1613 Pakjesdag (drie woorden)

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Het begint als een gewone zaterdag, met de koffie en de krant, maar er zijn al enkele berichten die het water doen rimpelen. Zo lijkt ook dit jaar Sinterklaas behoorlijk in de war en heeft hij op verschillende locaties pakjes bezorgd die voor ons bestemd zijn.

Tja, je kunt het ook wel begrijpen. Die man heeft in deze tijd genoeg aan z’n hoofd en dan moet-ie ook nog zorgen alle pieten in de trein al onder de roetvegen zitten, terwijl er nog geen schoorsteen te zien is. Laat dat toch. Het zwart van de pieten komt niet van de schoorsteen maar van hun herkomst in het verleden. Ik identificeer mij toch ook niet met de oude man met baard. Nou ja, ik misschien nu wel even, maar de meeste mensen doen dat niet, al zal het sommigen in de verkeerde schoorsteen schieten. Maar ik dwaal af, net als de oude man met baard.

Het gaat om de pakjes, kinderen. Vergeet dat niet. Het gaat om geven en ontvangen, om aandacht voor iemand waar je een surprise of een gedichtje voor maakt. Het gaat om het gezellig samenzijn als familie, vrienden of collega’s. Het gaat erom even op een andere manier met elkaar om te gaan. Het gaat om het geven en niet om het ontvangen, dat blijkt al uit het feit dat we één schoen zetten en niet allebei. Het gaat er niet om gelijk te krijgen. Maar dat terzijde.

Ondertussen staat onze tafel wel mooi vol pakjes, want Ruth en Kees zijn langsgekomen omdat D&L aan het opruimen zijn en Baukje en Kitty zitten er ook, omdat de Sint daar iets voor Piep gebracht heeft en de DHL blijft maar pakjes brengen omdat het gisteren zwarte vrijdag was en omdat we een leuk extraatje hebben gekregen. Zo gaat dat soms en nu staat heel Billy’s buitenbieb weer vol verse boeken. 

 

Soms gaat het helemaal vanzelf, zoals Gabrielle Sabatini die ook nog langskomt en gelijk mee mag naar Twello. Dat weet je toch ook niet allemaal van tevoren. En je weet ook niet hoe het uitpakt, want nu heeft Piep een paar mooie cadeaus gekregen en even later zitten alle kinderen boven met de Playmobil te spelen.

Goed. Uiteindelijk gaat het toch nog mis, zoals alles uiteindelijk voor iedereen misgaat. De pakjes zijn inmiddels zo’n beetje opgeruimd en ik denk, ik zal nog even dat karton platmaken en weggooien en dan blijkt achteraf dat ik het begin van een belangrijke surprise om zeep heb geholpen. Sints wegen zijn duister, maar wel weer aangenaam. Fijne dag. Maak je niet druk. Het is weekend.

Ate Vegter, 1 december 2019


Paella op het Hemmeland:
www.atevegter.wordpress.com/413
 

01/12/2019 08:56

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert