1511 Het oog van de meester

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Iedereen is weg. Ze zijn klimmen. Sinds de stoere avonturen van Piep in Italia hebben diverse partijen in Nederland haar een klimpartijtje aangeboden. Bauk is de eerste die het verzilvert en zij is met Piep en Lief naar het lokale klimbos. Ik kom even bij.

Gisteren zijn we opnieuw gaan kamperen. Je zou zeggen dat laat je nu toch wel uit je hoofd maar door verklaarbare omstandigheden vonden we het leuk om ook nog een paar dagen ergens in Nederland te staan, samen met Baukje en Kitty, mijn zus en schoonzus. We waren daar zondag binnengevallen tot maandag en toen hebben we met vooruitziende blik de caravan laten staan. Bauk heeft hem hier op het terrein gezet en zo konden wij hier gisteren zomaar terecht, nadat we eerst koffie hadden gedronken bij Ruth. 

Het is een mooi, groot terrein in Hoenderloo bij Apeldoorn. Dat zijn voor mij allemaal nostalgische plaatsnamen en je kunt hier dan ook heerlijk wegdromen, ware het niet dat om twee uur de animatie begint op het terrein achter ons met keiharde coleremuziek, mag ik dat zo zeggen, ja, wanneer ze een Nederlandstalige ‘Fame’ door de lucht sleuren dan mag dat.

We hebben fietsen gehuurd en zijn naar het Kröller-Müller museum gegaan. Die Van Gogh heeft daar ook een hele partij schilderijen hangen. Ik wist dat niet maar nu heb ik opeens de originele, echte postbode gezien (Joseph Roulin) en de minnaar (luitenant Milliet), het gele terras, de aardappeleters, de kop van een man en een vrouw en wat zelfportretten. Het was adembenemend. Ik keek naar de genoemde portretten en voelde me direct aangekeken, alsof ik mijzelf zag, zo werd ik geraakt, alsof ik in de spiegel keek. Ook bij de aardappeleters zag ik opeens mezelf aanschuiven en mee-eten. Ik kon ze ruiken. Ze drinken koffie.

Zo kwam ik enigszins verwilderd weer naar buiten en ik vroeg mij af of hij zijn oor niet afgesneden had om zich te verbinden met het leed van de wereld. Ook omdat hij het zelf nog geschilderd heeft. Daar zijn vast hele boeken over volgeschreven. De vraag stellen is belangrijker dan hem beantwoorden, zei mijn goede vader dan.

We gingen weer terug en stopten bij ’t Pannenkoekenhuis, waar we met Baukje en Kitty hadden afgesproken. Ik kan de sweet chicken aanbevelen. ’s Avonds nog even over de markt gelopen. Kaas, worst en een mooi tasje voor Piep gekocht en daarna gezellig zitten kletsen bij BenK in de caravan. Goeie gesprekken noemen wij dat. Ik ben nu al twee keer mijn portemonnee verloren. Heb hem twee keer teruggevonden (op de wc en onder de bank) maar dit blijft niet goed gaan. Vandaag doe ik verder helemaal niks, alleen vluchten voor de animatie. Maar helaas, het is al te laat, keihard blèrend komen ze met een geluidswagen over het terrein gereden: ‘Ik heb lekker vakantie, ik doe lekker niks!’ Ik zou zeggen doe dat dan ook, dat zou iedereen helpen, maar je weet al dat alles tevergeefs is. Uiteindelijk.

Ate Vegter, 22 augustus 2019

www.atevegter.wordpress.com/311
 

22/08/2019 10:33

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert