De zegenschaal en de angst XIII

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                    170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

Ik besloot mijn buurman's verhaal voor mij te houden, waarom zou ik mijn partner lastig vallen met horror verhalen. 'Je lijkt me een beetje afwezig, zei mijn  vrouw nadat ik een tijdje voor mij uit had zitten staren aan de eettafel en de lotgevallen van mijn voorgangers nog eens de revue had laten passeren. ´Ja,ja,´lachte ik, dat toen zegenschalen met je.´´Het is tenminste achter de rug,´zuchtte zij, 'ík had vannacht alweer zo´n beklemmende droom.´Ik wilde de droom eigenlijk niet horen, maar wat zeg je tegen de liefde van je leven? Je zegt, ´goh, hoe zo beklemmend?'

´Het was weer bij het meer,´begon zij weifelend, 'en er klonk een gebonk of een getrommel.´Ik zat meteen rechtop.  ´'Stemmen,´vroeg ik? ´Ja,' zei ze verbaasd, 'eigenlijk meer een gemurmel, zo dat je niet niet echt kon verstaan wat er gezegd werd.´Een rilling liep over mijn rug. ´Was er een vreemd licht,' wilde ik weten. 'Ik keek over het water en de zon kwam op,' vervolgde mijn vrouw, 'maar het was anders dan anders.' 'Hoe anders,' vroeg ik.  'De zon was licht blauw,' zei mij sweetie, 'en verlichtte even later hel blauw alle heuvels en ondertussen werd het gebonk luider en het water lokte mij en ik wist, als een ontegenzeggelijke waarheid dat als ik er in zou gaan, ik er niet meer uit zou komen.'

'Áls je iets zo sterk voelt dan is dat een waarschuwing,' zei ik gewoon om de stilte die gevallen was in te vullen. 'Ik wilde niet terug naar het strand,' zei mijn liefste, 'maar ik moest wel.' 'Waarom vond je dat,' wilde ik weten. 'Omdat het getrommel mij lokte,' sprak zij langzaam, ' en er was iets achter mij dat zwaar ademde en alles werd oogverblindend blauw, zo hel blauw dat je met je hand je ogen af moest schermen.'

                                           170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

'Vergeet het,' zei ik met nadruk, 'dromen zijn bedrog. Heb je trek in wat koffie.' 'En als dromen nou eens geen bedrog zijn,' vervolgde mijn vrouw, ' en als je echt gelokt wordt door het onzuivere.' ' Is dat hoe je het ervaarde,' vroeg ik, 'als iets onzuivers.' 'Iets demonisch slecht,' zei mijn vrouw en ik wilde dat zij dat woord niet gebruikt had, maar ik wist wat zij bedoelde.

'Gaan laten,' zei ik , 'ik maak nog wat koffie, de schaal is weg en dat is dat.' 'Zie je wel,' ging mijn vrouw door, ' ook jij denkt dat die rare droombeelden door die schaal komen.' 'Gaan laten,' raadde ik haar weer aan, maar ik wist dat zij verwoord had wat ik vreesde. 'Bij het koffie apparaat klonk de grindstem, 'nu weten we het, de schaal zit in je, jij bent de schaal.' Ik liet het koffieschepje van onsteltenis vallen en veegde even later het aanrecht schoon met het vaat doekje. 'Rot op,' zei ik voor mij uit. 'Wat zei je,' vroeg mijn vrouw op scherpe toon.

'Niets ,' zei ik en ik besefte dat ik de enige was geweest die de grind stem had gehoord. Bij het tweede schepje koffie werd mijn hand langzaam maar zeker omgedraaid en ook dat kwam op het aanrecht terecht. 'Wat ben je aan het doen,' vroeg mijn vrouw verbaasd, 'laat mij het maar doen.' Enigzins beverig liep ik terug naar de tafel en net voordat ik ging zitten meende ik dat iets achter mij zwaar adem haalde.

San Daniel 2019

lees ook 14

 

 

27/12/2019 18:50

Reacties (3) 

1
01/01/2020 13:48
Allereerst de beste wensen voor 2020.

Blijft een leuk verhaal, Daniel.
01/01/2020 17:20
Thanks amigo mio .. ook de allerbeste wensen
27/12/2019 22:20
Hier had ik al op zitten wachten.
Hoop dat je een rustige kerst heb gehad, zonder demonen...;-)
En een lekker, gezellig en gezond nieuw jaar straks, voor jou en je dierbaren.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert