Stukje Highlands en de Ben Nevis

Door Willemijntje gepubliceerd in Reizen en vakantie

In de zomer van 1990 togen we tijdens de vakantie met de camper richting Schotland. De oversteek naar het Verenigd Koninkrijk maakten we van Zeebrugge (België) naar Felixstowe (Engeland). Voor we in Zeebrugge de veerpont op konden rijden werd de camper van onder tot boven door de douane onderzocht. De overtocht duurden ruim 5 uur en gedurende de reis was het niet toegestaan om beneden bij de auto’s te komen (een lesje uit 1987 toen het mis ging met de Herald of Free Enterprise).

Op naar de Highlands

Eenmaal in Felixstowe ging het gelijk noordwaarts richting Edinburgh (een rit van zo’n 650 km). De snelste route daarheen is via de A1/M1, maar dat gingen we niet doen. Het is vakantie, dus i.p.v. die snelweg kozen we de A697, een veel rustigere weg die langs de Oostkust richting Schotland gaat en we namen ruim de tijd om delen van dit stukje Engeland te bekijken. Of wild kamperen in deze regio was toegestaan weet ik niet, we deden het gewoon.

Na een dag of drie rijden we Edinburgh binnen, een boeiende stad met een rijke historie, vol leven en prachtige panden…maar niet handig met een camper blijkt. We kunnen het ding nergens goed kwijt en er is geen stadscamping zoals in het Bois de Boulogne in Parijs. Wij rijden rond en bewonderen de stad dus maar zoveel mogelijk vanuit de auto.

We gaan door naar Perth en volgen de A9 richting Inverness. Het is een prachtige route door de Highlands, die we regelmatig verlaten om bij een meer (loch) te parkeren voor een wandeling door de adembenemend ruige natuur of een overnachting. Overnachten op een camping doen we zo om de twee/drie nachten, we hebben alles in de camper wat we nodig hebben, maar zo op zijn tijd een lekker hete douche in een iets grote doucheruimte dan formaat kledingkast is toch wel heerlijk.

En weer terug

Vanaf Inverness gaan we via de A82 weer rustig aan zuidwaarts en rijden we ettelijke kilometers langs de oever van Loch Ness. In het monster geloven we niet, maar toch laat je je blik met regelmaat over dit grote meer dwalen.

Bij Fort William gaan we weer eens op een camping staan. Dit stadje gelegen aan Loch Linnhe stelt niet zo heel veel voor, desondanks is het er vrij toeristisch en dat komt niet door de vele gezellige pubs, maar omdat het plaatsje aan de voet ligt van de Ben Nevis, met zijn 1344 meter, de hoogte berg van het Verenigd Koninkrijk en die willen we natuurlijk wel even zien en beleven.

Ben Nevis

Nachtje slapen, lekker ontbijtje, bakje koffie en op naar die top!

Het is die dag net zoals alle vorige dagen weer heerlijk weer, zonnig en zo’n 25 graden. Voor de zekerheid prop ik toch twee regenjacks in mijn rugzakje en neem naast de gebruikelijke flesjes water ook nog wat repen mee.

Bij het beging van de route is het vrij druk en ook zien we reeds hoger op de berg sliertjes mensen lopen, nou ja, we zijn er nu eenmaal dus we lopen wel met de meute mee, misschien wordt het hogerop wat rustiger.

Het eerste deel gaat via een redelijk vlak paadje geleidelijk omhoog, maar al rap wordt het een stuk steiler. Na anderhalf uur zwoegen en de gedachten – Jezus, waar ben ik aan begonnen - volgt er goddank een groot vlak stuk langs een meertje.

Even uitrusten en dan vol goede moed door. Na het vlakke stuk gaat het al ras weer steiler omhoog en het pad bestaat uit een soort grote, onregelmatige trap van stenen.Ook geen grap dit, maar het kan erger want nog verder omhoog gaat het pad over in losse keien en stukken rots.

e20cd08c26d31d4829b2e5bbc00ff867_medium.

Na ruim drie uur ben ik kapot en wil het liefst terug. Manlief houdt me op de been, loodst me van rotsblok naar rotsblok en verteld me steeds dat we er bijna zijn, kunnen we boven in het restaurantje bijkomen en even wat eten voor we weer naar beneden gaan.

Ik ploeter half jankend voort en eindelijk na bijna vier uur klimmen en klauteren staan we op de top. In de sneeuw, vol in de mist, geen donder uitzicht en enkel de restanten van een stokoud weerstation om te bekijken…niks restaurantje!

Afdalen dus maar weer. Dat gaat gelukkig iets sneller en drie uur later staan we weer beneden Alles aan mijn benen doet zeer en bij iedere stap voel ik een pijnsteek in mijn liezen. Het verlangen naar een warm bad is groot, dus we boeken voor die nacht een kamer in een hotelletje, daar zie ik een informatiebordje over de Ben Nevis en lees dat de berg in het Gaelic de Beinn Nibheis (= de verschrikkelijke berg) wordt genoemd!

Digitale foto's van deze reis heb ik niet, wel poging gedaan om foto's uit ons album te fotograveren met digitaal toestel maar de kwaliteit daarvan laat te wensen over. Heb dus maar soortgelijke foto's opgezocht via Google en gevonden op o.a. netperk.eu en tripadvisor.

03/10/2019 21:57

Reacties (21) 

1
08/10/2019 10:35
Geweldig mooi! Van genoten...
1
06/10/2019 20:28
mooie reis
06/10/2019 20:58
Dat was het zeker, dank je.
1
05/10/2019 10:16
Mooi! Staat altijd nog op mijn verlanglijstje, maar het is er tot nu toe nog niet van gekomen. Geweldig dat jullie goed weer hadden; dat is in Schotland niet vanzelfsprekend. Imposante berg, maar je verhaal lezend ga ik me daar niet aan wagen. Wat een klim!
1
05/10/2019 19:39
Wellicht komt het er nog eens van, is beslist een bezoek waard en het weer moet je dan maar voor lief nemen.
1
05/10/2019 09:35
Wat fijn om met jullie naar Schotland te reizen. We willen daar ook nog graag eens naartoe en Rik spreekt al ZO lang van 'We moeten ECHT eens daarnaartoe.
De ruige mooie natuur spreekt ons aan, het grillige weer willen we erbij nemen.
Tja, dat is Schotland en wij zijn geen klanten van zon, zee en strand :-)

Ik heb genoten van jouw verhaal maar die trap vol rotsen beklimmen, zou ook niet meer voor ons zijn. Brrr en dan boven nog geen restaurantje, dat is wel pech hebben.
Tja, we geloven vaak te snel wat de mannen ons wijsmaken hé, hihi
Ik kan goed geloven d...
1
05/10/2019 19:35
Het is er adembenemend mooi, dus zeker eens naartoe gaan. Doen jullie gewoon zoals Zevenblad heeft gedaan lekker relaxed met de auto (links rijden is na 1 dag heel gewoon) en 's-avonds een B&B pakken.

Tja, die berg...horror...was ook erg druk daar dus ook niet echt fijn.
1
05/10/2019 19:47
Dat is iets wat wij meestal doen (ook onze reizen in Frankrijk / Spanje ..) met de auto en overnachten in B&B 's.
Het frans spreek ik vlot (met een franstalige schoondochter) en het is ook ideaal om mijn Spaanse taal te blijven oefenen (na 5 jaar avondschool Spaans) haha

Maar die horor-berg ... bbbrrr
1
04/10/2019 13:28
Heel leuk verhaal. Met plezier gelezen. Wij kwamen vroeger af en toe in Schotland omdat we daar familie hebben wonen. Maar de laatste tienjaar zijn we er niet meer geweest. Zelf vind ik het een prachtig landschap. Alleen jammer dat het weer altijd zo onbestendig is.
04/10/2019 18:40
Het weer moet je inderdaad voor lief nemen, Wij hadden geluk en bijna twee weken prachtig zomerweer.
1
04/10/2019 05:44
Schotland is een prachtig land. Ben er één keer geweest ..., ergens begin jaren 80.
Mooi verslag.
1
04/10/2019 18:38
Dank je. Zou nog wel een keer terug willen, maar wil ook nog IJsland en Lapland, dus dat komt eerst.
1
04/10/2019 18:45
Ben ooit twee dagen in Narvik geweest en zou langer blijven, maar ze hadden niks wat ik durfde te eten of lekker vond en het was onwijs koud, maar dat vond ik niet zo erg, want de natuur was prachtig (weliswaar spierwit van de sneeuw, maar wel prachtig) en het Noorderlicht was geweldig om een keer te zien. Maar hoe mooi ik het er ook vond ... mijn maag nog langer zonder eten laten in die koude zag ik dus niet zitten.
3
04/10/2019 01:36
Ja, Schotland is héél mooi!
Wij hebben begin jaren '70 ongeveer dezelfde reis gemaakt, maar dan net gespiegeld. Niet met een camper maar gewoon met de auto, en elke avond een B+B gezocht. Dan heb je ook nog contact met de locals.
Vanuit London eerst door de Lake District, dan naar Glasgow en langs de Westkust over Fort William (Ben Nevis - géén haar op ons hoofd toen we de sneeuw zagen) omhoog tot Ullapool, dwars door de Highlands (in dikke mist) tot Wick en dan langs de Oostkust weer omlaag naar Inverness. Van daar naar Loch Ness - ook geen monster gezien. Naar Edinburg, en ...
1
04/10/2019 18:35
Veel hoger dan Inverness zijn we toen helaas niet geweest.

Naar die schapen wordt inderdaad weinig omgekeken, een kudde zwerft daar gewoon op eigen houtje vrij door de heuvels. In nood zijn wij ze niet tegengekomen, wel troffen we ze 's-morgensvroeg een paar keer nieuwsgierig rond de camper.
1
04/10/2019 20:12
Ze zien er heel grappig uit: ze lijken soms wel op geiten, met hun horens en de zwarte koppen en poten. De afzonderlijke kuddes worden uit elkaar gehouden met prikkeldraad en schapenroosters op de weg. Soms blijven ze ook in het prikkeldraad hangen en komen alleen niet meer los. Daar hebben we ook een paar van 'gered'.
http://www.trenearla-blackface.com/farm.html

Voor wie eens een Bed+Breakfast tour door Schotland wil doen en zich niet van te voren vast wil leggen hier nog een goede tip: als je in een plaats(je) aankomt en je hebt geen zin om zelf te zoeken of het wordt al ...
1
04/10/2019 21:10
Is inderdaad een fijn en heel gastvrij volk. Local pubs hebben we genoeg bezocht voor een pint en een maaltijd, qua keuken geen toppertje, maar goed te doen. Mooi ook, dat vooral de oudere garde onderling nog Gaelic spreekt...geen touw aan vast te knoppen!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert