1540 Op stap in Monnickendam

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

De hele week staat in het teken van mijn afscheid van de gemeente Amsterdam als werkgever. Vandaag is het laatste teamuitje of de laatste teambuilding-dag zoals sommige mensen zeggen. We hebben een mooi programma en omdat het nu nog kan speelt alles zich af in Monnickendam. We beginnen met een gezellige lunch bij mij thuis in de achtertuin. Er valt een enkel druppeltje, maar daarna breekt de zon door. Het is heerlijk weer en het lijkt een onberispelijke dag te worden.

Het is leuk om zo al die bekende en vertrouwde mensen te zien in deze, mij zo vertrouwde omgeving. Het zijn twee elementen die mij zeer eigen zijn, maar die nog nooit samen zijn geweest tot op de huidige dag. Zo markeer ik graag, want ze zullen elkaar in deze constellatie ook nooit meer ontmoeten.

Na de lunch gaan we kanovaren bij het Weeshuis. We lopen erheen en laten ons door het vriendelijke personeel helpen de kano’s in het water te laten. Ik loop terug om mijn eigen bootje op te halen. Een paar mensen zullen met mij meevaren. Joost heeft zijn broek opengehaald bij het aan boord gaan. De boot start, ik krijg het touw niet los. Wie heeft deze vierdubbele knoop gelegd? Hoe weinig zelfvertrouwen spreekt daaruit. De knoop is los. De motor slaat af. Ik krijg hem niet meer aan de praat. Ik geef het op. We lopen over het gras terug en ik struikel over het konijnenhekje en val plat in de tuin. Hek verbogen, vinger gekneusd, niets gebroken. Ik voel de val de hele dag in mijn lijf.

We lopen naar het Weeshuis om te zeggen dat we niet komen varen en dan gaan we naar de Grote Kerk, waar een expositie van verticale elementen is. Ladders naar de hemel in de kerk. Dat helpt wel. Annelies komt aanrennen. Er zijn twee mensen in het water gevallen. Ik moet onmiddellijk meekomen.

We lopen terug en vanaf het Weeshuis volg ik de natte voetsporen naar ons huis. Daar is het een heksenketel van ontreddering. Tot mijn verbazing hebben veel mensen droge kleren meegenomen. Bruce is naar huis gegaan om zich daar om te kleden. We blijven een beetje hangen totdat de rust weer is neergedaald.

Marten Horjus is onze gids. We zitten toch al in de kring en hij gaat van start met mooie verhalen over het ontstaan van Monnickendam. En dan niet over de stadsrechten maar de tijd ver daarvoor. Toen er alleen nog maar een paar terpen waren en wat sloten. Hoe zoiets moois zo eenvoudig kan beginnen. Tijd is een wonder. 

We gaan op pad en slingeren ons al luisterend door de stad. Marten kan eindeloos veel rondleidingen geven, bedenk ik, zonder dat je een keer hetzelfde hoort. Wat een topverteller.

We eindigen bij De Waegh, waar Piep en Lief zich bij ons aansluiten voor het avondeten. Het is gezellig en geanimeerd. Ik hou mijn laatste speech voor dit team, waar ik nog tot en met deze week verantwoordelijk voor ben. Dan valt het doek.

Ate Vegter, 20 september 2019


De Avondvierdaagse in Monnickendam:
www.atevegter.wordpress.com/340

 

20/09/2019 09:11

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert