1588 De leugen is waar

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

‘Al te veel liegen de dichters, maar zij liegen de waarheid,’ zegt Bertus Aafjes. De waarheid is sneller dan de leugen, zegt het spreekwoord, maar is het niet zo dat de waarheid sneller achterhaald is en de leugen altijd maar waar blijft?

Ik moest daaraan denken, zou dominee Gremdaat zeggen, toen ik vanmorgen Lief wegbracht naar haar bestemming in Amsterdam-Noord. We reden op de Klaprozenweg en sloegen linksaf de Ms. Van Riemsdijkweg op. Daar stond het in kapitale koeienletters op het gebouw van de IJ-hallen, waar Lief normaal gesproken de mooiste merkkleding scoort, maar nu in alle vroegte aan de slag ging: 

BESTEM
MING
BEREIKT

Het voelde helemaal waar. We zijn er, dacht ik nog. Technisch gesproken moesten we nog twee hoekjes, maar het idee dat we er waren had al bezit van ons genomen. Nu waren we wat aan de vroege kant en omdat Lief daar een hekel aan heeft, reden we nog een beetje zomaar in het wilde weg en kwamen we van alles tegen aan ongeregeld leven. Dit waren wel de rafelranden van Amsterdam, om hier te wonen, in een woonwagen of een oude fabriek, want zo stak het leven hier in elkaar.

Tegen de juiste tijd begon ik Tom weer de volgen, die al een paar minuten danig in de war was, maar nu opgelucht ademhaalde omdat ik weer naar hem luisterde en al snel kwamen we een collega van Lief tegen, die daar helemaal van opklaarde. Ze stapte uit en ik reed weer terug naar het bord van de bestemming.

Nu had ik geen tijd meer over zoals net. Nu kon ik gewoon naar huis rijden. Ik had het Tom al verteld en hij zuchtte dan ook ongeduldig toen ik de Volvo recht onder het bord parkeerde en uitstapte. Soms moet je de waarheid staven met een foto. Ik doe dat elke dag, nu ik er over nadenk, maar het heeft geen betekenis. 

Op het moment dat ik de foto nam was ik precies waar ik wezen wilde, maar even later reed ik weg, naar huis, de betekenis van het bord bezoedelend en de waarheid naar mijn hand zettend. Ik zwaaide nog even naar de tekst, die nu voor lange tijd een leugen was geworden en trok mijn linker handschoen aan. Dat voelt prettiger nu ik mijn stuurhoes om esthetische redenen weer van het stuur gehaald heb. Op de radio klonk Blind Faith: Can’t find my way home. De leugen gezongen.

Ate Vegter, 6 november 2019

Alles moet mee:
www.atevegter.wordpress.com/388
 

06/11/2019 07:23

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert