Yom Kippur oorlog 6-25 Oktober 1973:

Door Candice gepubliceerd in Geschiedenis

Yom Kippur oorlog 6-25 Oktober 1973:

Deel 1 - Inleiding:

5fc20859b18f78e79795340e6c865842_medium.

In tegenstelling tot de Arabische landen die duizend aanvalsoorlogen mogen openen tegen de Joodse staat en ze alle 1000 weer verliezen, kan Israël het zich niet veroorloven om ook maar één enkele veldslag te verliezen. Want dat betekent onherroepelijk het einde van de Joodse staat en de uitvoering van de decennialang aangekondigde genocide op het volk van Israël.”

,,Het werd donker als de nacht, maar niemand wist wat er gaande was. Later bleek dat het ging om een zandstorm en dat het Israëlische leger enkele centimeters voor een mijnenveld tot stoppen werd gebracht door dit wonderbaarlijke verschijnsel. Had de zandstorm niet op dat moment plaatsgevonden, dan waren de Israëlische soldaten verder richting vijand getrokken en had waarschijnlijk niemand het mijnenveld overleefd.”

Bovenstaande tekst is een verhaal dat Opperrabbijn Yona Metzger vertelde over een merkwaardige gebeurtenis dat plaatsvond vlak voor een op handen zijnd treffen in de Sinaï woestijn.

Uiteraard werd hierin, door velen die dit meemaakten, de hand van God gezien. Noem het gewoon toevallig of noem het inderdaad de hand van God. Het is een verhaal dat op waarheid is gebaseerd.

Wat is Yom Kippur?

Op Yom Kippur vragen wij onze Schepper om al onze zonden te vergeven.”

Yom Kippur oftewel, Grote Verzoendag, is de belangrijkste en heiligste dag van het Jodendom.

Er is geen vaste datum voor, volgens onze kalender. Yom Kippur wordt bepaald aan de hand van de Joodse kalender en valt dan op 10 Tisjrie van de Joodse kalender. Tisjrie is de 1e maand van het Joodse jaar. De Joodse kalender is een maankalender en duurt 30 dagen en hierdoor valt het dus volgens onze kalender nooit op dezelfde dag. Maar dus wel volgens de Joodse kalender.

Het Joodse etmaal loopt van zonsondergang tot zonsondergang en bevat dus achtereenvolgens een avond, nacht, morgen, middag en namiddag. Men houdt zich aan beperkingen zoals vasten en niet-werken van begin zonsopgang tot einde zonsondergang – zodra er 3 sterren aan de hemel zichtbaar zijn – op de volgende dag.

Ik kom nog met een artikel waarin ik dieper in ga op de oorsprong, de gebruiken en de manier waarop deze heilige dag gevierd wordt.

De Yom Kippur oorlog:

9778cbd5a773aadf8ca42e97a398b2e8_medium.2ee6e08ce495bf880700de628436e084_medium.

De Yom Kippur oorlog was een oorlog in Oktober 1973 tussen de aanvallende legers van Egypte en Syrië – met in meer of mindere mate militaire steun van landen als Marokko, Irak, Algerije, Koeweit, Libië, Tunesië, Soedan, Saoedi-Arabië en Cuba dat ook iets van 1.500 troepen stuurde met een aantal tanks en helikopters – en Israël.

Het moge duidelijk zijn dat de militaire verhoudingen zeer in het nadeel van Israël was.

Op de Golanhoogten stonden in het begin 40.000 Syrische soldaten ondersteund door 1.400 tanks tegenover 180 tanks en 4.000 soldaten aan Israëlische zijde. Daarnaast werd Syrië ook nog eens gesteund door Irakese eenheden.

In de Sinaï was aanvankelijk de verhouding nog veel dramatischer voor Israël. Daar stonden 500 Israëliërs tegenover 80.000 Egyptenaren.

Israël:

Egypte:

Syrië:

Irak:

415.000 soldaten

800.000 soldaten

150.000 soldaten

60.000 soldaten

2.200 tanks

1.900 tanks

1.400 tanks

700 tanks

4.000 pantservoertuigen

2.900 pantservoertuigen

900 pantservoertuigen

500 pantservoertuigen

945 kanonnen

2.500 kanonnen

1.000 kanonnen

200 kanonnen

561 vliegtuigen

690 vliegtuigen

350 vliegtuigen

73 vliegtuigen

60 helikopters

161 helikopters

36 helikopters

 

38 schepen

104 schepen

21 schepen

 

Je kan zeggen dat Israël zwaar in de minderheid was.

En voor iedereen die nog altijd van mening is dat de VS altijd Israël onvoorwaardelijk steunt, even deze boodschap.

Israël werd aangevallen. Israël was dus absoluut niet de agressor.

Na de oorlog werd zoals gebruikelijk door de Verenigde Staten weer grote druk op Israël uitgeoefend om concessies te doen aan de Arabische staten. Geen enkele veroordeling van Washington over de aanval van Egypte en Syrië met de bedoeling de staat Israël totaal te vernietigen en de bewoners de Middellandse zee in te drijven.

Dit dus even terzijde.

Om het hele verloop van de strijd te beschrijven zou echt teveel van het goede zijn. Maar uiteraard komen de belangrijkste gebeurtenissen wel aan bod.

Was het bijvoorbeeld wel een echte Israëlische overwinning? Gezien het uiteindelijke resultaat kun je niet anders zeggen dan ja. Maar toch zien ze het in Israël en in Egypte anders.

Want de 1e Egyptische aanval resulteerde in een nederlaag voor Israël en toonde aan dat ze dus toch wel degelijk te verslaan waren. Ook bleek dat de Mossad, de vermaarde Israëlische inlichtingendienst niet bepaald uitstekend werk had afgeleverd en tenslotte heeft de soms te behoedzame wijze van aanvallen, met name door Syrië, een behoorlijke bijdrage geleverd aan de uiteindelijke Israëlische overwinning.

De Arabische doelstellingen:

f4d19f9fe5fa7741f8e22290415d607a_medium.

De Golanhoogte is een prachtig bergachtig gebied tussen Israël en Syrië en was in 1967 door Israël op Syrië veroverd. Dit zinde de nieuwe leider van Syrië – Assad – echter totaal niet en hij begon plannen te maken om de Golanhoogten terug te veroveren. Na overleg met Sadat, de toenmalige leider van Egypte, bleek dat ook Egypte al vergevorderde plannen had om de, tijdens de oorlog van 1967 door Israël veroverde, Sinaï woestijn te heroveren.

a1960281b9286ba8854f6f28c1c36e2d_medium.

Beide landen hadden op dat moment dus geen concrete plannen om Israël compleet weg te vagen, maar het speelde al wel in hun hoofden mee voor als de aanvankelijke doelstellingen gerealiseerd zouden worden.

Sadat was een erg slim persoon en Sadat wist heel goed hoe hij Israël moest misleiden door doorlopend oefeningen te houden en ze daarna weer af te blazen en toen hij 15.000 Sovjet adviseurs ineens het land uitzette, waren ze er in Israël volledig van overtuigd dat Egypte geen oorlogsplannen had. Het leek ze ondenkbaar dat ze dat zouden doen zonder materiële steun van de Sovjet-Unie.

In deel 2 komt de strijd in de Golanhoogten aan bod

In deel 3 de strijd in de Sinaï.

Deze oorlog had bijna een nog vele malen groter conflict veroorzaakt. Toen Israël namelijk de tegenaanval inzette en alle Syriërs aan het wegvagen was, volgde direct de opmars naar de Syrische hoofdstad Damascus. Israël hoopte om op die manier Syrië tot goede concrete afspraken te dwingen om nieuwe oorlogen te voorkomen.

De Sovjet-Unie stelde 70.000 parachutisten beschikbaar om de Syrische troepen te helpen, daar de Sovjets absoluut onder geen voorwaarden konden accepteren dat Damascus zou vallen.                                                                      

Als antwoord hierop werd de Amerikaanse paraatheid Wereldwijd opgevoerd. De Russische troepen zaten al in hun vliegtuigen en een (kern)oorlog tussen de 2 grootmachten begon angstig realistisch te worden. De Amerikanen eisten toen dat Israël de opmars zou staken om een Wereldwijde escalatie van het conflict te voorkomen. Het gevaar van een eventuele kernoorlog werd pas afgewend door gesprekken tussen de Amerikaanse president Nixon en de Sovjet president Brezjnev. Zij zouden via de beroemde ‘rode hotline’ met elkaar hebben gesproken en overeengekomen zijn het niet tot een kernoorlog te laten komen.

Wat overigens ook nog de moeite waard is om te noemen is de gebruikelijke  rol van de Verenigde Naties.

Secretaris-Generaal Kurt Waldheim, ondernam pas actie toen Israël de overhand begon te krijgen.

Op 22 Oktober 1973 werd de door de VS en de Sovjet-Unie ingediende resolutie 338 door de Veiligheidsraad aangenomen, waarin alle partijen werden opgeroepen de strijd binnen 12 uur te staken. Dat bestand werd echter al vrijwel direct in de Sinaï geschonden.

Israël en Egypte beschuldigden elkaar daar over en weer van.

Drie dagen later was de oorlog ten einde, toen de Israëlische legers op slechts 100 km van Caïro stonden.

*Candice*

04/10/2019 14:32

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert