De zegenschaal en de angst XXIX

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                            170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

Ik besefte dat ik het voor mij moest houden als ik mij relatie niet wilde verstoren. Maar het was mij duidelijk, iets of een entiteit wilde dat ik weer vat kreeg op de zegenschaal. Ik twjifelde niet voor een moment aan het dreigement, en er was kennelijk haast geboden, als kranen naast een urinoir je gaan aanmanen en je ingewanden bespreken dan kun je dat beter serieus nemen.

We liepen langs allerlei lanen en de winkelwagen puilde snel uit van allerlei zaken waarvan je niet beseft had dat je die nodig zou kunnen hebben vóór je de poorten van Sobey's binnen gekomen was.

Ondertussen probeerde ik greep te krijgen op wat mij stond te doen. Er waren een paar zaken die de aandacht verdienden.  Mijn zus zou ik kunnen raadplegen, die wist van de zegenschaal. Zij had ook langer in het dorp gewoond en zou meer weten over de indianen en hun gewoonten. Ik zou ook langs de Jasper's lounge kunnen gaan waar altijd indianen aan het drinken en gokken waren.

Wat zou ik daar doen? Ik zou proberen informatie te krijgen over Little Bighorn, dat leek mij een strak plan. Vandaar zou ik wel zien hoe alles zich zou ontwikkelen, maar het was mij duidelijk, ik moest en zou de schaal weer in mijn bezit krijgen of onheil zou mij ten deel vallen. Ik besloot om beiden te doen, zowel met mijn zus praten als naar de Jasper's lounge te gaan.

Uiteindelijk toen er niets meer in de kar paste, gingen we naar de checkout. Er stond een flinke rij mensen bij de kassa en ik vroeg mij af hoe het toch mogeljk was dat je altijd de verkeerde kassa koos.

'Wat een fijne winkel,' zei mijn lief, 'alles is zo vers.'  'De turnover is natuurlijk gigantisch,' antwoordde ik,' en bij 26 onder nul groeit hier niet veel.' Ik had gezien dat vrijwel alle groente en fruit geimporteerd waren uit Californië. De rij kassa's links en rechts van ons waren schier eindeloos. 'Wat ik verbazingwekkend vind,' zei ik, ' is dat je werkelijk alles hier kunt kopen, van Spaanse olijven tot Belgische bonbons en Vietnamese soep. De logistiek is indrukwekkend.'

                                                     170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

De jongeman achter de kassa begroette ons vriendelijk en vroeg ons of we een klantenkaart hadden. Dat hadden wij niet.  'Ik kan dat voor uw regelen,' sprak hij vriendelijk terwijl de artikelen op de band gescanned werden.' 'Dat is niet nodig,' glimlachte mijn lief,' ik ben niet iemand die altijd in de zelfde winkel mijn boodschappen doet.' 'Zoals u wilt,' zei de jongeman en hij drukte het totaal af. 'Dat is dan 280 dollar,' zei hij met alweer een glimlach, 'u kunt een kalkoen uit de vrieskist meenemen.' Een wat..,' vroeg ik verbaasd? 'Een kalkoen,'zei het jongemens, 'het is turkey week deze week, u heeft meer dan 250 dollar boodschappen, dus er wacht een blije kalkoen in de diepvries. Ze wegen allemaal het zelfde, have a nice day.'

'Wat leuk,' zei mijn vrouw, 'zoiets maak je in Europa niet mee.' Zo werd er een kalkoen uitgekozen die even later met de rest van de boodschappen haar weg vond naar de achterbak van de Chrysler.

Mijn vrouw opende de deur van de bestuurderskant en ik schikte nog even wat boodschappen alvorens de klep dicht te doen. 'De schaal,' klonk het met een klokkend geluid uit het koude kalkoenen lichaam. Ik stootte van de weeromstuit mijn hoofd tegen de klep. 'Je hebt het gehoord,' kraste de grindstem in mijn hoofd, 'de tijd dringt, alles staat vrijwel in fase.' Ik word gek, dacht ik, 'maar ik besefte dat het niet zo was en ik sloeg de klep dicht.

San Daniel 2020

lees ook 30

12/02/2020 22:35

Reacties (1) 

1
13/02/2020 23:26
Ik blijf dit volgen...te mooi om te missen.
Al was het alleen maar om jouw suggestieve manier van schrijven.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert