Een nare ochtend

Door Wolf gepubliceerd in Gezondheid en ziekten

Ik wil mijn bed niet uitkomen.  Mijn lichaam is enorm gemeen.  

 

Ik werd wakker. Wrijfde in mijn ogen. Wat zal ik vandaag weer is doen met de dag? Kan ik uberhaupt iets doen vandaag? Zal mijn lichaam tegenwerken of niet? Ik stapte uit bed en liep naar de badkamer. Ik kan al maanden niet douchen, ik ga alleen in bad. In bad met een hele fles olie, net zoveel tot mijn huid even rustig kan zijn. Even een momentje dat ik mezelf niet open krab of pijn doe. Ik ben eraan gewend, al neemt het wel veel tijd in beslag. Douchen zou toch altijd even wat makkelijker zijn. Maarja, so be it. Ik open mijn snapchat, kijken wie mij wat gestuurd hebben. Tot mijn verbazing swipe ik terug naar de camera stand. Wat zie ik eruit. Mijn huidje wat een paar jaar terug zo zacht was. Mijn huid waarover zovaak gevraagd werd hoe ik het zo zacht kreeg en waarom ik nooit wallen had. Mijn huid, zo droog, rood, opgezwollen en mismaakt. Mijn ogen vol rimpels door de droogte. Ik kijk naar mijn armen waar allang al weer uitslag op is gekomen. Het frustreerd en mijn stem trilt. Wat zou dit toch allemaal betekenen? Is het een teken dat mijn lichaam afvalstoffen uit mijn lijf probeerd te smijten, is het lief bedoeld? Is het karma van dingen die ik fout heb gedaan? Is het veroorzaakt door mijzelf of door een ander?

Een flashback naar vorig jaar waarin het niet meer te houden was. Het jaar waarin ik mij nog nooit zo lelijk heb gevoeld als ooit te voren. Ik was oh zo blij dat mijn huid richting de zomer weer wat beter werd, mijn gezicht althans. Ik had een deel van mijn huid weer terug. Maar vandaag is de dag waarop ik weet dat alles weer opnieuw begint. 

 Soms wil je je organen er gewoon uitrukken en er tegen schreeuwen of ze nou alsjeblieft is een keer beter kunnen worden. Of ik alsjeblieft weer mijn oude lichaam terug mag krijgen zoals het altijd al was. Waarom gebeurd mij dit nou weer? 

Al ben ik toch echt een krachtig en optimistisch persoon. Ik blijf altijd geloven dat het goed komt of dat ergens een einde aan komt. Waar heb ik dat geleerd terwijl enorm veel dingen in mijn leven eigenlijk misgingen. Is het een karaktereigenschap of is het een onbewust leerproces? Mijn kracht ken ik wel. Als je door zoveel dingen heen bent gekomen, zoveel hebt kunnen doorstaan. Dan krijg je die kracht. En die moet je vasthouden tot de dood. 

Geen prachtig, krachtig stukje. Wel eentje waarbij ik wil laten zien dat mensen die dit ook doorstaan, niet alleen zijn, optimistisch moeten blijven, en moeten blijven strijden voor hun lichaam. Je hebt er maar 1 van en daar moet je zuinig op zijn. Je bent niet alleen.

Liefs, 

Wolf.

27/10/2019 10:52

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert