Andalucia: als het regent verschijnen de vissen 37,over strippers en gespijkerde konijnen II

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

'Goedemorgen,' begroette ik Fernandez die al keurig naast het busje stond te wachten. Het was ietsje voor 8 uur 'smorgens. 'Morgen San,'luidde het antwoord, 'heb je er zin in?' 'Ja zeker,' zei ik terwijl ik de sleuteltjes aannam.  Het witte lel startte en langzaam reden we het dorp uit. Ik moest wennen aan het schakelen en aan de breedte van het busje.  'Hoe pakken we het aan,' vroeg ik, 'want ik heb geen idee waar we langs moeten.'  'Laat dat maar aan mij over,' zei mijn juridische vriend die een paar weken als bakker zou functioneren, 'beschouw mij maar als een soort GPS.'

'Rijd maar eerst naar de stad en er dan iets voorbij'  daar is een cafe dat bij de ijzerboer en de smederij ligt. Daar gaan we eerst heen.' Ik kende die smederij goed, niet alleen was het de enige in de omgeving maar er was ook een tuincentrum naast en een veilingshuis van 2de hands spullen. 'Dat cafe loopt goed,' zei Fernandez, 'en zij willen het brood vroeg hebben, daar nemen we meteen een kop koffie. ' Dat klonk mij aangenaam in de oren en ik begreep wel dat de eigenaar van het café het brood vroeg wilde hebben want niet alleen drinken mensen vroeg in Andalucia, maar ze ontbijten nooit thuis.

                                         images?q=tbn:ANd9GcRq19tF6Ph-h9nHYsssDHx

Dat ontbijt was vaak een tostada, een versgeroosterd stuk brood, dat gedrenkt werd in olijfolie met geraspte tomaat er op en tonijn. Daar naast natuurlijk een neut. Op de neut na is  het Andalusische ontbijt ronduit gezond te noemen. Tomaat zit barstensvol antioxidanten, tonijn is ongeveer de gezondste vis die er is en olijfolie verlaagt je cholesterolgehalte. Voor de prijs hoefde je het niet te laten, een tostada kost door de beugel 1 euro 20.  In ieder geval werd er niet op een nuchtere maag gedronken.

Toen we bij het café aankwamen werd Fernandez vreugdevol begroet en er werd een glas anis voor hem neergezet. Niet een glaasje, nee een limonadeglas. 'Wie heb je daar bij je,' vroeg de kroegbaas? 'Dat is mijn aprendiz panadero,' meldde Fernandez, 'mijn leerlingbakker, hij mag alleen maar rijden.' 'un placer conocerte,' zei de man en hij schudde mijn hand,' inderdaad een genoegen, ik hoop dat u net zo'n goede bakker wordt als Fernandez.' Mijn mond viel haast open, Fernandez had zich klaarblijkelijk overal gepresenteerd als de bakker. 'Ik leer nog dagelijks veel van en over mijn baas,' grinnikte ik.

'Wilt u ook een anis,' vroeg de man, terwijl hij het brood aftikte bij Fernandez. Ik heb liever een café solo,' antwoordde ik, 'dank u wel, maar ik rijd vandaag en ik wil geen problemen.'

Even later reden we het parkeer terrein af. 'Die man kent je gewoontes goed,' plaagde ik mijn 'bakkers' vriend. 'Hij heeft je drankje al klaar staan.'

                                           images?q=tbn:ANd9GcR7gZWpjnwu4sekyYf4MMr'

'Toeval,' meende de nieuwe bakker. 'pas maar op met anis del mono, anis van de aap,' waarschuwde ik hem,' als je er genoeg van drinkt word je ook zo.' 'Het is geen orujo,' zei mijn anis aap drinkende vriend dat is 80%, dit is maar 40%. 'Dat maakt natuurlijk alle verschil,' vermaande ik hem, 'man het is gewoon vergif.' 'Zie je die benzinepomp,' veranderde Fernandez het onderwerp,' daar moet je even stoppen dan breng ik wat brood naar binnen.'

'We stoppen zo bij de bar van de Mudo, de doofstomme,' deelt mijn Gps mee, toen wij weer optrokken 'die bar sluit haast nooit en ligt in de zigeunerwijk.' 'Ik begrijp waarom je zus de andere route doet,' zei ik, ' ik had verhalen van steekpartijen gehoord en van afrekeningen op klaarlichte dag. 'Daar nemen we even pauze,' deelde hij mee. 'Alweer,' vroeg ik verbaasd,'waarom dat?' 'Tijdsplanning,' zei mijn levende GPS, 'we gaan langs de Moro, de halal winkel en die nemen altijd een paar kratten, dan moet je me even helpen want met mijn schouder kan ik dat echt niet tillen, maar die gaan pas later open en de Chinees gaat pas om 10 uur open om het brood in ontvangst te nemen.' Dus we nemen even koffie en doen dan eerst de Moro en dan de oude zigeunerwijk en als laatste de Chinees. Ik begreep dat wij een planning volgde, wat bijzonder te noemen is in Andalucia.

De Chinees was een winkel zoals zoveel 'peseta' shops geopend waren in de laatste jaren, zij grosssierden in allerlei plastic spullen, gereedschappen en huishoudelijke artikelen van een bijzonder slechte kwaliteit. Je kon een schroevedraaier misschien net één dag gebruiken en dan was die gewoon stuk.

                                      images?q=tbn:ANd9GcQALreRCuJ_Id0h8aAEFYG

Er was een merkwaardige overeenkomst gesloten tusen de Spaanse en de Chinese regering die resulteerde in het feit dat Chinezen die een handel begonnen in Spanje, vrijgesteld werden van belasting. Dat werkte funest voor kleine Spaanse dorpswinkeltjes, die prompt failliet gingen en dan overgenomen werden door, jawel, nieuwe Chinezen. Spanjaarden in het algemeen beschouwden deze outlets als 'witwas' tenten. Zij grossierden in veel prullaria, dus vroeg ik verbaasd, ' kopen die dan brood?'

'Zij zijn onze beste klanten,' verzekerde Fernandez mij. 'Zij hebben een deal gemaakt met mijn zwager. Zij betalen ons 60 cent een brood en nemen 15 kratten af, dat gaat bij hen in de koeling en nadat andere winkels sluiten worden zij avondwinkel, andere Chinezen bemannen de post en zij verkopen ons brood voor 1 euro 20.'

'Dat is elke dag 15 kratten zwart geld,' opperde ik. 'Dat weet ik wel zeker,' zei mijn juridische vriend die allerlei rechtzaken voerde en voorbereidde in zijn échte leven, maar wij schieten er ook mee op, dus ja, wat moet je.' 'Zo gaan die dingen,' besefte ik. Iedereen weet het maar houdt zijn mond want er is winst te halen.

                                       images?q=tbn:ANd9GcQ93iMyjzQNlGzwqV0FivO

Wij reden een wirwar van straatjes door in de zigeunerwijk en Fernandez liet me stoppen naast een groezelige bar. Een negerin stond achter de bar. 'Ha' riep ze luidkeels toen wij binnenkwamen, 'daar zijn de bakkers!' Zij kende Fernandez van vorige dagen en ik droeg het brood, wij waren nu overduidelijk de bakkers.

'Leg daar maar neer,' zei ze terwijl zij mij van top tot teen opnam en de anis fles pakte. Even later zat Fernandez achter een groot glas anis en ik achter mijn 2de café solo. Er kwam een man hinkstappend uit de toiletten lopen. Hij had zijn gulp nog open en zag er als een zwerver uit.

Hij kwam naar ons toe en bleef bij een tafeltje staan waar hij op leunde om evenwicht te zoeken. 'Ik ben de macho hier,' brulde hij ineens, 'wie weet dat niet, godver de godver?' 'Niet op letten,' adviseerde Fernandez mij terwijl hij aandachtig zijn blik op de anis vestigde.

'Ik ben de fucking macho hier en ik ben sterk, ik ben fucking beresterk' blerde hij nou. Het werd stil en ik nam aandachtig langzaam een teugje van mijn koffie.  '24 uur,' krijsde de man,  'ik ben al 24 uur kneiterhard, mijn knuppel is van staal' en zijn rechterhand daalde af naar zijn kruis.

'Allemachtig,' zei ik zijdelings tegen Fernandez, 'die is gek!'' Dat is de baas van het spul hier,' antwoordde mijn anis drinkende vriend, 'hij kan heel agressief worden.' Ik vond hem eigenlijk al heel agressief. 'Hij hoort zichzelf niet,' vervolgde Fernandez, 'hij is doofstom.' Alsof dat alles verklaarde. 'Hij is gek,' zei ik weer, 'het is 8 uur 20 en iemand staat te beleren dat hij een stalen pik heeft, dat is niet normaal.'

                                        images?q=tbn:ANd9GcTgYlVtPxs0lveM0JOUnCS

'We vinden je allemaal heel macho,' zei de negerin achter de bar, 'maar 24 uur is wel heel erg lang.'

Met een snelle beweging liet de mudo zijn broek zakken, 'toca me, yo soy duro,' kom mij voelen, ik ben hard,' riep de man nu en ik moet eerlijk zeggen dat ik gefascineerd keek naar het enorme lid dat triomfantelijk omhoog flipte. 'Coca,' zei Fernandez, 'laat je rommel staan we gaan, als je hem niet aanraakt wordt die agressief.'

Op dat moment kwam een reus van kerel binnen met de typische zigeuner look. Net alles verkeerd, qua opzichtige kleding en veel bling bling goud. 'Wat hoorde ik,' riep hij bij het naar binnenstappen, 'is er hier een macho, die sterk is en kneiterhard. Godver de godver de vliegende tering,' en hij begon aan zijn broek te friemelen terwijl hij op de mudo afstapte, 'ik ben de macho hier, wie weet dat niet, bij de heilige maagd, wie weet dat niet, die zal ik eens fijn helpen.' 'Ja we gaan,' beaamde ik en met grote passen en de bikkelharde mannen vermijdend liepen wij naar de uitgang.

'Tot morgen,' riep de negerin ons na. In de auto begon ik over wat ik net gezien had. 'Dat was absurd,' zei ik. 'Het viel wel mee,' meende Fernandez, 'we zijn onze broden kwijt en die mannen hebben aan de cocaïne gezeten dan krijg je dit soort gedrag.' Ik knikt, ik had het net van nabij mogen aanschouwen.

'Ik snap dat je zus de bergen in gaat langs de boeren,' zei ik, 'die wil je niet in dit soort barren hebben.' 'Dat klopt,' antwoordde mijn juridische vriend die weer even bakker was vandaag . 'Ken je la Parilla'' wilde hij weten, 'daar gaan we nu heen,' kondigde hij aan, 'dat ligt op weg naar de casco antiguo, de oude binnenstad daar wil je 's avonds echt niet lopen.'

We stopten aan het einde van het plein waar de markt altijd gehouden werd, pal voor de deur van hotel cq bar la Parilla. Toen we binnen kwamen met het brood, pakte het meisje de anis fles en zwaaide vrolijk naar Fernandez. 'Je hebt geen geheimen voor deze mensen,' lachte ik. 'Ach een copa moet kunnen,' vond Fernandez en ging zitten, ' het is nog vroeg.' Ik begon te beseffen dat mijn vriend een probleem had, een probleem dat hij 'toeval' noemde maaar dat zich openbaarde in etterlijke glazen anis.

lees ook deel III

San Daniel 2019

landingspage-san-daniel

Best verkochte boeken in leestips

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless

11/09/2019 18:23

Reacties (7) 

12/09/2019 23:07
De regenbuien zijn ronduit tropisch te noemen .. 225 liter per vierkante meter binnen 2 uur...
1
12/09/2019 21:49
Gezellige mensen en een gezellige uitgaansbuurt...!

Trouwens, is bij jullie ook alles overstroomd na dat noodweer van hedenmorgen. Dat vroeg ik me zojuist af na het zien van de televisiebeelden over jou geliefde Zuid-Spanje van hedenavond.
12/09/2019 14:22
Jij krijgt je dag wel om, geweldig toch.
1
11/09/2019 23:03
Bijzonder ritje...en dat ga je twee weken doen?
1
11/09/2019 23:35
ik heb het bijna achter de rug .. morgen en overmorgen nog en dan ben ik 'klaar'
1
11/09/2019 23:58
Ah, en dan begint de druivenpluk. Daar zullen vast ook de nodige verhalen uitrollen.
1
11/09/2019 21:56
Ruige gewoontes daar...nou.
Ben benieuwd naar de verdere avonturen.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert