Zet jij ook het vuilnisbakkenras buiten?

Door Theuntje gepubliceerd in Column

Is dit, wat ik hier heb neergeschreven, nu cynisme, ironie of sarcasme? Of alle drie?
De grens tussen ironie en sarcasme is bijvoorbeeld niet altijd eenvoudig te trekken, omdat de context en de toon van de uiting, maar ook de gevoeligheden en opvattingen van spreker én ontvanger, sterk bepalen of iets als milde of bijtende spot wordt ervaren. Dus U mag het zeggen.

Natuurlijk doen wij brave burgers nooit een mens kwaad. Dat kun je beter aan een vakman overlaten.
En wie was er nou toch het eerst, de koploze kip of wij? In het ene land verklaart men de koe heilig en in een andere land raakt men maar niet uitgemolken over de koe per vervuilende scheet.
Het is de waarheid als de koe zelf. Stierlijk vervelend, zegt u?
Alleen de mens kan zo stierlijk vervelend zijn, een echte stier zou daar horendol van worden.
Wij mensen hebben soms de vervelende gewoonte om een spelletje van dierenleed te maken.
Niet? Nou, wie maalt er nou om een dode duif op straat, gebruikt als levende voetbal?
En hoezo arm konijn? De fik erin, zelfs buiten de feestdagen.
Alles wat U maar wenst, van levend gekookte kreeft tot de inktvis nog even aan je gehemelte blijft plakken. Ik hoop dat het u smakelijk gestikt heeft! Dan heeft u vast nog wel wat ruimte over voor het snoepje van de week: de Yin Yang vis wordt voor u gefrituurd en vol van leven is het flink genieten als we zijn kop nog in de kokende olie zien bewegen.

En so what als het godgansche dierenrijk nog langer en gelukkig gevangen leeft. Wij reizen de hele safariwereld over en niemand staat stil bij het feit, dat een dier eigenlijk geen noemenswaardig leven meer heeft. Zo wordt over de rug van ‘onze’ dieren onze vakantie in selfie gemaakte stijl doorgebracht. En daarna rekenen we toch minimaal op een hapje dolfijn om van te watertanden.
Ga wat nuttigs doen, je mond spoelen of zo, want het ís allang geen feest meer om de mens dag in, dag uit zo te moeten pleasen. Daarom had het allang afgelopen moeten zijn om van een dierentuin een serieus misplaatste grap te maken: wij houden de dieren om mee te fokken zodat ze niet uitsterven (?).

Maar een mensenleven is blijkbaar pas echt compleet met een puppy op schoot.
Eénmaal uitgegroeid tot volwassen exemplaar heeft het huisdier zijn beste tijd gehad.
Het scheelt ons geen reet, dus bespaar me die zoutloze tranen en bind hem vast aan een boom, dan de wolven ook wat en voor ik het vergeet: schat, zet jij het vuilnisbakkenras even buiten?
Het gebruiken van het gezonde verstand is onmogelijk als het verziekt is!

Sorry als ik te scherp ben geweest.

Theuntje, 2019.

12/10/2019 14:45

Reacties (6) 

1
12/11/2019 15:08
Helemaal niet scherp.
12/11/2019 21:24
Oh, gelukkig.
1
12/10/2019 15:34
Je hoeft zeker geen sorry te zeggen. Waarom sorry zeggen voor hoe het is?
1
12/10/2019 15:46
Zo is het, helaas.
3
12/10/2019 15:23
Dat is het allemaal tegelijk: ironie, sarcasme én cynisme.
Maar het is helaas de waarheid. Als het om de relatie tussen mensen en dieren gaat is (met weinige uitzonderingen) eigenlijk alleen maar cynisme op z'n plaats.
Mag ik een zwak voor zogenaamde 'man eaters' hebben? Die doen tenminste nog een keer iets terug. Helaas is hun lot dan meestal bezegeld.
2
12/10/2019 15:45
Een reactie die helemaal op z'n plaats is!
Thanks.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert