PTSS Hoe nu verder?

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

3fafdfeb8be1bdf88d017f38bfe534c9_medium.

Als me kop vol shit zit word mijn blik vertroebeld logisch denken is er dan niet meer bij. Heden en verleden lopen dan in elkaar over. Zovele jaren nu blijf ik in het zelfde kringetje draaien. Mijn diagnose is CPTSS ik voel me gespleten en in feiten is dat ook zo. Ik speel mijn rollen en in stilte vraag ik me af wie is nu de echte persoon? Mijn lief heeft het hier maar wat moeilijk mee omdat ik me bij haar te afhankelijk opstel waardoor ze constant in een rol te recht komt wat ze niet wil. Ze wil een gelijkwaardige relatie maar nu is het veel al zo dat zij bij alles het voortouw moet nemen omdat ik vrijwel niets uit handen krijg. Er zijn therapeuten, familie en of vrienden bij die denken dat het door onze chemie komt. Maar dat is in geen geval waar want wanneer alleen krijg ik ook vrijwel niets uit handen.

De simpelste dingen stuiten me tegen de borst en lijken huizehoge obstakels die ik maar moeilijk kan overbruggen. De situatie is ernstig want door al dit gedoe dreig ik ook nog eens mijn huis kwijt te raken omdat er te veel spullen Bouwmateriaal zoals planken voor schuren, hek enz. rond om mijn huis liggen. Doordat mijn lief de meeste dingen alleen moet doen omdat ik 9 van de 10 keer haar niet de hulp kan bieden die ze nodig heeft stagneert de boel. Alles moet te gelijk gebeuren omdat de woningbouw ons op de huid zit. Dit natuurlijk omdat gemaakte afspraken van onze kant niet na gekomen word. Ik baal enorm van mezelf ik zie het gebeuren maar lijk niet bij machte om adequaat te helpen. Wat is het toch? Er staat zoveel op spel.  

En dan is daar nog mijn geestelijke welzijn, veel moe en depressies liggen op de loer. Zoals ik al schreef mijn kop zit vol shit. Gedachten die me door het hoofd spoken zonder dat er een echte lijn in zit. Het spelen van rollen en niet weten wie de echte ik is. De volwassenen, het kind, de puber. Allerlei gevoelens die tegelijk als wilde beesten door mijn lichaam gieren. Aan de buitenkant zie ik er normaal uit. Van binnen is het een heel ander verhaal. Ik krijg Therapie en kleine stapjes ga ik vooruit.

Waarom reageer ik op verschillende mensen anders? Ik zou zo graag vaker de volwassenen willen zijn die bewust keuzes kan gaan maken. Met name in mijn relatie, niet meer zo afhankelijk zijn. Mee kunnen helpen met zaken die nu belangrijk zijn! Niet zo passief zijn. Hoe doe ik dat? Gewoon doen! Zou het logische antwoord moeten zijn. En toch lijkt dit niet echt te werken. Verscheurd in mijn gevoelens. Nou in ieder geval weer wat van mij afgeschreven.

Shasja

Kijk ook bij mijn boekjes en mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

23/10/2019 14:00

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert