De rollen worden omgedraaid!

Door Theuntje gepubliceerd in Column

d24c14d58bdea716a431b79122fdc1f9_medium.

In dit artikel wek ik waarschijnlijk de indruk dat ik voortdurend generaliseer en misschien
ook dat ik te overtuigd ben van mijn eigen gelijk. Al moet ik daaraan toevoegen dat ik, als volstrekt
onafhankelijke Nederlander, geen enkele binding heb met welke islamitische of wat voor andere (etnische) samenleving dan ook.
De bedoeling van dit ‘cabareske’ artikel is dermate veelomvattend dat ik, gemakshalve, allerlei categorieën mensen heb aangeduid met het algemene ‘ze’. Het komt in eerste instantie vreemd over dat ik me, zo hier en daar, tegen mijn eigen soort richt. Maar zo vreemd is dat helemaal niet, als u even verder leest!
Het artikel zal wel de nodige comentaren opleveren, maar daar gaat het mij ook om.
Ik wil u willens en wetens uit uw (denk)tent lokken!

Ik ben geboren uit gemiddelde ouders in een gemiddeld land om een gemiddeld leven te gaan leiden en dingen te doen die niet uitzonderlijk waren voor een om zich heen meppende, schoppende en duwende Nederlander, net als al die andere Nederlanders. Op de lagere school braken ze menig houten meetlatje op mijn knokkels.
Toen mijn vader er op een dag achter kwam dat ik stiekem op zolder had zitten roken, wilde hij me zo erg straffen dat hij bijna een buitenlander had ingehuurd voor het extra pak slaag.
Maar ach, waar klaag ik over?
Mijn buurjongen hoorde mij niet vier huizen verderop schreeuwen zoals ik hem, toen hij een pak slaag kreeg voor het proeven van vlees uit de braadpan van zijn oma.

Na mijn familie en vrienden na mijn huwelijk te hebben achtergelaten trok ik vervuld van
hoop mijn allereerste grens over, naar een naburig dorp. Daar ontmoette ik mensen die nauwelijks anders waren dan waar ik vandaan kwam, althans qua mentaliteit. Een grote teleurstelling.
Ik was op zoek naar een volk dat ze ‘goede  Nederlanders’ noemden. Ze waren vreedzaam en onluidruchtig, beleefd en vriendelijk, en in conflicten erkenden ze hun fouten. ‘Sorry, mijn schuld,’ zeiden ze dan. Zelfs als ze iets fout deden.
En als ze verschil van mening hadden, zeiden ze dat gewoon. Op andere momenten kritiseerden ze
zichzelf, zonder dat te zien als een gebrek aan enig zelfrespect, trots of mannelijkheid.
Ze spraken rustig en ze luisterden zelfs naar mij. Ik waande mij dan in een soort wonderland.
Maar die (zo genaamde) wonderen brachten ook een overgang met pijn. Ik begon me dom te voelen en me voortdurend te ergeren, terwijl het ene incident op het andere volgde en me confronteerde met een spiegel die me voortdurend naar mijn identiteit vroeg. Kijk, was ik in de V.S. terechtgekomen, dan was de overgang grijpbaarder geweest. Maar de Nederlandse leefwijze van nu is iets waar ik totaal niet bij kan.
Vooral het kalme optreden heft soms een irriterende uitwerking. Geweld van stemmen en handen is de enige vorm van communicatie die ze nog kennen. En dan word er van mij verlangd dat ik mij moet beheersen? En mij moet aanpassen aan de huidige Nederlandse omgangsvormen?

Als er geen buitenlanders bestonden, van wie ik overigens niet veel weet, dan zou ik zonder twijfel in mijn de Nederlanders het aardigste, meest gewetensvolle, maatschappelijk hoogst ontwikkelde, eerlijkste, objectiefste en openhartigste volk ter wereld (kunnen) noemen. Mijn dunk van hun sociale stelsel, hun politie, hun rechtspraak, hun onderwijs enzovoort is een stuk lager.
Ik ben soms verbaasd over de omgangsvormen in Nederland en hun ongemanierde manier van doen, al vormen ze voor mij wel een rijke bron van vermaak.
In andere landen wensen ze in hun meest idyllische dromen dat ze daar hetzelfde zouden willen bereiken als hier in Nederland. Nou ja, grotendeels hetzelfde dan, want ook de Nederlanders zijn zeker niet volmaakt.
Hoe kan een volk, dat in zijn denken zo vergevorderd is, tegelijk zo naïef zijn? Of andersom: hoe kan een volk dat even slim is als de drugsbaronnen van Colombia of de meesterbreinen van de mafia toch zo dom zijn om voorbij gaan aan wat ze te gronde richten? Het antwoord is simpel: we ontwikkelen immers onze hersenen alleen op die terreinen waar we ze in trainen.
Of beter gezegd: in getraind worden!
Neem nou bijvoorbeeld die talentvolle ‘sportjongen’ die met zijn vriend in een volgeladen busje met drugs naar Hongearije afreist om op een ‘festval’ de drugsarme Hongaarse jeugd te voor zien van de geestverruimende middelen. Waarom? Omdat elke vorm van drugs in dat land streng verboden is en niet verkrijgbaar.
Stom? Nee! Briljant! Want die Nederlandse sportman denkt aan die ‘smachtende’ Hongaarse jongeren. Kijk, dat is nog eens sportief! En briljant omdat hij, als hij al die drugs had verkocht, als talentvolle sporter toch mooi 300.000,- pietermannen in z’n pocket had gehad.
En dat zonder tussenkomst van een zeurende en veel eisende sponsor. Daar heeft hij niet voor niets jaren hard voor getraind!

Kortom, het verhaal van de Nederlanders is het verhaal van een volk dat lang in een keurig opgeruimde maatschappij heeft geleefd en zijn goedaardigheid zo ver heeft ontwikkeld dat het vergeten is hoe rotzooi eruitziet. Maar wat nog erger is: ook nooit de benodigde slimheid heeft ontwikkeld om zichzelf schoon te houden!
Ondanks mijn zeer hoge dunk van de Nederlanders ben ik het niet oneens met de regel:
‘There is good and bad in everyone’, gezongen door Paul McCartney en Stevie Wonder in de song ‘Ebony and Ivory’. Daarbij vraag ik mij overigens wel meteen af waarom niemand er achteraan zingt: ‘How much?’
En wat geld betreft, Nederlanders houden van geld, dus waarom zouden zij anders zijn dan bij voorbeeld de Amerikanen voor wie de vraag naar iemands inkomen tot de standaard kennismaking behoort en die hun halve leven op zoek zijn naar een andere baan die vijftig dollar meer betaalt.
En ze begrijpen daarbij maar niet hoe het mogelijk is dat Nederlanders plezier in hun werk kunnen hebben.
Dus hoezo zijn de Nederlanders anders dan andere volkeren? De Nederlanders gaan zondags na de preek met hun luchtbuks op ongelovige mussen schieten, ze praten luid alsof ze altijd ruzie hebben, af en toe pauzerend om om zich heen te spugen, als ze bij een sportwedstrijd verliezen, rammen ze de scheidsrechter in elkaar en roepen vervolgens een dag van nationale rouw uit, terwijl de premier spreekt van een ‘ramp’.
Ze pesten buitenlandse mensen, bekogelen ze met stenen totdat ze allemaal in een rolstoel zitten, en aan het eind van de middag laden ze hun enorme families in hun bussen, met gordijntjes voor de ramen om hun familileden te verbergen. Ja, het beetje optimisme dat ik nog had is totaal verbrijzeld toen ik ontdekte dat de hoogste autoriteit op het gebied van optimisme dezelfde zelf-pessimistische Nederlanders waren. Gezellig, leuk, aardig, prima, schitterend, klasse, lekker, heerlijk zijn de toverwoorden die alle kwaad in goed, en al het goede in kwaad, kunnen veranderen.
O ja, en alles wat krom is rechtpraten. Onderussen hoor ik BobMarley op de radio ‘everything is gonna be alright’ zingen.
Zal ik morgen verder gaan met dit artikel? Of toch maar niet?

Theuntje, 2019.

20/08/2019 12:53

Reacties (12) 

1
22/08/2019 08:22
Ja in principe verschillen mensen over het algemeen niet zo heel erg. In details zijn er wel weer wezenlijke verschillen, 't is maar net wat je (aan) leerde. En soms, door ervaring, leer je anders kijken naar je omgeving en zie je de Nederlander of de mens in het algemeen ineens in een heel ander daglicht. Zag dat je deel 2 al geschreven hebt, ga deze gelijk lezen ;-)
1
Theuntje tegen ----
22/08/2019 08:58
Precies zo als het is.
1
21/08/2019 14:45
Zoektochten over en weer, vraag me wel eens af naar wat is men op zoek als je niet weet waar je het moet zoeken, op een gegeven moment hoort het zoeken op en dan zit je met de gebakken peren.
Zoeken, gezocht en niet gevonden!
22/08/2019 08:59
Mooie omschrijving: Zoeken, gezocht en niet gevonden!
1
21/08/2019 11:54
Je kunt inmiddels wel de politiek in, Theuntje: een heel verhaal houden (schrijven) zonder je werkelijke (eigen) standpunt te noemen. Een grabbelton vol statements.
Voor elck wat wils...maar trek je daar vooral niks van aan. Het is wél leuk om te lezen.
;-))
1
21/08/2019 13:57
Neuh, voor mij geen politieke kruipbaan!
1
20/08/2019 21:29
sorry, ik denk niets anders dan 'gniffel' , lekker doorgaan morgen! Want wat is er erger dan mensen die denken dat ze beter/anders zijn dan de rest ... ;-)
20/08/2019 23:04
Ik heb tijdens het schrijven ook zitten gniffelen.
Ben er wel een aantal weken mee zoet geweest trouwens.
1
20/08/2019 18:42
Mag wel allemaal zo zijn maar wat is nu de moraal van het verhaal ?
20/08/2019 23:06
De moraal is een zoektocht en voor iedereen weer verschillend.
1
20/08/2019 16:17
Ja hoor van mij mag je er verder mee gaan. Ik vind het een prima artikel waarbij je heel goed alles uit kan halen en op jezelf ( dus de persoon die het leest) kan projecteren, maar ook op je omgeving, je familie, vrienden, stad, land etc. etc. etc.
1
20/08/2019 16:24
Helemaal juist! Goed gezien.
Dan ga ik morgen verder.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert