Hoofdstuk 1: eczeem

Door Wolf gepubliceerd in Gezondheid en ziekten

Ik begin bij het begin. We kennen het allemaal wel. Je krijgt een plekje op je arm, gaat naar de huisarts, krijgt zalf voorgeschreven in de hoop dat het weggaat, en gaat weer naar huis. Hoe normaal is dat geworden voor ons? Nou, dit was het begin van een hell. Een pijnlijke, zeer emotionele rollercoaster waar ik na 1,5 jaar nog steeds mee deal. Dit is mijn verhaal.

Vroeger was ik nooit ziek. Ik had veel stress, maar lichamelijke klachten waren er zelde. Vanaf mijn 15de ervaarde ik soms pijn bij mijn bekken wat wel degelijk een deel van mijn leven inpikte. Maar als ik had kunnen kiezen of ik die pijn wilde of de pijn die ik nu heb, had ik een dikke vette handtekening onder het eerste gezet. 

Mijn eczeem begon sinds ik van school af kwam. Ik was net 18. Alle stress van alle jaren kwam eruit en het begon met 1 plekje. Door elke keer meer en meer te smeren, omdat het niet weg ging, breidde het zich uit over mijn hele bovenlichaam en gezicht. Laat ik zeggen dat ik mij afschuwelijk voelde, maar nog steeds volgepropt werd met pillen en zalf. Man, wat had ik een pijn. Is het niet raar dat niemand de oorzaak wilt weten? Waar komt dit vandaan? Naarmate ik 20 zalfjes en 6 kuren verder was, besloot ik te stoppen met deze zalf. Dat lijkt heel simpel, maar niet als je lichaam zó van streek is dat het zichzelf niet meer kan helen. 

Naast mijne enorme eczeem, kleurde mijn hele lichaam rood. Vuurrood. Red skin syndroom of TSW wordt het ook wel genoemd. Dermatologen 'kennen dit niet'. Tuurlijk niet, zij hebben dit voornamelijk veroorzaakt. Ik heb emotioneel nog nooit zo diep gezeten. Hoe durfde artsen mij dit aan te doen? Waarom heeft niemand de oorzaak onderzocht maar werd ik volgepropt met pillen en zalfjes? Willen jullie zo graag geld verdienen? Hebben jullie zo weinig tijd? 

Ik kwam terecht bij een natuurkundige arts. Mijn darmen. Natuurlijk. Het moet toch ergens vandaan komen? Het kwartje viel. Daar kwam dus ook die ongelofelijke  buikpijn vandaan. Daar kwam het ook vandaan dat ik zo emotioneel ben. Je darmen, je huid en je hersenen staan wel degelijk in verbinding met elkaar. Maar hoe los je zoiets op? 

Een dieet is namelijk te doen, maar voor lange tijd is dit erg moeilijk vol te houden. Ik ben namelijk een enorme opgever. Ik vind het moeilijk dingen vol te houden. Misschien wel omdat ik er te gevoelig voor ben en me gevangen ga voelen aan plichten. 

Ik nam darmspoelingen, nam geen vlees, zuivel, tarwe, suiker en ei meer. Je klachten worden eerst zo erg. Ik kan niet uitleggen wat er in me omging. Elke dag huilen van de pijn. Dit dieet deed na een tijd zeker wel wonderen, maar was niet vol te houden door stress van zoveel andere dingen. Nu eet ik geen vlees meer en zo min mogelijk zuivel en ei. Het werkt voor mijn buikpijn, maar mijn eczeem doet nog steeds zijn best om alle afvalstoffen uit mijn lichaam te kicken, en dat is zwaar.

Door mijn TSW, het afkicken van de hormoonzalf, kon ik letterlijk niks meer. Ik heb mij vanaf toen enorm geisoleerd. Ik zag geen vrienden meer, ging geen leuke dingen meer doen, ging naar m'n werk en dan weer heel snel naar huis, want mijn jas kon ik niet te lang aanhouden. Zo gaat het nog steeds, zelfs na mijn TSW. Maar de eczeem blijft, en dat houdt de klachten ook vast. Ik vind het moeilijk om dingen te doen. Ik kan namelijk heel weinig. Ik spreek niet af omdat ik wel is hele erge buikpijn kan krijgen, of bijvoorbeeld zoveel uitslag en jeuk dat ik begin te huilen en in paniek raak. Vaak kan ik geen kleren aan en zit ik in het verband. 

Je leest veel negativiteit. Maar het heeft ook wel zijn voordelen in mijn leven gehad. Ik ben enorm gaan genieten van de kleine dingen, mijn dieren, de liefde die ik ervaar van mensen die er wel rekening mee houden en er voor mij zijn. Dat zijn er weinig, maar genoeg om in m'n hart te sluiten. En wie zegt dat je er zoveel nodig hebt? Dat hebben mijn eczeem en klachten mij ook geleerd. Er zijn zoveel andere belangrijke dingen in de wereld dan mensen die je belachelijk maken, niks om je geven of iets over je te zeggen hebben. 

Eczeem heeft mij geleerd hoe belangrijk gezondheid eigenlijk wel niet voor je is. Hoe je moet kunnen genieten van de momenten wanneer je even geen pijn ervaart en je gezond voelt. Want ik ben niet de enige. Het is een zegen als je gezond bent. Maar hier hou je als je nooit ziek bent geweest, vaak geen rekening mee. Ik heb geleerd om met mijzelf in contact te komen, naar mijzelf te luisteren, minder te geven om een ander zijn behoeftes of meningen. Ik heb geleerd om goed voor mij te zorgen, om lief te zijn voor jezelf. En ook om de eczeem te omarmen. Eczeem is eigenlijk heel goed. Het schopt al je slechte stofjes uit je lichaam. Hoe pijnlijk en emotioneel het ook is. Je moet het leren accepteren en een uitweg zien te vinden, anders is het enorm zwaar.

Wordt vervolgd. 

Liefs,

Wolf 

22/10/2019 11:11

Reacties (2) 

22/10/2019 13:00
eczeem is heel vervelend en soms ook pijnlijk. Ik heb daar al meer dan veertig jaar last van. Maar een ding weet ik inmiddels wel: Het wordt duidelijk gevoed door stress.
Gebruik zelf al zo'n tien jaar IBARIL - Desoximetason 2.5 mg/g. Werkt bij mij prima bij een opleving van de jeukplekken. Na twee dagen ben ik er vanaf en blijft het meestal wekenlang weg.
Wolf tegen Leonardo
22/10/2019 17:41
Hii, ik heb het helaas chronisch. Ik heb de meest heftigste medicijnen n therapie al gehad maar helaas slaat niks aan. Wat fijn dat het bij jou wel weg gaat dan! Gelukkig maar want het is echt een hell. Het wordt wel degelijk gevoed door stress maar het is niet de oorzaak. Ik vind het zonde om te zien dat artsen dat al snel de oorzaak geven en niet verder op onderzoek uitgaan omdat dit ze makkelijker af is..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert