1515 De gewoonste plek van de wereld

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

We zijn weer thuis. Dat lijkt niks bijzonders, maar dat is het wel. Er is namelijk geen andere plek waar je meer thuis bent dan in je eigen huis. Afwijkingen daargelaten. Het is ook een van mijn favoriete bestemmingen op mijn TomTom: Ga naar huis. De tweede is: Ga naar werk. Ook leuk, maar anders.

Eerlijk gezegd zijn we al een week thuis. Dat doen we wel vaker, lekker op vakantie en dan de laatste week van de vakantie lekker thuis, zodat je weer een beetje gewend bent en op streek, zou mijn moeder zeggen, wanneer je aan het werk gaat. Dit jaar liep het een beetje anders, maar eigenlijk doet dat er niet toe. We hebben alle losse eindjes weer aan ons tapijtje vastgeknoopt en vliegen rustig verder.

Een bezoekje aan de garage, de apotheek, de supermarkt, de snackbar, de bakker, de kantoorboekhandel met z’n boeken, de Chinees met z’n sushi’s, we zijn bijna overal weer even geweest, behalve dan daar waar we nooit komen, maar dat geeft niks, want daar komen weer andere mensen. We hebben de tuin gedaan, het gras en de was en de boodschappen en Micky en Tommy zijn ook alweer aan ons gewend, dat we er zijn en dat alles weer gewoon is geworden. Daarom is het ook gewoon: omdat je er woont, denk ik.

Zaterdag zijn we naar het strand geweest, bij Castricum aan Zee, om zeker te weten dat de zon in de zee zou zakken, wat-ie echt deed en waardoor het halve strand onder water liep. Vandaag hebben we rigoureus opgeruimd, want zaterdag is de ophaaldag voor de rommelmarkt van de Opstandingskerk. Nou, dan weet je wel dat de zomer voorbij is en het gewone leven weer gaat beginnen. Doe nog even mee: zet wat je missen kan buiten op zaterdag.

En nu is het dan zover. We gaan weer naar school en aan het werk alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Dat is het gelukkig ook. Ik ben zo blij weer thuis te zijn en dat alles weer gewoon gaat beginnen, zodat wanneer een of andere wijsneus straks vraagt, hoe gaat het eigenlijk, dat ik dan naar eer en geweten kan zeggen, nou gewoon, z’n gangetje. De rest is bijzaak, voorlopig.

Ate Vegter, 26 augustus 2019
 

Zonder werk geen vrije dagen:
www.atevegter.wordpress.com/315

26/08/2019 07:11

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert