x

Misbruik melden

Bedankt dat je Tallsay wilt helpen door schendingen van onze regels en richtlijnen te melden.

Wil je een inbreuk op jouw auteursrecht of intellectuele eigendom melden? Gebruik dan a.u.b. het formulier Inbreuk auteursrecht / intellectuele eigendom

Welke vorm van misbruik wil je melden?




Annuleren

1507 Terug naar het zoet

Door Ate Vegter Dzn gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

De dag begint net zo goed als dat hij eindigt. We pakken alles in en staan na een uurtje klaar om te vertrekken. We zoenen de bergen en zwaaien naar het zwembad en draaien dan zorgvuldig van ons plekje af. Schade aan caravans ontstaat vooral bij het wegrijden van de camping. Ik heb het deze twee weken drie keer gezien. Vriendelijke, competente mannen die achteruit een hek inrijden of vooruit een boom ontvellen. Ze repareren de schade net als ik zou doen, met duck tape, of gaffer tape, hoe noemen jullie dat eigenlijk?

Even later zijn we op weg, bestemming Niesenoort, 1250 kilometers, twaalfenhalf uur rijden. We komen vanavond om half elf aan, zegt Tom. Wij weten wel beter en inderdaad zien we in de loop van de rit de aankomsttijd weglopen als oud afwaswater. Italië laat ons maar node gaan en de ene file na de andere wil ons het verlaten beletten, maar we passeren Milaan, Como en de grens. Hè, eindelijk weer in een beetje normaal land, waar alles op orde is, waar zelfs de bergen afgesopt lijken. Het is prachtig en scherp en de urenlang file voor de Gotthardtunnel biedt ons een unieke kans om optimaal van al die Zwitserse precisie te genieten.

Ondertussen loopt de temperatuur van de motor op tot nabij rood en opeens herinner ik mij een trucje van mijn vader en ik zet de verwarming aan en de blower op drie. Het wordt bloedheet, maar de ramen kunnen open en even later zien we de rode wijzer weer terugkeren naar bijna horizontaal, wat ook in dit bergachtige land de norm is, waar heb je anders pieken en dalen voor.

Afijn, we rijden gewoon door en eten wat en rijden door en drinken een beetje en rijden door en door, ik doe een powernap en door en daar is Freiburg in zicht. Laura is al enige tijd zichtbaar geïrriteerd bezig om online een hotel te vinden, maar ze heeft slechte verbinding. We stoppen bij een Raststätte, ik toets ‘Hotel’ in op mijn TomTom en daar springt Hotel Alemannenhof naar voren, 1,5 km, €€, een klein krulletje verder. We rijden er naartoe en worden het grote, stille Duitsland ingevoerd. Daar ligt, verscholen in haar preutse omgeving, een sprookjesbestemming voor de oudere reiziger. Het wemelt er van de witte koppies.

De receptionist is jong en vriendelijk en hij heeft nog één kamer vrij voor Notfälle, die Suite der Chef, met voor Sofieke een apart bed in de werkkamer en zo. Onze harten springen op de ogen glanzen van blij en moe. De keuken is bijna dicht dus of we gelijk willen eten en alles wordt pünktlich geregeld. 

We halen wat nodig is uit de auto, schrijven in en gaan aan tafel. Het is een heerlijke maaltijd in een stevig Duitse omgeving en even later lacht ons enorme bed ons toe en we laten de dag de dag en na zestig razende tunnels is daar eindelijk de rust van de zoete nacht.

Ate Vegter, 18 augustus 2019

De kantenman:
www.atevegter.wordpress.com/307

 

18/08/2019 07:54

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert