PTSS nog niet zo makkelijk!

Door Shasja Angel Light gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

3a5679552358748c48cea6daab89af57_medium.

Voel me soms zo verlaten, gevangen in mijn gevoelens. PTSS is nog niet zo fijn. Ik probeer mijn weg te vinden, krijg therapie. En stapje voor stapje heb ik het gevoel dat ik vooruit ga. Het zijn kleine stapjes, baby stapjes denk ik. Toch is mijn pad nog niet helemaal duidelijk, obstakels liggen op de weg. Soms heb ik het gevoel dat ik stil sta. Dat de plaat blijft hangen en de naald het zelfde stukje blijft draaien. Of dat ik in een achtbaan zit en keer op keer het zelfde rondje rij.

Ik probeer los te laten maar dat lijkt nog niet zo eenvoudig. Oude valkuilen, val ik steeds weer in. Zoveel jaren nu ben ik aan worstelen. Ook niet fijn voor mijn omgeving, vooral niet wanneer ik boos, agressief word. Verleden en heden lopen dan in elkaar over. Mijn woede niet te temperen. Een gevaar voor mezelf, maar ook voor de ander. Helaas krijg mijn lief het vaak over zich heen. Wanneer het monster in mij tot leven komt.

Het lijkt soms buiten me om te gaan, verdwaast, en gevangen in een emotie die ik niet onder controle krijg. Ik voel me, dan zo koud, er is alleen maar haat, het verteerd me van binnen uit. Een orkaan met zoveel kracht. Later wanneer de bui voorbij is, is er onmacht, en soms ook dingen vergeten die ik gezegd of gedaan heb. Dan komen de tranen, van onmacht en verdriet.

Soms denk ik zou het ooit weer goed komen of ben ik te veel beschadigd? Ik hoop het niet ik wil weer beter worden! PTSS minder aanwezig zal zijn. Ik denk zeker dat mijn therapie hier bij kan helpen. Ik heb ook veel steun aan de meiden van de groep. Veel herkenning, vinden we bij elkaar. Blij met jullie.

Ook ben ik dankbaar dat mijn lief ondanks alles nog steeds van mij houd. En me elke keer opnieuw een kans geef. En God weet hoe zwaar dit voor haar is, en hoeveel zij op haar tenen moet lopen om alles keer op keer een plekje te geven. Haar houvast ook kwijt raak en hierdoor ook de water tot aan haar lippen heeft. En ik er niet voor haar kan zijn. Ik vind dit heel erg had het zo graag anders gezien. Vergeven kan ze het wel dat is al een wonder op zich. Vergeten is een ander verhaal.

 

Mijn vrouw

zo blij met jou

stormen van orkaan kracht

toch altijd weer een reikende hand

armen om in te schuilen

ik weet dat ik vaak niet voor jou klaar sta

het niet zie

jouw pijn

jouw verdriet

teveel verdoofd door mijn eigen pijn

blij met elke kans die ik opnieuw krijg

ik hou van jou

 

Shasja 

Kijk ook bij mijn boekjes en mijn site.

Mijn band met de aarde

Liefde kent geen kleur

Kijk ook op mijn site

 

16/10/2019 14:20

Reacties (2) 

1
17/10/2019 00:34
Overal de tijd voor nemen!
17/10/2019 16:49
Ja dat is zo Jack. Het heeft tijd nodig fijn je hier te 'ontmoeten'
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert