Het dorp .... Oase van vrede:

Door Candice gepubliceerd in Israël

Het dorp … Oase van vrede:

'Mijn volk zal in een oase van vrede wonen'.

Jesaija (32:18)

Is niet helemaal nieuw, maar er ontbrak een flink stuk en wat ik heb toegevoegd.

ad42b95d7b9587132b32e8ed1e533361_medium.

Oase van vrede is Nederlands voor een Israëlisch dorp wat in het Hebreeuws Neve Shalom en in het Arabisch Wāĥat as-Salām heet. U vind dit dorp …. mocht u er ooit eens naar toe willen gaan en wat ik u ook aan kan raden ….. op iets van 40 km ten zuidoosten van Tel Aviv of als u wilt op ongeveer 35 km ten westen van Jeruzalem.

Wat is er nou zo bijzonder aan dit dorpje?

06a0eccaddce35f009f25e747f7cc5b7_medium.

Niet de ouderdom, want waar alles in Israël zeg maar ouder dan oud is … bestaat dit dorpje volgend jaar pas 50 jaar en meer niet. Het is in 1970 gesticht.

Wat dit dorp met die zo prachtige naam zo speciaal maakt is dat het dus de enige plaats ter wereld is wat door een Christen is gesticht, maar die het stichtte voor zowel de Christelijke, Joodse als Palestijnse mensen. En in het dorp Neve Shalom wonen dus Christenen, Joden en Palestijnen en ik heb het dus over een dorp .… een dorpje .… want er wonen nog geen 100 gezinnen, terwijl er jaarlijks tientallen aanvragen om er te mogen wonen binnenstromen. Maar de kans dat zo’n aanvraag gehonoreerd zal worden is vrij klein, want ze hanteren hele strenge toelatingseisen en dat is niet om irritant te wezen en ook niet om niets te maken te willen hebben met de buitenwereld en ook niet omdat het een heel streng religieus dorp zou zijn …. nee dat is omdat ze daar ten koste van alles willen voorkomen dat de reden waarom het dorp is gesticht verloren gaat.

Bruno Hussar

– stichter Neve Shalom/ Wāĥat as-Salām:

39c7b8fb770406a90e44532605a16d64_medium.

Geboren: 5 mei 1911 in Caïro Egypte

Overleden: 8 februari 1996 in Jeruzalem Israël

Zijn droom werd een zaadje dat uitgroeide tot een echt dorp van vrede.

De naam Bruno Hussar zal niet zoveel mensen wat zeggen, maar eigenlijk (ja ik weet het … spreek nu vanuit mijn eigen gevoelens) had deze man allang de Nobelprijs voor de Vrede horen te krijgen. Bruno was een dominicaanse monnik met een bijzondere visie en die hij tot werkelijkheid bracht. Hij geloofde heilig dat mensen van diverse religies moeiteloos in vrede naast elkaar konden leven. Christenen, moslims en de Joden … kunnen in vrede naast elkaar leven in Israël! Daar had Bruno Hussar ook gelijk in, want ken zat plekken in Israël waar ik Palestijnen – Ik noem ze dus geen moslims, want ze zijn van oorsprong geen moslims en ze zijn het omdat landen zoals Iran en Saoedi-Arabië per direct stoppen met wapenleveranties aan de Palestijnen als die zouden stoppen met het doen alsof ze moslims zouden zijn. En het was dus ook de keiharde eis van de islam aan de Palestijnen, omdat ze anders geen steun zouden krijgen – en Joden samen zie werken en ze het samen ook goed zie hebben. In Eilat vind je een hotel wat gerund wordt door een Jood en een Palestijn, in Haifa restaurants en in Tel Aviv heb je nachtclubs waar Joodse en Palestijnse jongeren tot het ochtendgloren plezier maken. Maar je hebt inderdaad ook zat plekken waar ze niet naast elkaar - of samen - leven, maar waar ze niets met elkaar te maken wensen te hebben … en waar de spanning constant om te snijden is. Maar zelfs in het centrum van spanning, Jeruzalem, kom je winkels en zo tegen waar Joden en Palestijnen op één volk lijken. Tijdens één van mijn bezoeken aan het Yad Vashem was ik daar met een Joodse vriend ... en die had een Palestijnse kennis bij zich en die kende ik nog niet, maar is echt een geweldige vent en geen woord over politiek, want zoals beiden zeiden:

"Politiek is voor die mensen die niet snappen wat de meeste mensen willen!"

Terug naar het dorp Oase van vrede.

Bruno wilde bewijzen dat ze wel samen konden leven in vrede en dat idee …. die visie .… liet hem niet los en die visie van hem die, al ontstond in de jaren 60, werd een werkelijkheid in 1970. In dat jaar nestelde hij zich met een oude verbouwde bus als onderdak op een dorre heuveltop wat het klooster van Latrun bereid was aan hem te verpachten voor langere tijd. Een dorre, kale heuveltop, zou voor Bruno de plek worden waar hij zijn ‘droom’ wilde laten uitkomen en hij koos ook bewust voor een dorre en kale heuveltop zodat de mensen die zich bij hem zouden voegen begrijpen zouden dat je er samen diende te werken om de droom te laten uitkomen. Al snel begonnen de eerste pas getrouwde stelletjes zich daar bij hem aan te sluiten en woningen te bouwen …. en dit waren zowel Joodse als Palestijnse stelletjes.

"We hadden een klein dorp in gedachten, een dorp dat bewoond zou worden door inwoners vanuit de verschillende gemeenschappen in het land. Joden, Christenen en Moslims zouden hier in vrede leven, ieder ook trouw aan hun eigen geloof en tradities maar tegelijkertijd ook die van de anderen respecterend. Ieder zou in deze diversiteit een bron van persoonlijke verrijking moeten kunnen vinden. Het doel van het dorp was en is de bron vormen voor een school voor de vrede. Jarenlang wordt er aan academies en universiteiten de kunst van de oorlog gedoceerd. Geïnspireerd door de profetische woorden: "Een natie zal het zwaard niet heffen tegen een andere natie, noch zullen zij nog langer de oorlog leren", wilden wij een school voor de vrede oprichten, want ook vrede is een kunst. Vrede ontstaat niet spontaan, het moet geleerd worden. Mensen vanuit alle hoeken van het land zouden hier naar toe komen om hen te ontmoeten van wie zij vervreemd waren, bereid om de muren van angst, wantrouwen, onbekendheid, misverstanden, vooroordelen - al die muren die ons scheiden - af te breken en bruggen te bouwen van vertrouwen, respect, wederzijds begrip en, als het mogelijk is, vriendschap. Dit doel zou bereikt kunnen worden met de hulp van trainingen, seminars, workshops, groepspsychologietechnieken, gedeeld fysiek werk en ontspanning in de avonden."

– Bruno Hussar

Zijn mooie droom alsmede de school van de vrede werden gerealiseerd.

b37ebaf7288d7552273c26ad89fe5ea2_medium.

Neve Shalom/Wahat al-Salam wordt democratisch bestuurd door een algemene vergadering en die bestaat uit alle inwoners van het dorp. Jaarlijks kiezen ze een nieuw bestuur van het dorp. Het dorp is ook aan geen enkele politieke partij verbonden en wil deze 'onpartijdigheid' boven alles bewaren. Zowel binnen de instellingen als het ambtelijk apparaat van het dorp bekleden Joden en Palestijnen en Christenen een evenredig aantal posities.

Het hele onderwijs is tweetalig (Hebreeuws en Arabisch) en de kinderen leren op die school onder meer respect en erkenning voor de individualiteit voor elk kind, kennis van zijn of haar cultuur en traditie en tegelijkertijd wordt kennis en respect voor de cultuur en traditie van de ander bijgebracht. Dit concept van gelijkheid in onderwijs heeft meer voeten in de aarde dan men zo denkt. Het is onbekend terrein dat werd bewandeld en nog steeds wordt bewandelt. Ze leren kinderen, alsmede de volwassenen, dat verandering gewoon puur begint bij onszelf. We moeten meer bewust worden van onze beperkingen en kwaliteiten zodat we leren wat verandering voor ieder kan betekenen. Zo kan je uiteindelijk ook een nieuwe verbinding met jezelf en automatisch met anderen op een vreedzame manier leggen. Aldus de principes van de school van de vrede.

bf02538b8639d0f10c37f60f238d5889_medium.

In bijna 50 jaar is vanuit de droom van een man, Bruno Hussar, een dorp ontstaan dat nu nog steeds bouwt aan vrede tussen volkeren. Niet alleen kreeg de droom vorm in een dorp. Belangrijker is dat al zeer veel mensen, jong en oud, iets hebben gezien, gevoeld, geleerd en/of gehoord hebben over een andere weg naar de vrede. Die kleine steen in de vijver, die ooit begon met een eenzame man op een kale heuvel, heeft geleid tot vele kringen die niet alleen in Israël zichtbaar zijn en blijven. Het is een droom die het waard is om uit te blijven bouwen hoe naïef en idealistisch het ook moge klinken ... maar in dat dorp wordt bewezen!

e7199fd4a43d5ae5f0e043c343221096_medium.

Het is zo jammer dat gewoon zoveel mensen Israël alleen maar wensen te beschouwen als het land dat een ander land bezet houdt. Dat is sowieso al niet waar en daar heb ik heel veel over geschreven. Israël is de naam van het oude land dat al bestond ver voor de Romeinen het veranderden in Syria-Palestina. En in 1948 ..… op 14 mei werd uiteindelijk gekozen voor de oude naam Israël waar de andere opties Zion en jawel ... Palestina waren. En Jeruzalem is door de Joden gesticht, al 2000 jaar voor de eerste, toen dus genoemde Palestijn, voet in Jeruzalem zette en al 2500 jaar voor de islam ontstond. Maar behalve in de perioden dat de Joden verbannen werden uit hun Gouden Stad en hun land … hebben ze er altijd gewoond en zo zijn ook Jericho, Nazareth en Hebron puur Joodse steden, ondanks al die leugens van het UNESCO.

Israel is van de Joden en van niemand anders, maar geen enkele Jood in Israël heeft moeite om dus de Palestijnen te accepteren in Israel, omdat ze weten dat buiten hen om … alleen de Palestijnen iets van recht hebben op het oude Joodse land.

Enkele (niet alle) artikelen van mij over het land van mijn hart:

https://tallsay.com/page/4294998479/jeroesjalajim-de-geschiedenis-van-deze-gouden-stad-deel-12

https://tallsay.com/page/4294998235/geschiedenis-van-de-gaza-strook

https://tallsay.com/page/4294993919/de-dode-zeerollen

https://tallsay.com/page/4294993762/khirbet-qeiyafa-israel-david-versus-goliath

https://tallsay.com/page/4294985322/mijn-israelisch-hart

https://tallsay.com/page/4294990494/ik-ben-israelische-yeahhh

https://tallsay.com/page/4294970492/het-testament-van-candice

https://tallsay.com/page/4294968358/yad-vashem

https://tallsay.com/page/4294992399/waarom-moslims-de-joden-haten

https://tallsay.com/page/4295000539/de-twee-staten-oplossing-is-prima-maar-nooit-zoals-de-palestijnen-het-eisen

324eb3dbdbcb7a5dc93d63f06aaccfa3_medium.

*Candice*

21/11/2019 17:33

Reacties (6) 

1
22/11/2019 22:16
Is (zeker in deze tijd) bijzonder te noemen. Zal er fijn wonen zijn.
22/11/2019 22:24
Oh dat ongetwijfeld.
1
22/11/2019 01:02
Dat werkt op kleine schaal, waar mensen elkaar persoonlijk kennen, een gemeenschappelijk doel hebben en er geen stoorzenders tussen zitten. Net als wat Jack Hage onder dat andere artikel schreef: persoonlijk contact, een gemeenschappelijk doel en vaste regels, zoals bij militairen, hulpverleners en ook bij de politie. Die werken over het algemeen ook grens- en ras overschrijdend prima samen ('a cop is a cop is a cop').
Wat doen ze daar in dat dorp eigenlijk als iemand zich voortdurend misdraagt? Eruit gooien, verbannen, aftuigen of hersenspoelen? Hebben ze daar soms een eigen jurisdicti...
1
22/11/2019 04:46
Dat is absoluut waar, dat schreef ik ook onder de reactie van Jack.
Op grote schaal komt er altijd meer bij kijken en werkt het nooit.


Oh dat laatste weet ik eigenlijk niet, maar er zal vast wel een keer iemand zijn die zich niet weet te gedragen. Maar nee ze hebben geen eigen jurisdictie. Het is een kleine gemeenschap die ze ook bewust klein blijven houden om op die manier te voorkomen dat er gezinnen komen die de boel willen verzieken en het gaat dus al bijna 50 jaar prima en je voelt of merkt er ook absoluut geen opgedrongen of een sekte achtige sfeer.
1
21/11/2019 20:46
Prachtig, humaner en menselijker kan niet! Xx
1
21/11/2019 20:59
Is eigenlijk gewoon een modernere versie van een Kibboets, alleen dan voor drie groeperingen en het werkt, wat niet wil zeggen dat het in het groot ook zal werken, want dan komen er altijd sentimenten bij die ze er nu niet hebben. Maar in het klein kan het wel. xx
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert