Andalucia: als het regent verschijnen de vissen 30 het geweer

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                   images?q=tbn:ANd9GcRhZZL6OZ_TpjBXdsAQWRc

'Hij heeft er best last van gehad,' zei ik tegen Perequillo. 'Scheiden doet altijd lijden,' antwoordde de oude man die met mij een biertje dronk op het terras van de 'Shandy'. 'Zijn probleem is, dat hij nog altijd van haar houdt,' zei ik. 'Dat is lastig,' beaamde de man , 'maar dat gaat wel over, hij is nog jong, ik ben 70 bij mij hebben relaties geen zin meer.'

Ik wenkte Kissy kissy, ' mogen we nog twee cruz campo's,' vroeg ik. Wij dronken altijd het plaatselijk bier. ' Cruz' betekende kruispunt en 'campo' kon een paar betekenissen hebben, hier betekende het velden of landerijen. Het had wel wat die naam, het riep een beeld op van een landweg die door de velden slingerde en dan bij een kruispunt kwam.  Het was bier uit Sevilla, de hoofdstad van Andalucia, en als goed Andaluz drink je natuurlijk Andalusisch bier.

Het logo vond ik slecht gekozen het toonde een man die een pul bier omhoog hield alsof hij proostte. Op zich was dat niet verkeerd, je bent met vrienden, je drinkt wat, je bestelt een rondje en je zegt'proost'. Het was meer de bierbuik van het boegbeeld van Cruzcampo dat mij altijd deed grinniken. Een soort waarschuwing als je dit drinkt wordt je ook zo.

                                       images?q=tbn:ANd9GcSTqJ-wS7sZZ9NRtlcy_NZ

'Glazen erbij,' vroeg Kristina die door ons 'Kissy kissy', genoemd werd. 'Nee,' zei Perequillo resoluut, 'échte mannen drinken uit de fles,' en daarmee was het afgedaan.

'Zij zal uitgeleerd zijn geweest,' vond mijn grijze vriend, 'dat gebeurt, je kent elkaar een tijd en alles wordt gewoon, een sleur zal ik maar zeggen,' vervolgde hij. Hij zocht in zijn broekzak naar zijn portemonnaie. 'No me jode, beledig mij niet,'zei ik en legde 2 euro 40 neer, de prijs van de twee flesjes bier, 'ik bestelde 2 cruzcampo's dus ik betaal.'

'Jij betaalt altijd,' zei de oude man en hij legde zijn geaderde hand weer op tafel. 'Hay mas dias,' zei ik, 'er zullen meer dagen zijn en dan betaal jij.' 'meer dagen si Dios quieres', zei de man, meer dagen als God dat wil. 'Daar gaan we maar van uit,' lachte ik.

'Ja,' zei hij bedachtzaam de draad weer opvattend, 'zo gaat dat, de vrouw is thuis en de man gaat werken en maakt overdag van alles mee.' Ik zal meewarrig gekeken hebben want hij voegde er aan toe, 'zo was het in ieder geval in mijn tijd.

Kissy  kissy zette de biertjes neer en veegde met haar hand in één beweging het kleingeld in haar andere hand en draaide haar hoofd om richting een boer die binnen gekomen was en luidkeels, 'Nena' riep. 'Nena,' riep hij nog eens met ongeduld in zijn stem. 'Nena' dacht ik je kon Kristina niet echt een meisje noemen. Ik zou zelf voor señora gekozen hebben.

'Salud,' zei mijn oude vriend en hij nam een flinke teug. 'y fuerza,' vulde ik hem aan, hem kracht toewensend. 'Na een tijdje wordt alles routine voor de vrouw,' vervolgde Perequillo, 'en dan slaat de verveling toe en denken zij, er moet meer zijn in dit leven dan schoonmaken en koken en verstelwerk doen.' Daar had ik wel een beeld bij en ik knikte en nam zelf een slok die aangenaam koud was.

                                        images?q=tbn:ANd9GcT8KvSCbIvfLQsMwve6C89

'Ik weet hoe het is,' zei mijn dorpsgenoot, 'je vriend heeft het nu moeilijk, ik maakte het zelf mee zo'n 25 jaar geleden. Het was wel een beetje mijn eigen schuld, ik was niet zuinig op mijn vrouw. Ik werkte en ging daarna met vrienden drinken of kaartspelen en kwam vaak aangeschoten thuis.' Soms moet je luisteren en ik kon niets toevoegen en knikte begrijpend. 'Dan was het eten al lang verpieterd,' zei mijn oude vriend, 'en op een keer gooide ik het zo het raam uit. Het was totaal smakeloos geworden en ik zag dat een kip die er heen liep en er even aan pikte, weer wegliep. 'Dat was slecht van je,' ontviel mij. 'Ja dat weet ik nu ook wel,' zei de oude man, 'maar ik was dronken en wilde gewoon goed eten.

 Hij nam een slok en zijn blik was ver weg bij de kip die het eten niet hoefde. 'Zelfs de kippen vreten het niet,' riep ik, je bent een slecht wijf.' 'Andere tijden,' dacht ik,  'andere streken, ik moet geen mening geven.'

'Drank', vervolgde de man, 'je drinkt want je hebt een probleem en dan heb je er twee, je probleem en de drank.' Daar knikte ik bij, dat kon ik plaatsen.

'De volgende dag toen ik thuis kwam was zij weg,' zei Perequillo en hij keek er treurig bij, ' zij was weggegaan met een handelsreiziger en had mijn zoontje meegenomen.' 'Ik had het nog wel willen goed maken, maar die kans was mij ontnomen.' Hij na een ferme slok en ik dacht 'hij moet het verhaal kwijt.'

                                images?q=tbn:ANd9GcSljeN0HUS4KHPApwmFIhb

'Ik wist niet waar ik zoeken moest,' zei hij, 'en ik ging maar gewoon naar mijn werk en ik dacht, het komt wel weer goed. Maar het kwam niet goed, er kwam een officieel uitziende brief bij mij thuis en die nam ik mee naar de schoolmeester en die las hem voor. Ik moest naar de rechtbank in Huercal en mijn trouwboekje meenemen, zij wilde van mij scheiden.'  'In die tijd was dat vreselijk,' zei de oude man. 'Dan mocht je niet meer in de kerk komen, want wat God samen had gebracht, dat mocht de mens niet te niet doen.' mensen zouden weten in het dorp dat je een doodszonde had begaan en je zou gemeden worden.'

'Dus je ging naar Huercal,' vroeg ik toen er een tijdje een stilte was gevallen? 'Ik moest wel,' zei de grijsaard, 'als de rechtbank je sommeert dan ga je, anders halen zij je op, en dan werd je geacht de rechter beledigd te hebben.'

'Ik breng mijn zoon weer naar huis,' dacht ik, 'en maakte mijn geweer schoon, ik deed 11 patronen in de clip en op de dag dat ik moest verschijnen liet ik een buurman een taxi bellen.'

'Je nam een geweer mee,' vroeg ik verbijsterd? 'Ja,' antwoordde Perequillo eenvoudig weg. 'ik had mij voorgenomen dat als mijn zoon aan haar zou worden toegewezen ik de hele reutemeteut over de hoop zou schieten, de rechter, de griffier, mijn vrouw, mijn zoon haar advocaat en mij zelf als laatste. Er waren in die tijd geen veiligheids poortjes.'

                                         images?q=tbn:ANd9GcRhZZL6OZ_TpjBXdsAQWRc

Ik nam een diepe teug, 'hoe liep het af,' vroeg ik? 'Ik stapte in de taxi naast de chauffeur en die begon te smeken toen hij de semiautomaat zag.' 'No me matas', zei hij met grote angstogen, maak mij niet dood. 'Zeur niet, 'zei ik , rijd me naar de rechtbank en blijf leven.' Mijn ziel was koud en ik straalde alleen maar duisternis uit.' 'De chauffeur zweette en racede naar Huercal. Daar rende hij het gerechtsgebouw in. Ik hield mijn overjas over mijn geweer en liep naar binnen er was een ijskoude  rust over mij heengekomen en mijn huid voelde centimeters dik, ik liep met stramme passen.

'Dat is hem,' zei mijn vrouw tegen de rechter toen ik binnen kwam. 'Sonorito', begroette ik de rechter, 'edelachtbare'. Ik liet alles over mij heen gaan en hoorde hoe ik haar slecht behandeld had en geen respect toonde. Ik beaamde hier en daar wat er gezegd werd en verplaatste mij een paar stappen. Nu stond ik in een hoek ten opzichte van de rest en ik besliste dat ik de gewapende wachter eerst zou doden, dan de rechter en dan mijn vrouw.. de griffier zou niet weg kunnen komen die zat achter een bureau.'

Ik wist tot in mijn tenen dat wat ik hoorde een relaas was dat woordelijk waarheid was. Er was een hopeloze man naar binnen gelopen. Een man die verdoemd was door de kerk in een zwaar katholieke tijd. Waar de vrouw hem verlaten had en die op punt stond zijn zoon te verliezen. Hij had geen uitzicht op toekomst en niets zou meer waarde voor hem hebben. Na zijn zelfmoord zou hij niet eens in gewijde grond begraven mogen worden.

                               images?q=tbn:ANd9GcQsnM5nwnw8Jbh7Bj_IIJE

'Het was stil gevallen,' zei de oude man, ' ik had mijn aandacht alleen maar bij de wachter gehad.' 'U mag uw voormalige vrouw niet meer benaderen of aanspreken,' zei de rechter, 'is dat u duidelijk?'  'Ja sonorito,' antwoordde ik. 'zij wil zich alleen maar wijden en haar nieuwe leven en  doet afstand van alles, u kunt dus in uw huis blijven wonen.' Perequillo keek nu strak voor zich uit en ik zag hoe zijn ogen vochtig werden.  'Mijn zoon, sonorito, mijn zoon, hoe vergaat het hem?' 'Die gaat met u mee, geef hem een hand en breng hem thuis en beter uw wegen.'

De oude man dronk zijn flesje nu leeg en wenkte Kissy kissy. ' God was genadig geweest,' zei hij op emotionele toon. 'Hij had mij behoed en een ieder die daar aanwezig was. 'Bendito eres' gezegend bent u,' zei ik tegen de rechter en mijn vrije hand reikte ik uit en mijn zoon vulde die. Ik boog naar de rechtbank en liep de zaal uit.

'En hoe is het verder gegaan,' wilde ik weten? Mijn zoon is nu volwassen,' zei Perequillo, 'en komt elke zondag met mijn kleinzoontje bij mij eten.' 'Dat is mooi,' vond ik , 'daar ben ik blij om.

Kissy stond naast onze tafel. ' Genoeg gepraat over vrouwen,' zei de oude man, 'we nemen nog elk een Cruzcampo en dan ga ik naar huis.'  'Dat lijkt me een goed idee,' antwoordde ik en ik dacht even aan de pijn die overal in de wereld heerst.

 

San Daniel 2019

landingspage-san-daniel

Best verkochte boeken in leestips

for more info concerning San Daniel press the following link/ voor meer info betreffende San Daniel druk op de link a.u.b.:landingspage-san-daniel

en 

Nederlandse auteurs page van San Daniel in Hebban

and the page of Dutch authors in Hebban

Author's pages:

Amazon author’s page San Daniel

Hebban.

Deel dit artikel aub! / share this information please! 

Vriendelijke groet en God Bless, kind regards and God Bless

 

 

 

 

 

 

 

28/08/2019 16:18

Reacties (3) 

29/08/2019 08:07
Sluit me aan bij Zevenblads reactie. Mooi geschreven!
2
28/08/2019 19:31
Prachtverhaal. Zo uit het leven gegrepen.
1
28/08/2019 21:14
Dank je ..mijn vriend is echt net gescheiden en lijdt er erg onder
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert