'Voodoo, bijgeloof en beschermengelen, voorgevoelens'

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

'Ik ben een Westerse man, geschoold in de Westerse manier van denken. Ik ben wetenschappelijk getraind. Dat is niet mijn schuld. Dat is mijn manier van leven geworden. Wat niet wegneemt dat wij, zij het met enige scepsis, toch gebeurtenissen gade slaan die niet verklaarbaar zijn. Wat doe je daar mee, je geeft het een plaats. Nu in de laatste fase van mij leven wil ik wat van die gebeurtenissen met u delen. Omdat zij waarheids getrouw zijn en echt zo zijn als ik ze met eigen ogen heb beleefd.

                                              images?q=tbn%3AANd9GcQh1m_RN407knpoF1dx2

Makumba of voodoo

Ik woonde in Brazlie dicht bij de Mata grosso, het begin van een oerwoud, in een buitenwijk die Sao Vincente heette. MIjn vader was voor 5 jaar uitgezonden en werkte bij de mobil oil. Zij waren een  raffinaderij aan het bouwen in Cuba toñ. Het was een gelukkige tijd . Het weer was warm en tropisch en mijn zusje en mijn broer gingen naar een lagere school. Ik bleef thuis bij mijn moeder en "hielp" haar bij haar groente tuintje. God wat hield ik van die vrouw. Mijn moeder was geliefd bij de omringende buren. Zij verbond mensen die dat behoeften en ontsmette wonden als iemand langs ons huis kwam met een infectie. Op het feest van Sao Juan nodigde mijn vader iedereen uit en er werd een varken aan een spit geroosterd, het was een fijne tijd. Toen werd mijn moeder ziek, ernstig ziek. Ze werd bedlederig, en had verlammings verschijnselen. Mijn vader nam haar mee naar Sao Paulo, maar niets hielp.

                                             images?q=tbn%3AANd9GcSDUqupcOlt0Vg1h5vQC

. Toen kwam iemand uit de mata grosso met een wond en mijn moeder kon hem niet helpen omdat zij zelf ziek op bed lag. De tuinjongen legde het uit aan de indiaanse man, die weer verdween zoals hij gekomen was, geruisloos.Een aantal avonden later klonk er een gekrijs uit onze voortuin. daarna een zeurend gezang: salvenos, entrenos, slavenos, entrenos, redt ons, neem bezit van ons,  het werd een dreinende incantatie. Wij zagen een gloed van vuur uit de zij tuin. Mijn vader zei, blijf binnen en pakte zijn geweer. De tuinjongen zei, Señor Daniel gaat in God´s naam weer naar binnen. Wat gebeurt er wilde mijn vader eerst weten? 

                                     images?q=tbn%3AANd9GcRFE-RU1afHjWZZDOFgo

Het dorp heeft en medicijnman gevraagd een Makumba te houden, voor Donna Johanna, omdat zij zo ziek is.  Ik kom ook bij u binnen met uw welnemen.  Het vuur verlichtte de zij tuin en wij keken uit een raam. Er werd rondgelopen om het vuur en de incantatie werd een dreun, zij smeekte een hoger macht on hen te helpen en om bezit van hen te nemen. Een paar raakten in trance en zagen er redelijk bezeten uit. een man in het wit liep een beetje rond het vuur en gooide geld in het vuur, en andere zaken die wij pas de volgende morgen konden bekijken toen zij verdwenen was. De man kreeg nu een zwarte haan aangereikt, trok zijn kop er af en sprenkelde het bloed links en rechts. Niet meer kijken, zei mijn vader. daar zaten wij dan, niemand kon slapen tot het ineens stil werd, het was 4 uur in de ochtend. Jose,de tuinjongen legde uit dat er twee soorten Makumba´s zijn.

                                       images?q=tbn%3AANd9GcTH03-FdBogKeeEgKHCE

Zwarte Makumba´s om een vloek uit te spreken, en Witte Makumba´s om iemand te helpen. Dit was een witte Makumba geweest. De tuinjongen dankte mijn vader dat hij bij ons had mogen zijn en stond op het punt te vertrekken, toen de slaapkamer deur openging en mijn moeder naar ons toe kwam lopen. Jose  sloeg een kruis en riep luidkeels:Gezegend is God voor zijn goede werken. De artsen in Sao Paula konden mijn moeders genezing niet verklaren. Mijn broer en ik gingen in de ochtend bij het nog smeulende vuurtje kijken, er lag half verbrand geld in, een flesje parfum, een stuk zeep, een fles drank. Mensen uit het indianendorp hadden in het vuur geofferd wat zij missen konden. Mijn moeder, heeft daarna nog 13 jaar geleefd en overleed, helaas veel te vroeg ,op haar 48ste. God wat hield ik van die vrouw.  Ik heb sinds dien begrepen  van Indonesische familieleden, dat dit geen zaken zijn om mee te spotten. De werking van de "afsmeking" was aktief tot mijn moeder over de Evenaar ging en wij in Canada gingen wonen voor mijn vader´s werk. Daarna was zij weer overgeleverd aan haar gezondheid. Het schijnt, dat het evenseens zo is , dat je een vloek te niet kan doen door over de evenaar te gaan.

                                               images?q=tbn%3AANd9GcSVZoQ7VbVALAjKtC6FR

Mijn moeder´s droom

Wij zaten nog wat na, het was een zondag ochtend en wij hadden net ontbeten. Ik heb die nare droom weer gehad, zei mijn moeder  tegen mijn vader. Iedereen wist waar het overging. Het was een nachtmerrie die zich bij haar bij tijd en wijle herhaalde. Altijd helemaal precies het zelfde. Zij liep met ons over een weg en wij waren allen heel gelukkig. Ineens merkte zij dat ze beetje mank ging lopen, maar zij was de enige die dat merkte. Na een tijdje nam het mank lopen zulke vormen aan, dat wij langszaam ons van haar verwijderden. UIiteindelijk verdwenen wij uit het zicht, over een heuveltje en zij voelde zich zo vreselijk alleen. Om het hardst hadden wij allemaal geroepen dat zoiets nooit zou gebeuren , dat wij langzamer zouden gaan lopen of haar zouden dragen. En ik nam mij voor als dat ooit gebeurde , bleef ik bij haar en ik zou haar hand vasthouden  zodat er geen verwijdering tussen ons mogelijk zou zijn.

                                images?q=tbn%3AANd9GcT7-xhAULks36P-FZz-f

Mijn droom

Ik had een droom gehad die zo sterk was, dat ik er van schrok. Ik was jong, misschien zes of zeven jaar oud.Pas vele jaren later, zo´n 51 jaar later om precies te zijn, had ik ook zo een droom, waarvan ik meteen wist dat dit ernstig was. Die droom zette mij aan tot een bedevaart naar Santiago de Compostela. Door de eerste droom herkende ik de tweede heel "echte" droom. Het was het zelfde gevoel. Alle twee hadden merkwaardig genoeg met de liefde voor een vrouw te maken.

                                               images?q=tbn%3AANd9GcRKv4PtmPE68er4TQuSO

Ik droomde dat ik iemand die ik heel lief had duwde in een rolstoel, ik moest een berg op en ik keek naar de vrouw die ik duwde, zij was oud en ik kende haar wel, maar ik herkende haar niet. Boven op de berg was de top afgevlakt. Ik stond achter haar met mijn handen op de handvatten, er begon een windje te waaien dat langszaam maar zeker aanwakkerde in sterkte.De vrouw herkende ik nu,het was mijn moeder, Zij werd langszaam de kleur van die paarse of rood paarse kool en de wind pelde haar, zij verwoei weg van mij en de rolstoel was leeg .

Mijn Moeder´s droom

Mijn moeder werd ziek, ernstig ziek, haar gezondheid ging uit de pas lopen met de onze. Wij konden daar niets aan doen. Toen zij zo vaak bestraald was geweest en nauwelijks nog een stukje long had en pijn leed, helse pijn en volslagen vol gewoekerd was met kanker , begreep ik haar droom van 10 jaar er voor, van het mank gaan lopen. Wij zijn helaas over de heuvel verdwenen en konden haar niet mee nemen. 

Mijn droom

Mijn moeder kwam in een rolstoel terecht, ik heb haar vaak geduwd en op een bepaald moment toen zij 48 was en ik 16, overleed zij, moegestreden. Zij is gecremeerd en haar lichaam verkoolde en werd as. As dat ik samen met mijn vader uitgestrooid heb bij een rivier, zij verwoei. Zoals symbolisch gebeurde in mijn droom van 9 jaar ervoor.

                                           images?q=tbn%3AANd9GcQh1m_RN407knpoF1dx2     

Tjah, misschien had mijn moeder na de Makumba toch altijd twijfel gehouden, misschien was haar band met mij zo sterk dat ik onbewust vreesde haar te verliezen.Op die leeftijd wist ik in elk geval niets van crematies of verkoolde lichamen. Ik heb haar niet eeuwig kunnen blijven vasthouden maar er is geen verwijdering tussen ons. Mijn vader en ik hielden elk op onze eigen manier van de zelfde vrouw. Ik heb daarna altijd naar deelaspecten van die liefde gezocht.'

San Daniel 2020

 

14/02/2020 06:20

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert