De zegenschaal en de angst XXV

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                    170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

'Koffie,' vroeg het meisje die meteen met de kan naar voren kwam. 'Alstublieft,' antwoordde ik en ik volgde Ross naar de koffietafel waar de oude cowboys zaten. 'Goedemorgen heren,' zei ik, terwijl ik aanschoof en een vriendelijk maar binnenmonds gemompel begroette mij. 'San was er bijna niet meer geweest,' zei Ross, gewoon om iets te zeggen nam ik aan. 'Hoezo dat,' vroeg Sony die zijn stetson even schikte. 'Bijna plat gereden bij de Ford dealer,' antwoordde de cowpoke terwijl hij mij de koffie van het meisje doorgaf.

'Teveel verkeer, vandaag de dag,' voegde een old timer naast mij toe. 'Hij werd bijna geplet door een zwarte auto, zo eentje uit de jaren '50, die je haast niet meer ziet,' vervolgde Ross. Ineens kreeg ik het nare gevoel dat het zwevende vrouwengezicht mij van het trotoir gelokt had om mij om te brengen. Ik duwde die gedachte weg, maar ergens ver weg in mijn hoofd hoorde ik een ruw gegrinnik.

'Ik lette even niet op,' legde ik uit, 'en kon nog net op tijd wegspringen.' 'Het gebeurt elke dag,' zei de old timer naast mij, 'laatst nog twee indianen naast de thriftshop die naar de eeuwige jachtvelden zijn vertrokken, eentje gespiest en eentje uitgesmeerd onder het voorwiel van een vrachtwagen.'

'Tell me,' zei zijn buurman, ' ik stond in winkel er naast, het was geen fraai gezicht.' 'U zag het gebeuren,' vroeg ik? 'Jazeker,' antwoordde de man. 'Het was old Rock, de kleinzoon van Little Bighorn.' 'Little Bighorn,' vroeg ik, 'en dat is..'. 'Het opperhoofd en de sjaman van de Assiniboine stam, hij is twee in één en geniet veel aanzien bij de plaatselijke stammen,' lachte de man, 'iedereen weet dat en herkent hem'

'Ik stond te kijken naar wat gereedschap en zag hoe old Rock naar buiten kwam met een pakje onder zijn arm. Hij leek erg opgewonden en pakte zijn mobieltje en begon te bellen.' 'Haha,' zei Ross, 'geen rooksignalen meer voor de Assiniboine.' 'Nee,' antwoordde Sony, 'alleen wij blanken hebben een motto onder het gemeente wapen dat tradities eert.' '..en dat luidt,' vroeg ik? 'Where de past is the present,' klonk het van een paar kanten. 'Waar het verleden het heden is..' vroeg ik verbaasd, ' hoe zo dat.'

'Gewoon,' zei het meisje dat met de koffiekan aankwam, 'nog een refill?' Wij hielden onze mokken uit en het bruine dampende vocht vulden de mok tot de rand.

'Gewoon,' zei zij weer alsof zij een domme kwajongen iets moest uitleggen dat te simpel voor woorden was. 'Het verleden en het heden raken elkaar altijd, het één komt voort uit het andere, en het heden verwijst weer naar wat achter ons ligt. Het zijn gewoon stippen in de tijd, die bijelkaar komen of zich weer verwijderen.'

Mijn mond viel haast open, dit leek zo op het snijpuntenverhaal in de grot. 'Goh,' zei ik, 'wat een apart motto. 'De eerste pioniers hebben het overgenomen, van een indianenstam,' zei het meisje en liep weer door. 'Nog een refill,' vroeg zij aan de volgende tafel.

De buurman van de oldtimer blies even over zijn mok en nam toen behoedzaam een slokje. Hij spoelde het rond in zijn mond en slikte het door.

                                               170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

'Dus hij stond opgewonden te bellen,' pakte hij de draad weer op, 'en even later verscheen de oude Chevy van Little Bighorn. Het oude lel stopte naast de stoep waar old Rock stond en hij gaf door het raampje dat naar beneden zakte het pakje. Toen racede de oude musclecar weg en verdween binnen no time uit het zicht. 'Dat was het,' wilde Sony weten? 'Nou nee,'  zei de oude man, 'toen stak old Rock over en een lumbertruck kwam om de hoek gieren en probeerde uit allemacht te remmen maar old Rock kwam onder het voorwiel en werd uitgeschraapt over het wegdek.'

'Allemachtig,' zei een cowpoke die aan eieren met spek zat, 'ik zit te eten kan het allemaal wat minder, ja.. boy wat een verhaal.'

'Om het erger te maken,' vervolgde de eerste spreker onverstoorbaar, 'klapte er een indiaan op een motor keihard tegen de achterkant van de truck af, hij zal geprobeerd hebben te remmen want de arme drommel werd gelanceerd en eindigde gespiest aan een uitstekende boomstam.' 'Okay,' zei de ontbijtende cowboy, 'je wordt bedankt, ik hoef niet meer,' en hij schoof zijn bord weg.

'Goh,' zei Sony 'zo zie je maar, was Little Bighorn iets later gekomen dan had old Rock nog geleefd, en de vrachtwagen had niet hoeven te remmen en de motorrijder was gewoon thuisgekomen.' Yup,' zei Ross, 'the past is the present.. dingen gaan zoals zij gaan.'

Iets ver weg in mijn hoofd wist dat het nooit anders zou zijn gegaan, de schaal of de een of andere rottige demoon had de broers uitgeschakeld.

''Iets anders, zei Ross, 'San zag net boven de Roundup een grote zwarte raaf.' 'Raven in het rond,' zei Sony voor zich uit, 'doden in de grond.' Ik rilde even. 'Cowboy wijsheid,' zei de old timer, 'raven kondigen de dood aan, altijd.'

'Kom je mee,' klonk de stem van mijn lief, die naast de tafel was komen staan. 'Heren,' sprak ik, mijn plicht roept ik moet boodschappen doen, tot morgen.' 'Be seeing you,' klonk het en ik volgde mijn vrouw naar buiten.

San Daniel 2020

lees ook 26

 

 

 

05/02/2020 20:15

Reacties (2) 

1
06/02/2020 00:20
Ik heb altijd diep respect voor oude cowboywijsheden gehad.
Een daarvan is: Don't corner anything you know is meaner than you! Dat geldt voor porcupines net zo goed als voor dronken kerels.
Mooie voortzetting!
1
06/02/2020 06:43
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
mooie uitspraak... cowboys ..zijn down to earth
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert