Ik ben zestig jaar:

Door Candice gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik ben zestig jaar:

91e79bc45fa3210b14dfceac480b5016_medium.

Het is gebeurd, het is vandaag 25 december 2019 en dat is zestig jaar sinds 25 december 1959 en op die laatst genoemde dag zag in Huisduinen een baby (ben ik dus ook geweest) het levenslicht. Zoals al vaker gezegd, niet met mijn toestemming … waarom zou je willen leven als je toch dood gaat? Maar goed, ik leefde en ik ga u niet mijn levensverhaal – ook niet in een notendop – vertellen. Denk dat het meeste al wel bekend is en wie echt zin heeft om het te weten te willen komen (kan me dat amper voorstellen) die kan het altijd pb of via mail (LovingCandice@hotmail.com) aan me vragen. Goede kans dat u alleen antwoorden krijgt die ik bereid ben te geven en de kans is meer dan reëel aanwezig dat het wel eens weken tot een paar maanden kan duren voor ik antwoord geef. Zo heel vaak kijk ik namelijk niet mijn mail na en als ik het dan eens nakijk, dan ben ik heel makkelijk en verwijder dan meestal zo’n beetje alle mails, daar die dan dus toch al oud zijn. Maar het is een optie voor diegenen die die stap zouden willen zetten. Niet doen, ik zit er niet op te wachten en u dus ook niet.

Goed, zestig jaar … lang geleden in 1984 ongeveer nam ik mezelf voor om hoe dan ook niet ouder dan 60 te worden. Daar ben ik – tot spijt van iemand – op terug gekomen. Al een paar jaar terug en niet omdat ik bang zou zijn om dood te gaan … integendeel zelfs, ik kijk er naar uit en het moment van puur geluk dat het mij overkomt zal evengoed geen decennia meer duren. Heb het uitgelegd, ik ga door (tenzij me iets overkomt, wat het bespoedigd) tot ik vind dat haalbaar is. En dan bedoel ik dus dat zolang mijn haar (is mijn trots) goed blijft, het figuur minirokjes en strakke broeken waardig blijft en het gezicht niet nog erger wordt dan dat het nu is … ik doorga met leven zonder reden, daar ik alles bereikt heb wat ik maar heb willen bereiken. Rijkdom, geluk (want single zijn kan ook heel erg gelukkig zijn inhouden), een meer dan geslaagde carrière in alle opzichten en het geluk hebben mogen proeven van onwijs veel heerlijke seks … en – zo heb ik het beleefd – van heerlijke coke. Verder leef ik in Nederland, maar mijn hart is altijd in en zal altijd in Israël zijn en blijven. Er zijn er velen die zich afvragen waar dat gevoel vandaan komt … om heel eerlijk te zijn, het zit gewoon erg diep in, dieper dan wat dan ook en ja natuurlijk speelt het feit dat mijn echte vader Joods was enorm mee in dat gevoel. Maar of dat het nu bepaald … geen idee. Ik heb in 2003 in het land van mijn hart in Jeruzalem een aanslag op een bus overleefd (liep net langs die bus, was er net voorbij toen die in de lucht vloog) en heb er toen de scuds vielen mensen onder het puin vandaan gehaald en waar ik meer dan rijkelijk voor beloond werd (mede omdat er dus een dochter van een belangrijke politicus tussen zat en ach de medaille heb ik weggegeven aan een oude man die met zijn lichaam zijn vrouw tegen het vallende puin beschermde. Ik doe zoiets echt niet voor een medaille, ik doe zoiets omdat ik vind dat het menselijk is en meer niet.

Maar goed, vandaag is het 25 december 2019 en ik wilde er toch iets over schrijven, mede omdat ik dit jaar voor het eerst sinds 1977 maar weer eens Kerst ga vieren .… maar dus niet met eten, want ‘s woensdags eet ik nooit warm. Op maandag, woensdag en vrijdag niet en zondags eigenlijk ook nooit. Heel zelden dat ik op zondag warm eet. Hou niet van eten, heb er een enorme hekel aan. Hieronder twee links, de eerste over mijn echte vader en de tweede mijn haat jegens dat wat volgens het BW mijn vader was.

https://tallsay.com/page/4294990494/ik-ben-israelische-yeahhh

https://tallsay.com/page/4294976059/haat-tot-in-het-diepste-van-mijn-ziel

Uiteraard begint vandaag weer de Top 2000 en dus ben ik weer tot 31 december 23.59,59 uur heel erg gelukkig … al moet ik al heel snel het geluid uitzetten, want dat veredelde nooit muziek gemaakt hebbende kutbandje Coldplay komt al heel snel langs. Wat hebben toch veel mensen last van doofheid … anders kies je geen plaatjes van dat bandje. ;-)

Vooruit een gedichtje dat ik gisteren even schreef en wat niet veel is, maar ach ..… het vult het gat op tussen twee foto’s van mij die ik gisteren van mijzelf heb gemaakt.

059488700789c7721ed9a1a088032ed7_medium.

Het is gebeurd, ik ben 60 jaar
maar ben eigenlijk al jaren klaar
heb echter besloten langer te leven
al heb ik niks meer om na te streven
mijn hoop, land van mijn hart is bekend
mijn liefde en passie voor haar is ongekend
familie is iets wat je bij je geboorte krijgt
de mijne had mogen worden verzwijgt
liefde in de vorm van relaties doe ik niet aan
voor mij gaat het om over mij heen blijven gaan
aan Kerst deed ik 42 jaar niets meer
dit jaar voor het eerst toch maar weer een keer
nee geen cent geef ik uit aan kersteten
de woensdagen zijn voor mij dagen van niet eten
haat eten en mezelf volproppen doe ik echt niet
kerst en uitgebreid eten, welke binding is wat u ziet
kerst voor mij is een kerst in rust en vrede
kerst in zoveel landen vol met geweld zonder rede
32 miljoen kinderen wereldwijd op de vlucht
kinderen … stervend in pijn, na een laatste zucht
moet je anderen nog vrolijk Kerstmis wensen
in een wereld die verzuipt in aantallen mensen
durf je nog vrede voor het nieuwe jaar te wensen
in een wereld zo vol met haatdragende mensen
mag je elkaar nog wel zalige Kerst wensen
in een wereld waar geloof verdwijnt uit mensen
gelovig ben ik niet, geloof enkel in Israël en Can
dat is de persoon die ik ben
maf, lijp,moeilijk, irritant, gestoord en noem maar op
om wat ik ben veroordelen sommige landen mij tot de strop
een religie die beetje bij beetje ons land probeert in te palmen
een zieke religie waar je je als mens niet aan kan verwarmen.

 

Nu ben ik 60 jaar
maar ben eigenlijk al jaren klaar
decennia genoten van parelwit genot
wat ten koste ging van mijn neusschot
gezopen tot ik niet meer kon
en de volgende dag opnieuw begon
maar ook gestudeerd om in het leven te slagen
en om armoede, angst en vijanden te verjagen
maar goed, dit is zomaar even een dom gedicht
van een doos, behorende bij dit gezicht.

1a80b8f2851ec128cf14d081a69642f8_medium.

 

 

 

Voor deze keer dan …

Ik wens iedereen - die mij een net zo warm hart toedraagt als ik hen - een hele mooie Kerst toe.

64698bd0ad7fe2c7b61b16a84aa09b43_medium.

*Candice*

25/12/2019 01:58

Reacties (24) 

1
17/01/2020 14:10
Alsnog proficiat
17/01/2020 14:14
29/12/2019 09:20
Van harte gefeliciteerd. Fijn dat je ons in het komende jaar ook weer meeneemt in je gedachten en avonturen.
29/12/2019 09:30
Merci.

Avonturen beleef ik niet echt en ik doe nog een paar jaar.
1
28/12/2019 10:01
Ook iets te laat, maar niettemin van harte!
1
28/12/2019 10:12
Evengoed merci.
1
27/12/2019 15:12
Jippie! beetje laat, alsnog, van harte gefeliciteerd! Zo blij dat je er bent! XXXXX
1
27/12/2019 15:29
Je bent te laat en dus accepteer ik het niet meer. ;-)

Merci meis, met dat blije is niet iedereen op Aarde het mee eens. xxx
1
27/12/2019 10:58
Gefeliciteerd! Het maffe vrouwmensch is 60 geworden. Je loopt nog steeds op me voor.

Zullen we eens kijken of we het hier in 2020 weer een beetje ouderwets gezellig kunnen krijgen?
27/12/2019 11:08
Pssssst ik ben alweer bijna 61 (nog 364 dagen), maar merci. En ik loop jaren voor op je. ;-)

Aan mij ligt het nooit ... ik ben altijd onschuldig schuldig.
1
26/12/2019 12:01
Gefeliciteerd!
Candice tegen Tim
26/12/2019 12:36
2
25/12/2019 22:24
Nou, lekker dan! Heb ik in het verleden al je verhalen over stoppen met leven, nooit 60 willen worden etc. voor de kat z'n viool zitten lezen ;-)

Van harte meis! Neem nog maar een mokkapunt om het te vieren.
25/12/2019 22:44
Heb met je te doen. ;-)

Merci ... hey, je brengt me op een idee, kan nog net voor het slapen gaan.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert