1550 Tijd gaat voorbij

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

de103565fa923eac9063dcc18eac0869_medium.

Tijd is geld, zeggen de mensen en ze haasten zich naar het einde van hun leven. Ik heb geen tijd, zeggen anderen en ze zeggen nee tegen alles wat er op hun pad komt. Ik zeg dat tijd het enige is wat je hebt, de rest is vulling en bijenwas.

De tijd vliegt, zeggen de mensen en ze proberen zoveel mogelijk in een dag te proppen. De tijd gaat sneller naarmate je ouder wordt zeggen de geleerden en ze schrijven er mooie boeken over. Ik zeg dat tijd niet bestaat. Het is niet meer dan een afspraak.

Nu je met pensioen bent heb je alle tijd, zeggen de mensen en ze zijn jaloers omdat ze zelf nog twaalf jaar moeten werken. Verveel je je nog niet, vragen de mensen en ze zappen verder op hun telefoon.

Iedereen heeft iets met tijd. Tijd is een factor. Tijd is alles tussen je geboorte en je dood. Meer tijd is er niet. Het is niks, een heldere flits in de duisternis, zegt Nabokov, anderen zeggen een duistere wandeling tussen eeuwig licht. Het is alles wat er is van adam tot zacharias, van aardappel tot zodiac, van alledaags tot zeldzaamheid. Er is niets wat er niet is. Alles heeft zijn tijd, een begin en een eind.

Om de boel toch nog wat te rekken heb ik nu een langzaam horloge gekocht. Op dit fraaie klokje staan 24 uur en gaat één wijzer één keer rond per etmaal. Het heet in de volksmond een slow watch, maar een langzaam horloge vind ik mooier. Het is geen tempo, maar een manier van zijn. Time to be slow is de slogan. Wees langzaam.

Ik ben nu een week met pensioen en ik vind het ontspannend. Ik heb overal tijd voor. Ik verkoop mijn horloges, ik orden mijn brillen, ik maak de afvalcontainers schoon, ik doe de zwarte was en nou ja, wat doet het ertoe. Op je werk kun je alleen maar werken, maar thuis kun je alles doen. Ik vind het echt een ontdekking en ik begin het wezen van de ouderdom en haar genoegens steeds beter te begrijpen. Ik snap mijn oudere broers en zussen ook wanneer zij zeggen dat ze geen tijd meer hebben om te werken. Waarom zouden ze ook? De tijd wacht op niemand. Lang leve de ouderdom!

Ate Vegter, 30 september 2019

proza & poëzie
 

30/09/2019 08:05

Reacties (1) 

1
08/10/2019 08:59
Het is inderdaad zo . Afspraken en deadlines bepalen ons leven zodanig wij steeds aan de tijd denken. Dat vergt inderdaad veel van ons gezond en van ons geestelijk toestand.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert