MP: De zegenschaal en de angst VIII

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                    25489436727_dc4ae534c9_n.jpg

'Ha' riep mijn vrouw vanuit de keuken, hebben jullie trek in koffie? Dat hadden wij. 'ik heb verteld over de schaal,' zei ik tegen mijn lief. 'Ja,' zei mijn zus, 'ik heb er een slecht gevoel over, je moet hem hier niet houden.' 'Hmm,' zei mijn ega terwijl zij de koffie opschonk, 'ik heb dat al opgelost.'  Ik keek haar vragend aan en zij vervolgde, 'je weet dat ik foto's gemaakt heb en dat die niet verstuurd werden.' Mijn zus sloeg een kruis. 'Jawel,' beaamde ik, 'daar zat ik bij, alleen de tekst werd verstuurd en de lichten gingen uit en aan.'

Mijn vrouw keek mij indingend aan en zei, 'dat laatste kan toeval geweest zijn alhoewel ik dat betwijfel.' 'Omdat,' vroeg ik ..? 'Omdat de buren geen stroomstoring gehad hebben,' antwoordde mijn lief, 'ik had koffie met de buurvrouw en die is de hele dag thuis geweest en er was geen sprake van een stroomstoring.' 'Juist,' zei ik 'en we wonen naast elkaar en de stroom komt van de zelfde lijn.'

                                                  170px-PazuzuDemonAssyria1stMil_2.jpg

'Dat kan niet,' zei mijn zus en toen sloeg zij haar hand voor de mond.. 'Doe dat ding weg,' gebood zij!

'Ik kwam weer thuis,' vervolgde mijn lieverd, 'en bedacht dat als de foto's op mijn camera gestaan hadden, zij in mijn cloud moesten zitten.' Ik nam een slokje koffie en toen ik dat doorgeslikt had, vroeg ik,..'en..' 'Alleen de tekst staat in de cloud,' zei mijn vrouw 'en dat kan eigenlijk niet.' 'Nee,' bevestigde ik, 'dat is onmogelijk.' Zij liet haar tablet zien en daar stond inderdaad alleen de tekst in. 

'Wat ga je daaraan doen,' vroeg mijn zus. 'Ik heb er al wat aan gedaan,' verkondigde mijn vrouw trots, 'ik heb de schaal opgepakt en in de vuilnis gegooid en die werd een half uur er na geleegd, alsof het zo moest wezen en dat is het einde van alle ellende.' 'Ja ja,' klonk de grind stem van naast mij en ik verslikte mij hevig. Na proesten en kuchen en hoesten keek ik strak voor mij uit en dacht, 'was dat mijn innerlijke stem of was dat een stem?'

'Ik ben blij dat je dat gedaan hebt,' verkondigde mijn zus, 'je hebt hem toch niet stukgeslagen.? 'Nee', antwoordde mijn vrouw,'ik heb hem gewoon in de vuilnisbak gegooid.' 'Goed zo,' vond mijn zus, 'je weet nooit wat er vrij komt als je hem vernietigd.' 'Misschien ebt het effect wel weg,' dacht ik en dat gaf mij een wat rustiger gevoel. 

                                       6881754889_50402c519d_n.jpg

'Ik zal eens even bellen naar Saskatoon om te melden dat wij veilig zijn aangekomen,' meldde mijn zus en nam haar laatste slok koffie. 'Hallo, lieve jongen, ja ja met mij,' hoorde ik even later mijn zus zeggen. 'Wij zijn veilig aangekomen ik zit net met je oom nog wat koffie te drinken.' 'Ooh wat erg,' hoorde ik meteen er na, 'prijs God dat je er niet bij was, wat een ramp.' Ze luisterde weer even en vervolgde, 'ik bel je zo van huis terug, probeer rustig te blijven.'

'Het is vreselijk,' zei zij tegen niemand in het bijzonder, 'er is iets verschrikkelijks gebeurd,' 'Wat dan,' vroeg ik gealameerd. ' Zijn drie buurjongens, weet je wel die gingen ijsvissen,' ik knikte, 'die zijn door het ijs gezakt en alle drie verdronken.' 'Allemachtig,' bracht ik uit en dacht het is die vervloekte schaal en de rotzooi die zij projecteert. 'ik ga naar huis,' kondigde mijn zus aan,' terwijl zij opstond, 'die arme jongen is helemaal over zijn toeren, ik ga even rustig met hem praten, hij had er wel bij kunnen zijn.'  Ik sloot de deur achter haar en zonder reden voelde ik mij schuldig.

lees ook IX

San Daniel 2019

09/12/2019 01:29

Reacties (1) 

09/12/2019 09:35
Het verhaal blijft op stoom...
Ben benieuwd of de schaal weer opduikt. ;-)
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert