Nu ben ik officieel een wees .... van 60:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Nu ben ik officieel een wees … van 60:

Mijn echte – Israëlische – vader stierf eind vorige eeuw en die ene die zich vader noemde stierf eind januari 2010, 2011, 2012 ….. ben ik alweer vergeten en kreeg net een mail van die broer van mij dat die moeder van mij om een uurtje of 11 of zo is overleden. Dus ben ik nu een officiele wees van 60.

Ik ga er echt niet om janken en me er druk om maken, dood is dood en de dood is iets wat ik bij het leven vind horen. Je wordt geboren om te sterven en als het om iemand gaat waar je warmte bij kan voelen, ja dan raakt het je. Toen die ene in 2010 of zo stierf en ik een mail kreeg antwoordde ik met “Joepie” en meer niet. Er is niks in mijn leven wat ik meer heb gehaat dan dat ding.

Nu heb ik ‘netjes’ een mail teruggestuurd met de tekst: “Toch nog sneller dan gedacht!”

Daar doen ze het maar mee. Vind het meer dan genoeg. Wat ik wel heel erg jammer vind is dat mijn Menorah, die dus echt voor mij is … gekregen van wie ik toen ome Avi noemde, maar wat dus mijn echte vader bleek te zijn ….. nu waarschijnlijk wel ergens in huis van mijn broer of zusjes of wat er nog meer leeft (echt geen flauw idee, heb schijnbaar een neef van dik in de 30 en twee nichtjes van ergens in de 20 of zo …. geen idee, ken ze niet) zal belanden. Ik ga er echt niet om vragen en ga het ook echt niet ophalen. Geen haar op mijn hoofd die daar aan denkt. En het opsturen naar mij is ook geen optie, want dan moet ik mijn adres geven en dat doe ik niet. Ze mogen weten dat ik leef en dat ik in Doorn woon kan me ook mijn poesje niet doen oxideren, maar meer krijgen ze niet te weten. Voor je het weet proberen ze het contact te herstellen …. en daar kan geen sprake van zijn!

https://tallsay.com/page/4295001808/kreeg-een-mail-over-mijn-moeder-ze-heeft-longkanker

https://tallsay.com/page/4294976059/haat-tot-in-het-diepste-van-mijn-ziel

https://tallsay.com/page/4294990494/ik-ben-israelische-yeahhh

De eerste link is over die moeder, de tweede over hoe ik over die vader dacht en de derde is voor mij de mooiste.

Maar nu gaat die moeder dus begraven of gecremeerd worden … geen idee en boeit mij verder ook totaal niet, maar het gaat toch gebeuren en ik ga er niet heen, want ik zal nooit naar een begrafenis of een crematie gaan. Zie daar totaal het nut niet van in. Dus nu ook niet en als het nou om iemand zou gaan die ik van belang vond, maar dat is ook niet het geval.

En dan komt er een testament, want ik heb destijds begrepen dat pas na de dood van beiden dat zou worden geopend. Heb er dus geen belang bij en heb destijds al laten weten niks te hoeven hebben. Mocht ik toch door een notaris benaderd worden dan verwijs ik die door naar mijn advocaat. Voor zover ik dus weet … en ik weet bijna niks … zal er wel wat geld te verdelen zijn, maar heb geld zat en heb dat fooitje van hun totaal niet nodig.

Ik weet het … dit is niet een artikel van iemand die het moeilijk heeft met de dood van haar moeder, maar ik heb het er ook niet moeilijk mee en ik hoef dus ook totaal geen sterkte wensen te krijgen. Heb het in een artikel vermeld, omdat het me verraste. Ben net een half uurtje thuis en wist dat hij me (zonder dat ik het had gevraagd) op de hoogte zou houden en daarom lees ik de mail die op dat mailadres binnenkomt sinds de laatste keer even elke dag. En nu probeer ik te denken wat ik nu zou moeten gaan voelen … want kom op, je moet toch iets voelen als je moeder gestorven is?

*Candice*

11/02/2020 13:00

Reacties (12) 

1
16/02/2020 22:39
Die menora de je toebehoort in je bezit krijgen zou toch wel fijn zijn lijkt me, wellicht kan je advocaat daarbij een rol spelen.
1
16/02/2020 23:11
Ik zie wel, als ik ze maar niet hoef te ontmoeten en mijn advocaat weet het.
1
12/02/2020 14:47
Het is zoals het is maar goed als je graag die menora zou willen hebben zul je dat toch op een of andere manier moeten aangeven, mocht er al iets te erven zijn zul je hoe dan ook dat t.z.t. middels een officieel stuk moeten aangeven.
12/02/2020 18:02
Ik laat ze niks weten. die is van mij en van niemand anders en ik ben aan het denken hoe en of ik ervoor ga, want dan moet ik inderdaad wat van me laten horen ... en daar heb ik geen zin in.

Ik wil niks erven. Wil en accepteer niks van die familie. Geen cent!
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
1
11/02/2020 21:20
Gecondoleerd, is toch familie
1
11/02/2020 21:24
Dat is niet mijn schuld en beschouw het ook niet zo,
1
11/02/2020 15:59
Kun je de menora niet aan een tussenpersoon laten sturen, of anders naar een postkantoor in een andere plaats? Desnoods aan een bedrijf waar je mee samenwerkt?
Als je erbij zegt dat dit het enige is wat je wilt hebben en voor de rest afstand doet van de erfenis is het misschien toch wel een optie.
1
11/02/2020 16:16
Ben er over aan het denken. Hij is van mij en verder moet ik ook niks van ze hebben.
1
11/02/2020 14:28
Dankzij je artikel over je "pa", begrijp ik er nu meer van, ik vind het niet te bevatten hoe ouders kunnen zijn. Het belangrijkste is dat je kinderen gelukkig zijn en gezond zijn. Je hebt idd veel overwonnen.
1
11/02/2020 15:01
Nee dan begrijp je het nog maar voor een klein deeltje, want heb me heel erg ingehouden, omdat het voor een schrijfopdracht was,
1
11/02/2020 13:44
Nou ja ik weet niet of je wat moet voelen??? Sommige dingen kunnen zo diep zitten, en zo afstandelijk werken, dat er gewoon geen ruimte is om er anders in te staan! xxxx
1
11/02/2020 13:53
Voel er niks bij. Voel ook geen tranen opkomen of zo. xx
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert