur geduwd door de bolling en vastgehouden op zijn plaats,door de veiligheids riem, hij  brak zijn rug bij de impact.  Een van de meisjes op de achterbank, had haar tong, door de klap  haast in twee helften gebeten en de  toeter stopte niet met uitbleren van de langerekte toooooooooooeeeeeett klank .

                                     images?q=tbn%3AANd9GcTAOcgO8X_Is1SU4eJ3B

Een grote man leunde naar binnen en  draaide het contact uit en de toeter zweeg.  'Deze is er slecht aan toe,' zei een stem, Jeff had zijn blaas geleegd, hij was buiten bewustzijn en had geen controle over zijn spieren. Airbags bestonden nog niet. De ambulance kwam en Jeff moest blijven en blijven en blijven. Hij is nooit meer de oude geworden, en ik? Ik kreeg nieuwe implantaten en ik koop sinds die tijd alleen nog maar grote zware wagens en als ik rijd drink ik niet.' Ik ben niet bijgelovig maar ik heb nooit meer een blauwe auto gekocht.

San Daniel 2020

 

16/02/2020 06:47

Reacties (5) 

18/02/2020 15:13
Mooi weer deze verhalen van terug in de tijd. Wat het bijgeloof aangaat, is weer zoiets waar je pas bij stilstaat op het moment dat zich iets voordoet en men dan denkt zou het dan toch.........
18/02/2020 15:07
Bijgeloof of niet, zijn weer van die dingen waar in al dan niet in geloofd totdat men ermee geconfronteer wordt.
1
16/02/2020 17:24
Na de Ghia heb ik altijd zware wagens gehad.. hier in Europa of Mercedes of Audi... men leert snel ... en de voorgevoelens ..daar heb ik en ambigu gevoel over.. ik ben niet bijgelovig ..maar ik weet niet of DIT de blauwe wagen was waar Marten over droomde.. dus .. dus .. ik koop nooit blauw alhoewel het mijn favoriete kleur is.
1
16/02/2020 10:52
Mijn broer heeft een tijdje een Karman Ghia gehad: een witte. Mooie auto, maar dat was dan ook in een gematigd klimaat.
Mijn familie vond dat ik zelf een auto moest hebben waar je bomen mee omver kon rijden, liefst een tank. Ik heb dus mijn hele leven Mercedes gereden - en nooit een ongeluk gehad.
Die had ik natuurlijk wél, maar altijd als ik bij anderen in de auto zat.
Voorgevoelens....de enkele keer dat ze uitkomen onthoudt iedereen. Die duizenden keren dat ze niet uitkomen vergeet men gewoon.
P.S. Jongelui met drank op: dan vraag je ook om ongelukken. De kerkhoven l...
1
16/02/2020 17:25
Bizar overigens dat diegene die niet gedronken had er slecht aan toe was..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert