1509 Terug naar Monnickendam

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Het is nu de vierde nacht dat ik uitstekend geslapen heb. Je weet hoe dat komt en zo niet lees dan 1506 nog even terug. Vannacht was nog beter dan de afgelopen nachten omdat we nu voor het eerst weer in ons eigen bed geslapen hebben. Hoe heerlijk breed en royaal sommige hotelbedden ook lijken, er gaat toch niets boven je eigen bed.

Ik zet koffie en bedenk hoe ik een paar weken geleden koffiezette en wenste dat de hele vakantie achter de rug was, zo zag ik er tegenop. Nu vervult de gedachte dat-ie achter de rug is mij met iets dat een glimlach op mijn lippen brengt, de mondhoeken ligt omhoog gekruld als de eerste meditatie van de Boeddha.

De Volvo lekt olie en het katalysatorlampje brandt. Ik heb gister twee liter bijgevuld toen het olielampje begon te knipperen. Dat is niet goed. Ik zal straks even met Nordicar bellen. Ik voel mijn blote voeten op de vloer. Schenk nog wat koffie in. O thuis, zoet thuis. Wat is het fijn om hier te zijn en geen doel meer te hebben.

Gisteren waren we al bijna thuis bij Baukje en Kitty. We hebben zoals altijd eindeloos zitten kletsen over van alles en nog wat. Goeie gesprekken noemen wij dat zelf. Ik was helemaal ontspannen omdat we er waren en ook een beetje hieperdepiep om dezelfde reden. Lief heeft de caravan opgeruimd en ik heb het ding van buiten gesopt en gespoeld. Het dak was nog nooit door iemand gedaan had ik de indruk. Nu dus voor het eerst. O ja, we hadden het dakluik van de wc open laten staan tijdens de terugrit, vandaar dat al die Duitsers zo spastisch deden tegen ons. Gelukkig is het goed gegaan.

We laten de caravan staan en rijden naar camping de Pampel in Hoenderloo, daar gaan we vanaf woensdag tot en met vrijdag met B&K naartoe. Zij brengen onze caravan. We zoeken een mooie plek en reserveren die.

We rijden terug naar de kleine stad M. en gaan zingend over de Bernardbrug. De toren van de Grote Kerk buigt licht, lacht en wuift ons met zijn vlag naar binnen als waren we Max Verstappen die over de finish komt. Eerlijk gezegd voel ik het wel zo en uitgelaten en blij doen we de laatste meters naar huis. We laden uit, ruimen op en draaien een paar wasjes. Ik maak een foto van het huis en de tuin. Een betere plek is er niet.

Ate Vegter, 20 augustus 2013

op mijn gemak te midden van de goddelozen:
www.atevegter.wordpress.com/309

 

20/08/2019 08:58

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert