In de lucht

Door Rabbit12 gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Gelukkig het wordt weer wat warmer in Nederland. Dan komen ze weer terug. En ja hoor daar is de eerste al. Een zwart stipje in de lucht, een kleine v-vorm aan het eind. De eerste zwaluw is weer gesignaleerd. Laten we hem Willem noemen.

Willem vliegt naar hetzelfde plekje als vorig jaar. Daar onder het afdak was het goed toeven. Even het oude nest goed oppoetsen en dan op zoek naar een vrouwtje dat bij hem past. Oh kijk, dat is een lieverd! We noemen haar Johanna. Zij wil wel en ze vindt het nest ook mooi.

Dan is het alweer mei en Johanna heeft goed haar best gedaan, er liggen vier mooie eitjes in het nest. Om de beurt maar even warm houden en wachten tot de schalen gaan breken. Hoera de eerste barstjes zijn er, dan duurt het niet lang meer voordat de kinderen uit het ei komen.

09f6616c7d302424cfe006c63f0efebf_medium.

Kijk eens aan, drie jongens en een meisje. Ze beginnen direct te piepen. Ze hebben zeker honger. Willem gaat weer op weg om eten te halen. Elke keer een duikvlucht naar het nest, even het voer afgeven en weer verder. Wel vermoeiend hoor. Gelukkig kunnen ze het afwisselen. Als Willem even op de kleintjes past gaat ook Johanna op zoek naar eten. De capriolen die ze maakt in de lucht om de vliegjes en dergelijke te vangen. Het is een pracht gezicht. Ze scheert vlak boven het water of juist hoog boven de bomen. Lange glijvluchten en dan gauw het voer weer naar de kleintjes brengen. Die moeten tenslotte er nog van groeien.

De kinderen kunnen nu ook wel even alleen blijven, de kopjes komen af en toe al boven het nest uit. Willem en Johanna gaan samen op zoek naar eten. Als ze niet in de buurt zijn zijn de kleintjes stil, maar dan is er een klein geluidje. Ze beginnen te piepen en ja hoor, daar is Willem met een lekkere dikke kever. Hij geeft hem aan Piet, dat is de dikste van het stel. Piet kijkt er naar: “Wat heb ik nu in mijn bek gedrukt gekregen?” Hij gaat zijn best er toch maar op doen en voor je het weet is toch ook die dikke kever weer soldaat gemaakt en heeft het goed gesmaakt.

fdc0deb7aed640146e8357a865aa9442_medium.

Hoor, daar komt Johanna aan. Ook zij heeft weer wat lekkers. Marietje werkt zich naar voren om te zorgen dat dit in haar bekkie belandt. Hmm, een lekkere langpoot. Ondertussen draait Piet zich even om, hij moet even poepen. Gewoon de kont over de nestrand en laten vallen. Dan blijft het nest lekker schoon, de grond eronder doet er toch niet toe. Op deze manier gaat het de hele dag door. Om de beurt krijgen ze wat lekkers toegestopt en langzaam aan groeien ze steeds groter.

Het word dan ook inmiddels aardig krap in het nest. Piet kijkt al af en toe over de rand om te zien hoe de wereld er daar uitziet. Ook Marietje en Simon zijn nieuwschierig. Ze zitten af en toe al op de rand van het nest en zijn aan het oefenen met hun vleugels. Alleen kleine Nico is nog wat verlegen en durft nog niet zo goed. Hij is dan ook de kleinste van het hele stel.

Vanmorgen is het dan zo ver, eerst heeft Piet de sprong gewaagd en heeft samen met Willem  het luchtruim opgezocht. Ook Marietje en Simon nemen de duik, en vliegen met Johanna en Willem door de lucht naar een lekkere boomtak toe om op uit te rusten van dit “grote” avontuur. Alleen kleine Nico, hij zit op de rand en kijkt eens naar beneden. Je hoort hem bijna denken: “Oei, dat is best hoog! En wat als ik nou naar beneden stort?” Johanna en Willem blijven hem trouw nog eten brengen en elke keer ziet hij hen weer wegvliegen. Als het avond is komen ook Piet, Marietje en Simon weer op het nest. Zij zijn wel moe maar heel voldaan en hebben hele spannende verhalen.

De volgende ochtend dan gaat het volk weer de lucht in. Ook nu weer blijft kleine Nico op het nest. Maar gedurende de dag krijgt hij toch steeds meer zin om het ook eens te proberen. En ja hoor, daar gaat hij. “Hoera ik vlieg!” Nog een paar dagen oefenen en dan kunnen ze allemaal de lucht in om de lange vlucht naar het zuiden weer op te pakken. Volgend jaar kan het ritueel dan weer van voor af aan beginnen. Hopelijk zien wedan ook Piet, Marietje, Simon en kleine Nico terug!

30/08/2019 17:27

Reacties (3) 

03/09/2019 03:23
Wat gezellig en mooie namen heb je ze gegeven ;-) Erg leuk om te lezen.
1
02/09/2019 20:03
Zo leuk dit! Bij mij helaas geen nestje dit jaar, geen enkel vrouwtje had belangstelling voor onze vrijgezel. Hopelijk volgend jaar weer...en de poep neem ik voor lief, die valt bij ons niet op de grond, maar op de vensterbank en daar leg ik gewoon een tijdje een stuk karton op.
1
02/09/2019 19:32
Wat een leuk verhaal - en ook mooi verteld.
Is dit echt? Heb je zwaluwen bij je huis, met jongen? Dan heeft Willem meer geluk gehad dan die bij Willemijntje: dat is niet gelukt dit jaar.
Ik heb hier helaas geen zwaluwen - heel jammer, want steekmuggen heb ik hier meer dan genoeg. Ik moet het van de mezen, het roodborstje en 's nachts van de vleermuizen hebben.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert