1578 De sprong wagen

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

De dag begint met een uitgebreid gezamenlijk ontbijt. Sinds onze dagen bij Martin en Ines in Frankrijk weet ik dat hoe uitgebreider het ontbijt is, hoe langer de dag wordt en hoe meer je ervan geniet. En dat zal ook vandaag blijken.

In de loop van de morgen vertrekken we. We gaan eerst even kijken bij het Radhahesh Kasteel van de Hare Krishna waar Piep zulke pijnlijke herinneringen aan heeft. Gelukkig is er een trampoline zodat de kinderen hun tijd wel weten te besteden en wij even rustig kunnen rondbanjeren. Het is een stille voorbereiding op wat de rest van de dag brengen gaat. Even voel ik de behoefte om opgenomen te worden in deze gemeenschap van heiligen met hun lange, gele en oranje jurken, hun vriendelijke, kale koppies en hun typerende muziek. Hoe zou het zijn om in een beschermende commune de tuin te wieden en de gezamenlijke maaltijden te gebruiken dan wel de dag in stilte te genieten. Het doet mij verlangen naar mijn tijd in de kibboets. 

Gelukkig krijg ik niet de tijd om mij aan te melden. We moeten weer verder want vandaag gaan we naar het groots opgezette Adventure Park. Het is zo groot dat er een heel gedeelte dicht is zonder dat je daar last van hebt. We parkeren de auto en steken een hangbrug over, maar uiteindelijk moeten we toch drie kilometer verder zijn. Maar daar kent het avontuur dan ook nauwelijks grenzen.

Er is een heel groot klimpark, een mega kabelbaan, een vrije val, een springkussen, crossfietsbaan, 3D-labyrint, tubing slide, klimmuur en ga zo maar door. En dan nog van alles voor de kinderen waar we achteloos aan voorbij lopen.

We beginnen met de tubing slide, dat is een hellingbaan waar je in een grote autoband vanaf roetsjt. Het gaat razendsnel en ik vind het doodeng. Daarna trekt iedereen behalve ik een tuigje aan om te gaan klimmen tussen de bomen. Het is voor volwassenen en kinderen een ultieme uitdaging en het is erg leuk om te zien hoe iedereen zo moedig is. Het is voor mij te eng. Ik moedig aan en maak de foto’s waarbij ik een enkele keer een touwtje aangeef. 

Dan even wat drinken en pauzeren en dan moet het er toch van komen. Langzaam lopen we naar de gigantisch hoge rotswand waar de vrije val is. Je klimt naar boven en springt naar beneden. Zo simpel is het. Ook hier laat ik het afweten, maar Laura, Jean, Sandra en Tip wagen de sprong. Het ziet er geweldig uit en het is fantastisch om hun ervaringen te horen. Mijn maag draait zich om als ik er alleen al naar kijk, maar Jean rent nog even naar boven om Sannie een muntje aan te geven en springt dan zelf ook nog een keer. De adrenaline zindert in de lucht. 

Voor de sprong en de kabelbaan hebben we muntjes gekregen, maar daar kun je gelukkig ook Belgische wafels voor kopen en zo kent deze dag een voedzaam en vredig besluit. Ik rij met alle kids terug naar ons huisje terwijl de anderen inkopen doen voor het avondeten bij de Carrefour, wat kruispunt betekent.

Laura maakt heerlijke sushi klaar, waarbij Jean en ik voor de gezelligheid wat hand- en spandiensten verrichten. De timer gaat time and again af met Paint it Black en dan is het klaar en genieten we van een uitgelezen maaltijd. Konden alle dagen maar zo smakelijk avontuurlijk en vriendelijk vriendschappelijk zijn. Nou ja, we doen ons best.

Ate Vegter, 27 oktober 2019

eenwaardelozedag

27/10/2019 07:58

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert