MP: De zegenschaal en de angst IX

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                                170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

'Ik zal de vuilnisbak maar weer eens  naar binnen halen,' kondigde ik aan, 'voordat de jeugd er kattekwaad mee uit haalt.' Ik liep door de achtertuin, die betrekkelijk lang was. Ons huis was uit 1901, uit de begintijd van het dorp en alle percelen uit die stichtings tijd waren groot geweest. Het was een van de weinige huizen die uit bakstenen was opgetrokken, dat kwam, was mij uitgelegd door de makelaar, omdat er toen een steenbakkerij aan het begin van het dorp had gestaan, die de klei uit de creek gebruikte voor haar stenen.'Uw huis blijft staan als houten huizen omwaaien door de eerste beste hurricane' was zijn verkooppraatje geweest.

Ons huis had ook een kelder op sta hoogte die onder het hele huis doorliep met een uitgang naar een kleine ruimte die in de tuin afgesloten werd door een zwaar luik. 'Dat,' had de makelaar gezegd, 'is of was de kool chute, daar werden kolen ingestort in het verleden en dan schepte je dat in de kelder in de verwarmingsketel, dat is nu een nieuwe installatie geworden op gas.'

Het huis was in bijzonder goede staat geweest en ik vond het verbazingwekkend dat al in 1901 het huis lucht centrale verwarming had gehad.  Het had wel wat gehad een huis van twee verdiepingen op een groot perceel en met mooie oude bomen in de tuin.                                    78776992_788115401615012_800876413317860

Ik stapte het hekje uit en liep naar mijn grijze bak, daar stond mijn overbuurman al te foeteren. 'Goededag', zei hij, 'we doen het verkeerd, we moeten de bakken pas op het laatste moment buiten zetten.' 'Ook goede dag,' antwoordde ik , 'hoe bedoel je op het laatste moment.' 'Gore stink indianen,'gromde de man die als enigsinds rascistisch in de buurt bekend stond. 'Die gaan door je vuilnis en halen de plastic flessen er uit,' hij wees op de grond om de bak heen, 'en de vuilnis wagen gaat automatisch, die tilt de bak op en leegt die, er is geen knechtje meer die wat rommel hier of daar opraapt.' 

'Die flessen leveren zij in voor statiegeld, daar heb ik geen moeite mee,' hij wees weer naar de grond, 'maar al het andere dat zij er uithalen laten zij gewoon liggen en ik kan die troep weer oprapen.' 'Juist,' zei ik , 'ik zal er aan denken.' Ik heb net nog zo'n indiaan weggejaagd die haalde allemaal rommel uit jouw bak,' vervolgde hij. Er ging een alarmbel bij mij af. 'Flessen hoop ik,' vroeg ik. 'Dat ook,' zei de buurman, 'hij had armen vol met rotzooi' 'Goeie God, nee he,' dacht ik. 'Ik kwam naar buiten en riep al van verre dat hij op moest rotten,' zei mijn buurman, 'maar hij bleef graven, toen pakte ik mijn geweer uit de truck en die luie vederreet zette het op een lopen.' 

'Fijnsbenaard wel, mijn buurman,'ging er door mij heen. Ik bukte en pakte ook wat papiertjes op en gooide die in mijn lege bak. 'Bedankt voor de raad,' zei ik en ik ging weer mijn achtertuin in om de bak achter mijn huis te zetten. 'Isie geleegd,' wilde mijn vrouw weten toen ik binnen kwam.' 'Jazeker,' antwoordde ik, 'er zat niets meer in.' 'Mooi,' zei zij, 'dat ruimt op, er ging een dreiging van uit' en ik wist wat zij bedoelde.

                                           170px-Ram-headed_demon.jpg

Wij zaten even later met zijn tweetjes gezellig in de kleine lounge en keken naar Netflix met een glaasje wijn voor ons op een bijzet tafeltje. 'Ik ben blij dat het onding weg is,' zei mijn lief en ik was het gloeiend met haar eens. Wel vroeg ik mij af of ik de verbinding nog zou hebben, de schaal was immers naar het huis gebracht en ik woonde daar, zou de verbinding met afstand te maken hebben,  hij was aan mij gegeven en ik had hem min of meer afgewezen, mijn vrouw had hem weliswaar weggegooid maar ik zou het daar mee eens geweest zijn.

'Belachelijk,' ging het door mij heen met mijn normale innerlijke stem, 'je begint die troep al haast te geloven.' Ik nam een slokje wijn en toen klonk naast mij de grind stem. 'niet echt zooo belachelijk!' ik verstijfde en verslikte mij weer hevig. 'Drink toch niet zo gretig,' vermaande mijn vrouw mij, 'je blijft er nog eens in, eerst verslik je je in de koffie en nou in de wijn. Ik bespaarde haar waarom ik mij verslikt had.

San Daniel 2019

 

lees ook X

 

09/12/2019 22:34

Reacties (2) 

1
10/12/2019 00:32
Of ik het niet dacht....ben benieuwd waar het corpus delicti weer opduikt.
;-)
1
10/12/2019 00:33
I know madam, I only found out a few minutes ago...
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert