De zegenschaal en de angst XXIII

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                            170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

Ik had min of meer een vermanende stem verwacht, grindachtig van aard, maar het bleef rustig. Misschien had ik wel al neuriënd mijn demoon uitgebannen en dat had ik niet moeten denken. Het was de duivel verzoeken en dat gezegde bestond niet voor niets in onze taal. Een korte tik weerklonk en mijn innerlijke stem was ruw en grindachtig geworden en ik wist wat er loos was. Mijn innerlijke stem was verdrongen, voortaan zou het ruwe stemgeluid mijn gedachten begeleiden. 'Wat was er ook al weer gezegd,' dacht ik met de grindstem van mijn demoon die nu écht mijn demoon geworden was. Ik werd gade geslagen en had niet voldaan aan overdragen van de schaal op het snijpunt wat dat ook moest betekenen.

'Ha,' dacht ik, 'er worden spelletjes gespeeld met mij,' mijn innerlijke stem is de grindstem geworden maar, ik weet niet wat de bedoeling is van het snijpunt debacle en als de demoon echt in mij zou zijn gevaren, zou mijn gedachten stem die wetenschap wel hebben.'

'Waarom vraag je het mij dan niet, als je dat weten wilt,' klonk de ruwe stem bars. 'Dat kan ik niet gedacht hebben,' besefte ik en ik fluisterde bijna,' wat is het doel van het snijpunt?'

'De thuiskomst natuurlijk,' gromde de stem, 'het onsluiten van de poort.' Ik werd gered door mijn mobieltje dat trilde en het schermpje op deed lichten. Mijn lief wilde weten of ik samen met haar boodschappen wilde doen. Ik typte terug dat ik er aankwam en sloot alle andere gedachten af.

                                                      170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

Dat was haast onnatuurlijk, maar ik dacht alleen maar aan de round up en de boodschappen en liep de deur uit.  Het dorp was maar klein en ik voelde mij triumphantelijk, ik had voor de tweede keer de stem tot zwijgen gebracht. Ik grinnikte dat ik dat gedacht had in mijn eigen stem en dat deed mij haast een huppelpasje maken. Of, werd het mij toegestaan en wie stond dat dan toe? Wat bladeren waaiden langs en een gure windvlaag passeerde mij en ik liep door met gebogen hoofd in de wind die mij omringde en verkilde.

Bij de stoeprand gekomen keek ik op en kreeg de schrik van mijn leven. Op minder dan een meter van mij zweefde op oog hoogte een vrouwengezicht dat mij indringend aankeek. Het was donker zwart en had iets van hoe ik een heks voorgesteld zou hebben, als ik daar al een voorstelling van gehad zou hebben. 'Ik droom,' dacht ik, 'als ik mijn ogen open lig ik in bed.' Toen kwam de grote schok, langs de contouren van het gezicht zag ik vrachtwagentjes die te koop stonden en ik wist dat ik wel terdege wakker was. 'Oh,' kreunde ik in angst en het gezicht vervaagde even en kwam toen nog veel scherper terug. Ik kon niet meer denken, 'freezebrain' dacht ik en ik stapte de stoep af.

Een luid getoeter deed mij terug springen op het troitoir en alleen een korte tik deed mij nog denken aan hetgeen wat net gebeurd was. 'Je hallucineert,' dacht ik met mijn grindstem. 'Ach jee dacht ik met mijn grindstem, 'ik ben weer gevonden,' en de gore ruwe stem lachte even, 'twijfelde je daar dan aan,' wilde die weten.

San Daniel 2020

lees ook 24

21/01/2020 21:47

Reacties (2) 

1
22/01/2020 01:05
Jaaa, hoe raak je zo'n monster weer kwijt? Baden in gewijd water? Was er geen doopvont in de kerk daar?
Wel goed uitkijken in het verkeer!
Mooi, dit verhaal.
22/01/2020 09:33
Kun je gedachten een purificatie doen ondergaan.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert