De holocaust bij Babi Jar:

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

Maandag 27 januari  is het precies 75 jaar geleden dat Auschwitz werd bevrijd door de Sovjettroepen. Dit jaar - 2020 - is het 75 jaar geleden dat wij werden bevrijd van het Nazi juk. Gisteren was de zeer indrukwekkende grote Shoah herdenking in het Yad Vashem.

Vanaf 22 januari 16.55 uur tot 27 januari 15.30 uur worden in Kamp Westerbork al de 102.000 namen opgelezen (24 uur per dag) van de Joden, Sinta en Roma die via Westerbork naar de vernietigingskampen zijn getransporteerd.

Vijf jaar geleden schreef ik dit artikel over Babi Jar ..... ik plaats het nu wederom, omdat we 78 jaar en 8 maanden later ook deze gruwelijke massamoord niet mogen vergeten, zoals we geen enkele massamoord ongeacht wat voor massamoord ooit mogen vergeten!

https://tallsay.com/page/4295001048/yad-vashem-een-laatste-brief-van

https://tallsay.com/page/4294968358/yad-vashem

https://tallsay.com/page/4294993061/de-hal-der-namen-4-700-000-namen

https://tallsay.com/page/4294998969/de-jodenvervolging-in-amsterdam

https://tallsay.com/page/4294999765/om-nooit-te-vergeten-de-shoah

 

Het werd en is een artikel in verhaalvorm ...

Babi jar:

6b40378b56270e6887e881fc97e21c62_medium.

29 September 1941

http://www.youtube.com/watch?v=IXmjde3hmqE

c1d5929412609c26f516c4036df20559_medium.

Ze stonden er naakt op een rij. Met zoveel tegelijk. Myrna keek de lange rij langs om te zien of er toch nog mensen die zij kende ontkomen waren aan de Nazi razzia. Voor haar in de greppel zag ze wat haar lot ook zou zijn. Gewoon afgeschoten worden, enkel omdat ze een Joodse was. Hoeveel doden ze zag liggen viel niet eens meer te tellen. De greppel voor haar was bijna tot de rand gevuld met lijken. Achter haar hoorde ze de schreeuwende en soms zelfs lachende Nazi’s. Ze wist dat haar nog zo jonge leven binnen een paar seconden hier zou eindigen. Bovenop een onmetelijke stapel andere doden. Ontdaan van hun fatsoen en aan flarden geschoten.

Myrna Rabanowits was een mooi 19 jarig Pools Joods meisje uit Bialystok. Tien dagen nadat de Duitsers Polen waren binnengevallen vluchtte ze op aanraden van haar ouders naar het Oosten. Daar zou ze een kans op een toekomst hebben. Zelf bleven haar ouders in Bialystok en stierven in 1943 toen de Nazi’s het Getto uitroeiden. Nooit zouden ze weten dat hun enig kind twee jaar eerder door de Nazi’s werd vermoord.

11 September 1939 – 27 September 1939

Het was nog vroeg toen de 17 jarige Myrna afscheid nam van haar huilende ouders en aan haar lange wandeling richting het Oosten begon. Ze had geen idee waar ze precies heen zou gaan, maar zolang ze maar ver weg bleef van de Duitsers was het haar om het even. Het werd uiteindelijk een wandeling van 16 dagen waarin ze 48 km per dag aflegde, om uiteindelijk op 27 September in Kiev te eindigen. Ze had maar liefst 780 km lopend afgelegd en wist zeker dat de Duitsers nooit in Kiev zouden komen. Ze wist van het niet-aanvalsverdrag tussen Stalin en Hitler, maar was slim genoeg om te beseffen dat het slechts uitstel van de komende strijd tussen de beide dictators betrof. Maar zij, en met haar alle Joden in Kiev, was ervan overtuigd dat als het wel tot een oorlog tussen de Duitsers en de Russen zou komen dat Kiev veilig was.

552fe92a56b0474afdbd1ebfc2d78675_medium.

In Kiev vond Myrna vrij snel onderdak bij de welgestelde Joodse familie Czerninski, waar ze haar kost verdiende als schoonmaakster. De familie stond heel hoog aangeschreven in de Joodse gemeenschap en waren erg goed voor Myrna. Ze kreeg zelfs een vriendje, een Rus. Nikolaj Larisov en samen maakten ze al hele mooie toekomstplannen, die abrupt stopten toen het Duitse Nazi leger op 22 Juni 1941 de Sovjet-Unie binnenviel. Nikolaj, 22 jaar, melde zich twee dagen later al  aan bij het leger om zijn Rodina-Mat  te verdedigen tegen de Nazi’s. Voor Myrna betekende de Duitse inval de terugkerende angst die haar uit haar geboorteplaats had verdreven.

29 September 1941

f22867173bf106cd000a2191564555d3_medium.

Nog steeds stonden ze op een rij, naakt en wachtend op wat uiteindelijk toch komen zou. Myrna was bang, maar bovenal kwaad. ‘Waarom naakt, mogen we dan niet eens waardig sterven? Moeten we God naakt tegemoet treden?’  Links van haar stond een oude vrouw van minimaal 80 jaar en rechts stond een man van misschien net 30 jaar. Ook zag ze kinderen staan. ‘Mijn God, wat hebben die kinderen gedaan? Waarom ook de kinderen?’ Ze draaide haar hoofd weer terug en keek naar de lijken voor haar in de greppel. Ze schrok toen ze de lichamen van Meneer en Mevrouw Czerninski zag liggen. Een traan rolde over haar wang en ze perste haar lippen op elkaar. ‘Waarom? Wat hebben wij voor ergs gedaan dat we zo moeten worden afgeslacht?’

5b41522c29bf7c0e6f9d21bf92b2d862_medium.

Twee SS officieren begonnen hun pistolen leeg te schieten op de hier en daar nog kronkelende, amper levende slachtoffers van dit bloedbad. Ze hadden er plezier in en deden een wedstrijdje wie de meeste kogels kon afvuren. Opeens stopten ze en sprongen in de houding.

e1290d5278e24da16b6c954bd07dccb6_medium.529f8477770d26b7377bf4025a2a5424_medium.

SS-Standartenfuhrer Paul Blobel, Commandant van 4a/ Einsatzgruppe C, kwam samen met zijn staf aanlopen en begon orders te brullen. Orders die mensen het leven zouden gaan kosten. Orders die mensen, vrouwen als Myrna het leven ontnamen.

e61b7cc2153c1951b688b1460506b173_medium.

Myrna hoorde hoe achter haar de mitrailleurs begonnen te ratelen en keek voor het laatst naar de zon. ‘Lieve Nikolaj, ik hou ….

http://nl.wikipedia.org/wiki/Bloedbad_van_Babi_Jar

d5368e2146ce4be672c0ff9fe79b7b84_medium.

Gedenkteken Babi Jar

*Candice*

24/01/2020 18:36

Reacties (9) 

1
26/01/2020 12:50
Menselijke wreedheid kent geen beperkingen is al zo sinds het begin der tijden en vandaag nog steeds
1
26/01/2020 12:59
Oh absoluut, maar er valt niks met de Shoah te vergelijken qua verwoesting van levens.
1
27/01/2020 18:05
misschien niet, probleem is dat we geschiedkundige massamoorden niet echt meer kunnen inschatten, denk bijvoorbeeld aan de uitroeiing van de indianen in de VS, de Ottomaanse veldslagen in Europa en ver er buiten, slavernij, en ga zo maar door, Cambodia en de Killing Fields...intriest allemaal.
27/01/2020 18:38
Die indianen (heb niks met die wilden) roeiden ook elkaar uit en ook in dat geval is er geen verwoesting geweest zoals tijdens de Shoah.
Cambodja, ik weet het en heb er een artikel over geschreven .... was ook echt walgelijk erg, maar het gaat hier om eerst tien jaar ontmensen qua rechten, daarna in veewagens vervoeren, in getto's laten creperen en ze daarna - naakt - vergassen en compleet vernietigen. Daar valt niks mee te vergelijken. En die Ottomaanse veldslagen ... sorry, heb niks met dat volk en vind de Armeense genocide heel erg, maar wat er met Turken gebeurd ... raakt mij dus ec...
1
24/01/2020 23:20
Gruwelijk.
25/01/2020 02:12
1
24/01/2020 22:32
Snorro is stil Candice..........xxx
1
24/01/2020 22:48
Ach ja. Is al een oudje ... maar antisemitisme neemt meer en meer toe en er wordt veel te weinig tegen gedaan. xx
1
24/01/2020 23:06
Klopt xxx
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert