De zegenschaal en de angst XXVII

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                               images?q=tbn%3AANd9GcQaeh2gihuRHx7R1yPxx

Ik hield mij staande en keek vol ongeloof naar de kraan. Die begon eerst te druppen en daarna weer normaal te stromen. Toch had ik geen enkele behoefte meer om mijn handen onder die straal te houden. Ik koos een wasbak wat verwijderd van de stemmen wasbak.

In de spiegel zag ik dat ik er uit bleek uitzag met grote schrikogen. Ik dwong mijzelf te neurïen en alsof het een mantra was, bande ik alles uit. Ik liep naar de luchtdroger en toen ik terug naar het restaurant liep wierp ik een laatste blik in de spiegel en tot mijn tevredenheid was ik weer mijzelf.

'Het eten is net gebracht,' zei mijn lief en ik keek vol genoegen naar mijn bordje pulled pork. Het restaurant was rechthoeking van vorm en aan elke muur hing een megabeeldscherm. Ongewild werd je oog er naar getrokken. Er was een rerun gaande van de Antiques roadshow en onder het genieten van het verrukkelijke draadjesvlees volgde ik het met een half oog.

'U denkt,' zei de expert, 'dat het gewoon een oud flesje is, maar wat zou u zeggen als ik u vertelde dat het 13de eeuws is? 'Allemachtig,' riep het gebogen vrouwtje uit, 'uit het jaar dertien honderd?'  'Nee'  zei de keurig geklede heer met het vlinderdasje, 'ouder, de 13de eeuw begon 1 dag na het jaar 1200.' 'Ja ja ja,' mompelde het vrouwtje, 'en u kunt dat zien?'

'Met zekerheid, glimlachte de expert en hij schikte zijn vlinderdasje, 'het glas is onzuiver,' vervolgde hij en hield het tegen het licht en draaide langzaam het flesje tussen zijn vingers. 'Het komt uit de Venetiaanse werkplaatsen,' zei hij bedachtzaam, 'de kleur he?'

                                          images?q=tbn%3AANd9GcT97IH77guBDSOKupr72

Hij plaatste een monocle voor zijn rechteroog en bekeek met nog meer aandacht het object. 'Houtgestookte ovens doen dat,' sprak hij, ' de Venetianen importeerden ruwe stof, zoals glasbrokken en emailles, in dit geval vermoed ik spoorelementen van lood.'

De oude dame stond ademloos te luisteren en ik herinnerde nog net dat ik mijn pulled pork niet koud moest laten worden en zo vond mijn vork weer de weg naar mijn bordje.

'Hmm,' zei de vlinderdas expert, ' doet mij denken aan het werk van Angelo Salerno, maar dat zou verfijnder geweest zijn.'

'Joh, zei mijn lief, 'uit de dertiende eeuw, dat zo iets niet gebroken is.'  Dit waren heerlijke momenten, gewoon zonder zorgen of demonische schalen die dwingend je leven trachten te beheersen.

'Wat zou het waard zijn,' vroeg mij sweetie' Ik had geen idee en zei ,' wat de gek er voor geeft, maar het is wel oud en dat zal zeker meewegen.'

'35 000 pond,'  zei de expert van de roadshow, 'wanneer u maar wilt, oud glas en specifiek het vroeg Venetiaanse, heeft zo zijn waarde.' 'Oooh,' krijsde het vrouwtje en sloeg haar hand voor haar mond. 'Wie had dat gedacht'!

'Zou jij het verkopen,' vroeg mijn liefste? 'Als ik het geld nodig had wel,' antwoordde ik, 'maar het is ook wel bijzonder om iets te hebben uit het jaar 1200 of zo.'

De camera ging nu naar een kunstexpert die met aandacht een schilderstuk bewonderde. 'Typische beeldvorming,' zei de man, 'vroeg Christelijk Pilatus werk.' De man die het stuk gebracht had keek met nietszeggend ogen zwijgend naar de expert. 'Wat houdt dat in,' vroeg hij eindelijk. 

'Pontius Pilatus, veroordeelde Christus tot de kruis dood,' sprak de expert belerend, 'maar hij besefte dat Christus onschuldig was, en waste zijn handen in een schaal om dat hij niet wilde dat het het bloed van Jezus aan hem zou kleven.'

                                     images?q=tbn%3AANd9GcRKRc3i3iPNFTFDRQTMG

De camera zoemde nu in op de handen van Pontius en de schaal die het water opving dat de dienaar uitgoot over de handen van zijn meester. Mijn vork bevroor midden in haar reis naar mijn bord. De schaal werd vergroot en vergroot en ik zag wat mijn lief ook zag. Zij keek mij onthutst aan, ' dat is..,' zei ze, en ik nam het van haar over, 'ik weet het,' antwoordde ik, 'het is sprekend onze schaal.'

'Sprekend', klonk de grind stem in mijn hoofd, 'sprekend?' Een ruw gelach weerklonk en een trommelslag galmde tussen mijn oren. 'De anti Heilige graal,' spotte de stem en tot besluit weerklonken nog twee trommelslagen.

San Daniel 2020

lees ook 28

09/02/2020 20:24

Reacties (1) 

1
09/02/2020 22:40
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Dus....terug naar Jerusalem?
Maar hoe komt die dan bij de Indianen terecht? Maar dat zullen wij dan nog wel lezen.
Mooie afslag naar het volgende dwaalspoor!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert