Spoedcursusje bloedsuiker en insuline prikken

Door Willemijntje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Lief doet het – gezien de omstandigheden - best goed en we hebben er absoluut geen spijt van, dat hij zich ruim een jaar geleden als proefpersoon heeft opgegeven voor onderzoeken ter verbetering van de huidige immuuntherapie bij longkanker. Afgelopen Juni had hij zijn laatste kuur, wat niet betekent, dat de onderzoekers ons nu aan ons lot overlaten.

Ze volgen, middels reguliere controles als bloedonderzoek, foto’s en scans, wat zijn lichaam doet; is het in staat om - na een jaar geholpen te zijn – de kanker nu zelf (zonder middelen) nog een tijd(je) onder controle te houden!

Bij een eerste check in Juli waren de artsen tevreden en een volgende afspraak werd gemaakt voor een controle in September. Omdat manlief bij dit bezoek had aangegeven, dat hij wel wat benauwd was kreeg hij een Prednisolon kuur (7 dagen 30 mg)mee ter verbetering.

Even ging het inderdaad beter, maar na die kuur kwam de benauwdheid terug, niet gek, was juist in die dagen dat het zo smoorheet was met temperaturen ver boven de 30 graden en daar hadden meer mensen moeite mee.

Maar ook toen dat wat afnam bleef hij benauwd en begon groenachtig slijm op te hoesten. Ik liet de huisarts komen. Hoewel hij geen koorts of verhoging had, meende de huisarts toch, dat het om een ontsteking moest gaan, ze schreef een antibiotica kuur plus nogmaals een Prednisolon kuur (7 dagen 15 mg) voor. Het gaf wat verlichting, maar ook niet meer dan dat.

Inmiddels is het half Augustus, nog dik drie weken voor hij weer naar het UMCG kan voor controle en daar gaan we niet op wachten, hij heeft het best slecht en dat is niet de bedoeling.

We (dochters en ik) opereren aan twee fronten met als speerpunt z.s.m. een afspraak met zijn longarts. Die man heeft het druk en we verwachten niet dat er op heel korte termijn een extra afspraak ingepland kan worden, dus terwijl de dochters bellen om dat toch te bewerkstelligen, rij ik naar de huisarts om wederom een Prednisolon kuur (liefst 10 dagen 30 mg) los te peuteren. Ik weet het, het is rotspul waar je niet te lang gebruik van moet maken, maar veel meer keus is er even niet. De huisarts is inderdaad wat terughoudend, maar gaat uiteindelijk toch akkoord.

Terwijl ik bij de apotheek wacht, krijg ik een telefoontje van onze jongste; de longarts neemt de zaak heel serieus en wil pap gelijk zien. We spoeden ons naar het UMCG en in sneltreinvaart gaan we langs de bloedprikker, de röntgen voor een longfoto, naar de longarts, terug naar de röntgen voor een scan (enkel foto vond de arts toch niet duidelijk genoeg) en weer terug naar de longarts. Overal worden we ertussen gedrukt en nergens hoeven we te wachten…dat kan toch niet goed zijn!

De longarts bekijkt zorgvuldig de uitslagen en controleert nog eens extra het een en ander; hij is er zeker van ‘Pneumoritis’ een soort longontsteking en een weinig voorkomende bijwerking van immuuntherapie. Manlief heeft fase 2 (bij fase 3 moet je constant aan de zuurstoffles en fase 4 is zo ongeveer wel einde verhaal), we zijn er goddank net op tijd bij.

Hij schrijft een Prednisolon voor: 15 dagen 120 mg. Dat is heel heftig net als de bijwerkingen, waaronder botontkalking en om dat tegen te gaan krijgen we ook daar de nodige medicijnen voor mee. Ook zal zijn bloedsuiker op hol slaan en om die onder controle te houden zal er insuline gespoten moeten worden. Hoe, wanneer en hoeveel kan hij niet zeggen, dat is per persoon verschillend. Hij belt de huisarts, geeft door wat er aan de hand is en laat weten dat het noodzakelijk is dat er de volgende dag iemand met verstand van zaken bij ons langskomt om duidelijk te maken wat er moet gebeuren.

47ccbca7852d4e47856ddc11a99f5ae4_medium.

Na een uurtje wachten (de dame van de ziekenhuisapotheek, had in haar reeds jarenlange loopbaan nog nooit meegemaakt dat er aan iemand 120 mg Prednisolon per dag werd voorgeschreven, twijfelden en zocht eerst contact met de behandeld arts om er zeker van te zijn dat er geen schrijffout was gemaakt) gingen we met een zak vol medicijnen weer huiswaarts.

De volgende morgen gelijk telefoon van de huisarts, tegen 16.00 uur konden we assistent  Jan verwachten, die ons alles wat nodig was qua bloedsuiker en insuline prikken zou uitleggen en voordoen.

Het is appeltje – eitje; een meetstaafje in het meetapparaat plaatsen, een naaldje in de prikpen plaatsen en in zijn vinger prikken, de eerste twee druppels bloed afvegen, bij de 3e druppel met het meetstaafje het bloed opzuigen en kijken wat op het meetapparaatje de uitkomst is. Is de uitkomst hoger dan 20,0 dan moeten er 6 eenheden snelwerkende insuline ingespoten worden, is de uitkomst tussen de 15.0 en 20.0 dan zijn 4 eenheden voldoende en bij een uitkomst onder de 15,0 hoeft er niets ingespoten te worden. Dit prikken en spuiten moet de eerste dagen om de 2 uur gebeuren en tijd, bloedsuikerwaarde en de hoeveelheid toegediende insuline moet ik op een lijst noteren.

52c4700ecbf55de0dc6a8c9480d20e79_medium.

Inmiddels zit er een soort patroon in zijn op hol geslagen bloedsuiker en hoef ik hem niet meer iedere 2 uur te prikken. In de ochtend krijgt hij nu 58 eenheden langzaam werkende insuline ingespoten en enkel vóór + 2 uur na het eten + voor het slapen gaan moet ik zijn waarde controleren en indien aan de hoge kant wat snelwerkende insuline bijspuiten.

Van het vingerprikken en het inspuiten van insuline (in zijn buik, rond zijn navel) lig ik niet wakker. Naar is wel, dat zijn buik er nu, na ruim 100x prikken, inmiddels bont en blauw uitziet. In die beursgeprikte plekken wil ik liefst niet nogmaals prikken, dus is het even zoeken naar een ander geschikt plekje.

‘Auw’ klonk het vanmorgen, ik schrik en begin sorry, sorry, sorry te roepen, maar spuit toch dapper door. Als ik opkijk zie ik z’n ogen twinkelen ‘Geintje, ik voel er helemaal niets van’. Rotzak!

04/09/2019 21:13

Reacties (16) 

1
10/09/2019 11:24
Ook dat nog....

En toch: wat een moraal heeft jouw man! Toch nog grapjes maken ondanks alles. Chapeau.
1
10/09/2019 21:12
Van het één komt het ander..., maar gaat al ietsje beter en we mogen nu stapje voor stapje het gebruik van die troep afbouwen, hopelijk is over een paar maanden dat prikken en spuiten weer verleden tijd.

Geintjes en een lach kleuren de dag...hij is zoals hij is...ziek of niet.
1
05/09/2019 08:03
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Allemensen, wat heftig! Goed dat er door specialist en huisarts snel geschakeld kon worden, maar het is niet niks om - naast is zo nodige maar vervelende prednison - ook nog eens met insuline in de weer te moeten. Petje af! Veel sterkte.
1
05/09/2019 22:19
Dank je, gaat vast weer goed komen, hij wordt goed in de gaten gehouden.
1
05/09/2019 03:57
Wat een weg hebben jullie afgelegd. Wat goed dat je nog extra na hebt gevraagd over die medicijnen. Het is niet niks zoveel medicijnen slikken enz. De bijwerkingen brengen weer de nodige ellende mee ook. Fijn dat er snel gehandeld is. De humor die jullie nog steeds hebben siert jullie en bewonder ik. En zo leer je nog medische handelingen te verrichten ook. Je moet het maar kunnen en dan met zo een grappenmaker die dan auwww schreeuwt om je te laten schrikken, dat zorgt toch na het lezen van zoveel leed, voor een glimlach. Sterkte!
1
05/09/2019 22:16
Dank. Hij slikte enkel een pilletje voor zijn bloeddruk, nu staat de kast vol met pillen tegen de bijwerkingen en dan ook weer pillen tegen de bijwerkingen daarvan...zal blij zijn als alles de deur weer uit kan.

Geintjes en galgenhumor...hij is zoals hij is, ook nu hij ziek is.
1
04/09/2019 23:34
Schrik hier wel even van.
Prednisolon is inderdaad rotspul (cortison!), een bijnierschors hormoon dat van alles in je lichaam overhoop haalt. Ik heb het gelukkig nog nooit hoeven slikken. Ik gebruik het wel af en toe (in minimale hoeveelheden) in een zalf tegen muggenbeten, maar alleen als ik half gek word van de jeuk en 's nachts weer wat bulten opengekrabd heb.

Tot dusver leek alles redelijk goed te gaan met je man, nu krijg je te maken met een heel vervelende complicatie. Respect voor hoe jullie dat aanpakken: doorzetten en je niet af laten wimpelen.
Die bloedsuike...
1
05/09/2019 21:53
Vandaag weer in UMCG geweest, zag er al wat beter uit en we mogen voorzichtig beginnen met afbouwen van die rommel en met een beetje geluk is alles over een paar maanden weer 'normaal' en kan dat hele pak medicijnen de deur weer uit.

Zijn Kalium was wel nog steeds veel te hoog en da's ook niet best. Ik let goed op qua eten en drinken (geen koffie, spinazie, andijvie, tomaten, chocolade e.d.) en voldoende drinken doet hij ook, dus daar ligt het niet aan. Misschien zijn nieren...we gaan het horen. Het hartfilmpje dat ze vanmorgen gemaakt hebben was oké
1
05/09/2019 22:09
Na ja, dat is in elk geval een goed bericht, na een hele reeks spannende dagen. Even bijkomen nu...en dan rustig afwachten.
Geniet er maar van, zoveel als mogelijk.
1
04/09/2019 23:00
Meis toch. Pfffff. Kan alleen maar heel erg veel respect voor jou en je kinderen en je man opbrengen. Wat een strijd en wat een afzien ....
1
05/09/2019 21:23
Een strijd zal het wel blijven, maar wij zijn vechtersbaasjes en geven de moed niet snel op. Vandaag weer in UMCG geweest, zag er al een stuk beter uit.
1
04/09/2019 22:15
Wat een drama. Wat dat insuline spuiten betreft, daar kan ik ook wel een boekje over opendoen.
1
04/09/2019 23:34
Een drama is een groot woord, maar het is zeker een tegenslag. Oud gaat hij nooit worden, maar het zou zo fijn zijn als dat zonder dit soort akeligheden kon. Maar het is wat het is.
1
04/09/2019 21:59
Amai, dat hakt erin hoor.
Zo'n race naar het UMCG, bloedprikken, longscan enz ..

Al bij al een 'geluk' dat je man fase 2 heeft en niet erger (tja, als een mens dat 'geluk' durft noemen - sorry)
Ik heb eens gegoocheld naar Prednisalon, wist niet waarvoor dit gebruikt wordt.

Dat prikken is geen lachertje ... maar ja als het moet en je elkaar graag ziet => dan prik je maar hé. Ik durf dit zo te schrijven nadat ik die laatste zin las :-)

Veel sterkte samen
X
1
04/09/2019 22:44
Dat prikken is geen pretje, maar wat moet, dat moet. Hopelijk is het tijdelijk, de arts zag vorige week al verbetering. Morgen gaan we weer heen, is er dan nog meer verbetering, dan kan er begonnen worden met het afbouwen van zowel de Prednisalon als de hoeveelheid toe te dienen insuline en hopelijk is over een maand of wat dan alles weer 'normaal'.

Net als jullie laten wij de kop niet hangen...en dat geintje had ik kunnen verwachten...zo is ie - ziek of niet.
X
1
04/09/2019 22:52
Het beste gewenst voor morgen
We duimen mee !!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert