Cuvée de la maison Chateau Maupertus II.

Door Zevenblad gepubliceerd in Dieren en natuur

Een vorige keer schreef ik al over de onverwachte wijnoogst in opkomst, en nu de gouden oktobermaand aangebroken was ben ik vrijdag, bij stralende herfstzon, toch maar weer naar mijn eerste en enige druivenstok gaan kijken. Bovendien was het ook tijd voor de eerste appels en peren.

De sterappelboom had precies 5 kleine appeltjes geproduceerd, de perenboom 4 peren, de Ruby Star zit weliswaar vol appels, maar die moeten nog even blijven hangen totdat ze helemaal rood kleuren. Maar de druiven: wat een weelde! Kennelijk niet gespot door de merels vanwege de geelgroene kleur, en in de laatste week met al die regen zo ongeveer in omvang verdubbeld. Ik had een doorsnee maat boodschappenmandje meegenomen en die was voor driekwart vol. Natuurlijk heb ik ook een deel laten hangen (die waar ik niet zo goed bij kon, uiteraard) met het idee dat er bij het slinken der dagen nog wel wat doorreizende liefhebbers zouden komen – al gaat de vogeltrek in deze tijd van het jaar eerder van Noord naar Zuid. Zouden er soms liefhebbers onder de passerende kramsvogels zijn?

992caaf6e998f92818aecf2c931c07fd_medium.

Het mandje was voor driekwart vol met glanzende mooie trosjes, de druiven voor het grootste deel met een doorsnee van ongeveer één cm. Niet gek, dacht ik, voor een eerste keer. Bij een eerste inspectie na het afknippen heb ik ze telkens goed doorgeschud en heel wat oorwurmen en verschrompelde besjes verwijderd. De camera had ik niet meegenomen, anders had u nu een foto gezien van ca drie kg mooie gave goudglanzende druiventrossen. Weer binnen zette ik de mand op het aanrecht en wreef eerst de appeltjes schoon.

Terug bij de druiven zag ik tot mijn ontsteltenis dat er tientallen mini-huisjesslakken naar boven geklommen waren: diameter hooguit 2 - 3 mm, maar in alle voor de hand liggende kleuren: roze, geel, bruin gestreept en nog bijna doorzichtig. Daarnaast zaten bijna evenveel lieveheersbeestjes die, kennelijk geanimeerd door de plotselinge temperatuurstijging, hun schuilplekken in de beschermende binnenkant van de trossen hadden verlaten en zich zo te zien klaar maakten om uit te vliegen. Ik pakte snel de mand en bracht hem naar het terras. De lieveheersbeestjes pompten zich op en gingen vliegen, maar de slakjes maakten geen aanstalten om te vluchten. Geen wonder natuurlijk, want die kunnen niet vliegen. Die heb ik dus stuk voor stuk ingezameld en over diverse bloempotten verdeeld. Je bent een dierenvriend of je bent het niet, maar om die beestjes nu allemaal door de sapcentrifuge te draaien was ook geen smakelijke gedachte.

Toen ik niets meer zag, ook onder in de mand niet, heb ik alles in de badkamer in de badkuip gezet en gewoon tot zondagmiddag laten staan. Bij een tweede inspectie vond ik dan nog één oorwurm en 6 minislakjes. Hoe gaan wijnboeren eigenlijk om met clandestiene bewoners van hun trossen? Alles in de pers gooien? Ik zou het niet weten...

Een van de lezers (was het Mippel soms?) had de vorige keer geopperd dat, als je al geen wijn wilt of kunt maken, je het sap ook nog eens tot gelei kunt verwerken. Dat leek mij een prima idee.

Nu had ik mijn grote sapcentrifuge (ja, zoiets heb ik natuurlijk in de loop van mijn leven aangeschaft) al wel twee of drie jaar niet meer gebruikt. Die was, keurig ingepakt door mijn vorige werkster, inmiddels van de zoldertrap naar de zolder verhuisd, met doos en al. Die ben ik dus gisteren gaan zoeken.

Uiteindelijk vond ik hem op een plek waar ikzelf nooit zoiets neer zou zetten: tussen de oude tuinmeubels en uitgerangeerde rubberen laarzen. Maar hij was compleet en zat nog in de originele doos, jammer genoeg zonder gebruiksaanwijzing.

Ik sjouwde hem naar beneden en pakte hem uit. Onder in de doos enkele muizenkeutels: dat betekende dus dat ik het hele gevaarte onderdeel voor onderdeel (ongeveer 10 in totaal) grondig af moest wassen. Op de meest hygiënische manier – in twee spoelbakken: één met sop en één met schoon heet water. Uit laten lekken, afdrogen en vervolgens in elkaar zetten. Dat heeft allemaal om en nabij één uur gekost. En dacht u nu dat ik hem op de enige juiste manier in elkaar gezet kreeg? Dat moet in een bepaalde volgorde, anders vliegt alles je om de oren als het ene deel niet goed in het andere zit.

Puzzel, puzzel. Maar een restje technisch verstand heb ik gelukkig nog. Dat is dus uiteindelijk gelukt. Toen heb ik voor alle zekerheid de druiven nog eens afgespoeld (voorzichtig, met de kraandouche) en geen beestjes meer ontdekt. Bleef nog even de vraag of ik nu al die bessen moest afritsen, want er zaten nog wel stevige stengels aan, maar dat probleem loste zich vanzelf op. Ritsen (zoals bij rode bessen) ging niet: dan vlogen de vellen van de druiven er af en het sap liep er uit. Dat zat veel te stevig in elkaar. Dus naar een tussenoplossing: de dikke stelen er uit geknipt en de minitrosjes in hun geheel in de vulpijp. Ziezo! Het sap vloeide rijkelijk. In totaal zo'n 2,5 liter, en een hoop pulp. De pitjes knetterden als een mitrailleur tegen de wanden van de centrifuge.

Toch maar een slokje verse druivensap genomen: heerlijk! Zoet en kruidig tegelijk, met een echt gouden-oktober aroma. Toen op zoek naar jampotten.

Daarvan heb ik altijd een hele collectie in de kelder. Die moest ik natuurlijk ook eerst grondig afwassen. Met soda, zoals mijn grootmoeder steevast deed. Intussen had ik al vast de grote soeppan schoongeboend en het sap en de geleisuiker afgemeten. Samen in de pan en roeren maar...tot het begon te borrelen. En dan, terwijl ik er als het ware met de neus bovenop stond, begon het ineens te schuimen en het schuim liep in één klap over de randen van de pan het fornuis op. Een typische beginnersfout! Maar die troep was van later zorg (die heb ik vanmorgen pas schoongemaakt).

ff7bf2f9ab0dbe8fff0ea9c3fa33d373_medium.

Uiteindelijk had ik zes jampotten met kokend wijngelei, tot de nok vol. Schroefdeksels erop, vingers bijna verbrand en ze allemaal op de kop gezet. Dan is het deksel ook meteen gesteriliseerd namelijk. Het restje deed ik, na een beetje afkoelen, in een plastic koffiebeker: voor het snelle verbruik. Wat is dat spul lekker....vanmorgen op een half broodje bij het ontbijt – hemels! Cuvée Chateau Maupertus. Na pruimen-, peren-, frambozen-, aardbeien-, vlierbessen-, bramen- en appelgelei en -marmelade een ongekende smaaksensatie. Het was de moeite méér dan waard.

....................................................................................................................................................

Gisteravond was ik dus al aan de late kant voor het opknippen van de kippenpoten en -vleugels: het voeren van de tuinbewoners. Einstein liet er dan ook geen gras over groeien...het was als of ze op mij had zitten wachten. En een uur later verscheen Fokje, en ruimde alles op – op de bekende manier.

e944bef588360f93cd492634edadc912_medium.e5af75618769d64da17d7ddfcd4283c3_medium.

Hier Fokje, even later, met de bek vol vlees:

cc76854f503182e3d1878df803e19186_medium.

Hieronder een kattig onderonsje – de katten zijn de enige dieren die hier wel eens ruzie maken:

cce65cfb3414f96c45fd880d376b9fd4_medium.

6b31c065c75a27dae623ec0a0ada3c1d_medium.

En de egels en de marters zijn er natuurlijk ook altijd:

45a24ce6442423f6b09e8f579d2463ad_medium.

3bb4057946d2e4132d11edba44c1d121_medium.

7e03a47a232bd481a450cdd56f609ee3_medium.

565a70f79b6abd5350b1df06676e9b8a_medium.4e9d51986acf1b6f7cae479e44ba02a6_medium.

4faf3ee2b577c13de43dfb10af5673bb_medium.

ed52b9e2fcfdc7ce08e7ace9fe197f8a_medium.

En tot slot - iemand die maar zelden naar het buffet durft te komen: de Vlaamse Gaai:

8c3f63afb029dcfe11af0a3561651138_medium.

07/10/2019 19:44

Reacties (8) 

Nieuwe reacties weergeven
1
07/10/2019 21:13
Wijnboeren zullen echt niet elke tros nakijken op mogelijke bewoners, die gooien het spul vast zo in de pers.

Leuk om te lezen en weer eens mee te kijken in je tuin. Zie ik het nou op die laatste foto goed, was het vanmorgen -1 bij jou!
1
07/10/2019 22:44
Ja, het was inderdaad -1 C, maar heel eventjes. Het water in de bak was niet bevroren. Toen ik even later naar buiten kwam was het al weer terug op 0 C.
Volgende week zou het weer iets warmer worden. De egels zijn in elk geval nog niet in winterslaap.
07/10/2019 20:50
P.S. Op sommige foto's van gisteren klopt de datum niet: kennelijk heb ik bij één van de camera's ergens aan de verkeerde knop gezeten en die op 0 gezet. Die hebben nu als datum 1-1-2018, maar ze zijn van de nacht van 6 op 7 oktober 2019.
Heb het inmiddels weer rechtgezet.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert