Dit maken ze tegenwoordig niet meer 3:

Door Candice gepubliceerd in Muziek

Dit maken ze tegenwoordig niet meer 3:

93a7f301d911fae4c72cd0e567b34162_medium.

Zoeken naar muziek die ze tegenwoordig niet meer maken is niet moeilijk, want tegenwoordig maken ze geen muziek meer (uitzonderingen daargelaten uiteraard). Maar ook vroeger werd er muziek gemaakt die de meeste mensen niet kon bekoren en er werd muziek gemaakt waar veel mensen iets bij hadden van; “Onmogelijk dat er ook maar iemand is die dit goed vind!”  Maar dat is nog steeds zo, want ik kan me echt niet voorstellen dat er ook maar één levende en zelfs dode ziel is die iets van Coldplay kan waarderen. Maar nu dwaal ik wel heel ver af, want ik had het over muziek en muziek kan je prachtig, goed, mooi, lekker, waardeloos, kut, bagger of wat dan ook vinden. Dat boybandje maakt geen muziek. Dat bedoelde ik met het afdwalen!

https://tallsay.com/page/4295000215/dit-maken-ze-tegenwoordig-niet-meer

https://tallsay.com/page/4295000346/dit-maken-ze-tegenwoordig-niet-meer-2

Deze keer muziek die ze vind ik ook niet meer maken en ik vind het mooi, maar kan me voorstellen dat er velen zullen zijn die het niet om aan te horen vinden. So be it … smaken mogen verschillen.

 

 

 

Genesis uit hun beginperiode met Peter Gabriel als zanger, Phil Collins op de drums, Tony Banks op de keyboards, Steve Hackett als gitarist en Mike Rutherford op de basgitaar.

In 1971 verscheen het derde (en echt waanzinnig goede) album van Genesis met deze song en dit is een song wat live door Peter Gabriel tot een theatraal gebeuren werd uitgesponnen. Het is een song gebaseerd op een oud Victoriaans sprookje en dat mag Wikipedia u uitleggen (scheelt mij weer wat typen).

Het lied is gebaseerd op een Victoriaans sprookje waarbij een meisje (Cynthia) een jongen (Henry) ombrengt tijdens een spelletje croquet. Zij doet dit door met de croquethamer hem te onthoofden. Later vindt diezelfde Cynthia een speeldoos op Henry’s kamer en speelt die af. De speeldoos speelt het bakerliedje Old King Cole af. Daarbij verschijnt de geest van een jonge Henry die verandert in Henry als volwassene etc. In die overgang nodigt hij Cynthia uit tot geslachtsgemeenschap maar dan komt de kinderoppas binnen. Die vernietigt de speeldoos en dus ook Henry.

 

 

 

In 1982 verscheen het album Tropical Gangsters van Kid Creole and the Coconuts en daarop staat de song Stool Pigeon en dat was met name live vol met passie, ritme en opzwepende muziek.
Deze band was overigens (dat is dus gewoon zo) hun tijd ver vooruit, want waar we tegenwoordig alsmaar horen over diversiteit dit en diversiteit dat bestond deze band uit drie blanke danseressen, een negroïde voorman (Kid Creole – August Darnell), een zwarte drummer, blanke blazers en een transseksueel als basgitariste namelijk Carol Colman en dat was geen slechte bassiste. Carol heeft op heel wat albums van bekende artiesten het baswerk voor haar rekening genomen.

b916bb8860e208825812ef336c8087b7_medium.

 

 

 

Les Poppy’s, met zanger Bruno Polius, hadden in 1971 een waanzinnige hit met deze song en we zijn nu in 2019 ( 48 jaar later) en de titel van deze song is in het Nederlands “Nee, nee er is niets veranderd” en het was eigenlijk een protestsong tegen de oorlog in Vietnam en tegen oorlogen in het algemeen en 48 jaar later … is er nog niks veranderd. Er is nog steeds oorlog, er is nog steeds terreur, er is nog steeds criminaliteit en alles wat er in 1971 was … is er nu nog steeds.

 

 

 

Hij is nu 74 jaar en destijds vond ik dit dus echt een prachtige song, al had ik geen idee waar hij over zong … hallo, was iets van 14 jaar of zo en mijn leven bestond uit heel wat anders dan het willen weten waar hij over zong. Maar zangers als José zijn er bijna niet meer. Zangers met een stem die je mee kunnen voeren naar waar je in gedachten maar wil zijn.

MacArthur's Park:

The song begins as a poem about love,

then moves into a lover's lament.

 

 

 

Donna Summer maakte er een geweldige cover van, maar hoe goed die cover ook was … het haalt het dus bij lange na niet bij het machtige origineel van zanger en acteur Richard Harris. Als acteur bekend van prachtrollen in ...

“The Guns of Navaronne”

“Mutiny on the Bounty”

“The Cassandra Crossing”

Als zanger enkel en alleen bekend van deze ene maar wel historische song.

Maar omdat ik én een fan van Donna Summer was én ze een geweldige cover van deze song heeft gemaakt én omdat het mijn artikel is … doe ik de cover van Donna ook.

 

 

 

 

 

ec32196b581a47c84ed5dc1546e35860_medium.

*Candice*

 

 

 

 

 

20/09/2019 16:34

Reacties (4) 

1
20/09/2019 21:48
No, not my cup of tea...
Ben helaas (???) te oud voor deze stijl van muziek om daarvan in nostalgie te vervallen.
1
20/09/2019 22:09
Dat had ik al wel verwacht, maar smaken mogen ook verschillen.
1
20/09/2019 18:06
Ja, hier zitten wel een aantal jeugdherinneringen bij. ☻☻


Ach ja, Genesis! Een van mijn favoriete bands uit de seventies, maar voor mij als beginnend tienertje was het oudere werk té complex. Maar een album als A Trick of the Tail draai ik nog bijna elke week.

Ik was in those days wel een fan van Donna Summer. Ik herinner me ook nog heel goed hoe NL voor het eerst met haar kennismaakte. In een programma zoals ze het ook niet meer maken:

https://www.youtube.com/watch?v=z1Abfmg3k7g
20/09/2019 18:39
Maar dat is ook een goed album van Genesis.

Oh dat weet ik zonder de link te openen. Bij Sjefke met The Hostage,
Nee dat maken ze ook niet meer.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert