Wij en zij zien elkaar nooit in het nu:

Door Candice Simionescu gepubliceerd in Wetenschap en onderwijs

Wij en zij zien elkaar nooit in het nu:

Het is onderhand wel bekend dat kijken naar de sterren, kijken in het verleden is en dat gaat zelfs op voor het kijken naar de Maan. De Maan op 380.000 km zien wij 1,2 seconden terug in de tijd. Dat is wel niet echt veel … dat is heel weinig, maar dan hebben we het maar over een afstand van dus 380.000 km. Nemen we de Zon op 150.000.000 km dan kijken we al 8 minuten en 27 seconden terug in de tijd … en (aangezien de baan van de Aarde om de Zon elipsvormig is) dat is de langste tijd, bij de kortste afstand wordt het 8 minuten en 11 seconden.

De berekening:

We gaan doorgaans uit van een totale afstand van die 150 miljoen kilometer, maar gemiddeld is het dus 149.597.870.691 meter en de precieze snelheid van het licht is 299.792.458 meter per seconde en als je dat even deelt kom je uit op 499,005 seconden en dat is 8 minuten en 19 seconden. En dat is dus de gemiddelde tijd die het licht van de Zon erover doet om ons te bereiken en is dus de tijd die wij in het verleden kijken, wanneer we naar de Zon kijken. Maar goed dit waren nog maar ‘hele korte’ afstanden, maar het zichtbare Universum is 93 miljard lichtjaar groot.

Wij en zij zien elkaar nooit in het nu:

Als u op straat een praatje maakt met iemand die een meter van u afstaat, kijkt u al naar het verleden … die afstand van een meter daar heeft licht 3,3 nanoseconden voor nodig.”

De titel is heel simpel, maar geeft gewoon aan dat (tenzij ze ons komen opzoeken) wij nooit aliens zullen kunnen begluren zoals ze er op dit moment uitzien en andersom dus ook niet. Andere sterren planeten en stelsels bekijken kunnen we prima …. maar wel altijd van heel ver weg en dan kunnen we steeds meer inzoomen, maar niet zover dat we kunnen zien of er levende wezens aanwezig zijn. Ik heb het over zoals wij en zij er nu uitzien. En dan mogen we Mars begluren wat we willen, maar ook naar Mars kijken is kijken naar het verleden. Kort qua tijd, maar dus wel in het verleden. De afstand tot Mars is erg variabel, hangt af van de positie t.o.v. de Zon en kan van 57 miljoen tot 400 miljoen km zijn. Als je het deelt door de snelheid van het licht (300.000 km per seconde) kom je uit op een tijdsspanne van tussen 3 en 21 minuten. Ik hou als lichtsnelheid standaard 300.000 km per seconde aan en dus zullen de ware tijdsverschillen wat afwijken, maar blijven binnen acceptabele tolerantie. Dit is nog altijd kort terug kijken in het verleden en dat zal met de ‘kleine’ afstanden vanaf de Aarde tot elke plek in ons Zonnestelsel ook zo blijven. Nemen we de afstand tot Neptunus en wat toch een afstand van 4,3 miljard kilometer is, dan komen we uit op 238 minuten, dus op bijna vier uur.

En dan gaan we nu naar Rigel:

https://tallsay.com/page/4294999584/de-heldere-ster-rigel

Afstand is 864,3 lichtjaar en een lichtjaar is 9.5 biljoen kilometer. 8.210.850.000.000.000.000 m. Naar Rigel kijken is dus kijken naar een Rigel van ruim 864 jaar geleden. Zou Rigel een planeet hebben met intelligent leven wat ons zou begluren dan kijken zij naar de Aarde anno 1155. Toen had je nog geen internet, geen mobiel en dus ook geen Tallsay. Wel hadden we ridders, kastelen en kerken.

Rigel is te dichtbij, we gaan naar sterrenhoop Messier 4:

https://tallsay.com/page/4294999827/over-bolvormige-sterrenhopen

Afstand is 7200 lichtjaar, dus 68.400.000.000.000.000 km. Zou daar ergens een planeet zijn en met intelligent leven wat ons zou begluren dan kijken ze naar de Aarde anno 5181 voor Christus. Nee er waren nog geen ridders, kerken en kastelen … maar Byblos in Libanon zou bijna worden gebouwd. Die stad werd gebouwd in 5.000 voor Christus.

We gaan naar het centrum van het Melkwegstelsel:

https://tallsay.com/page/4294997937/sterrenstelsel-de-melkweg

Het Melkwegstelsel heeft een doorsnede van 105.700 lichtjaar en als er dus naast het mega zwarte Gat, Sagittarius A, een planeet zou kunnen bestaan (kan niet, maar nu even wel) en daar op die afstand zouden intelligente wezens ons begluren, kijken ze naar de Aarde in het jaar 22.981 voor Christus. Wij bevinden ons namelijk op 25.000 lichtjaar afstand van het centrum. Er waren nog geen steden en de mens … ach ja (Adam en Eva moesten nog 18.952 jaar wachten voor ze mochten opdraven. Dus echt boeiend om naar de Aarde te kijken was het mogelijk niet en mogelijk juist wel, want de mens zoals wij die nu kennen deed nog niet mee en dieren wel.

En nu gaan we echt een eind weg:

https://tallsay.com/page/4294999179/het-gat-van-bootes

Het Gat van Boötes vinden we op 330 miljoen lichtjaar en er bevinden zich daar maar heel weinig sterren, maar stel er is daar een ster met een leefbare planeet en wezens daar kijken naar ons. Dan zien ze dus de Aarde zoals die was 330 miljoen jaar geleden, Dinosaurussen bestonden nog niet en amfibieën waren zeg maar de enige landdieren.

Laten we nog veel verder weg gaan:

https://tallsay.com/page/4294999285/het-voorlopig-verst-afgelegen-sterrenstelsel

We gaan naar het sterrenstelsel z8-GND-5296 op 12,7 miljard lichtjaar afstand.

In kilometers praten we dan dus over 120.650.000.000.000.000.000.000 km. Honderdtwintig triljard, zeshonderdvijftig triljoen kilometers.

Stel nu eens dat daar op een planeet intelligente wezens leven en ze zouden naar ons kijken. Dat kan dus niet, dus zo intelligent zijn ze dan niet, want de Aarde en ons hele Zonnestelsel bestond destijds nog niet. Dat duurde nog wel een jaartje of 8,5 miljard.

Het enorme formaat telescoop dat nodig is om deze doos te kunnen zien vanaf enorme afstanden:

Is onzin, want ben 59 en ben vanaf geen enkele exoplaneet te bewonderen.
Ik heb het de hele tijd gehad over ons begluren en zo, maar kan dat eigenlijk wel? Dus niet de Aarde maar de mens en de dieren op Aarde begluren vanaf grote afstanden? Wat dacht u van deze cijfers?

Exoplaneet Proxima Centauri b op 4,2 lichtjaar. Om daarvandaan ons dus echt te begluren in alles wat we zoal doen hebben ze een telescoop nodig met een doorsnede van 25 miljoen kilometer.

Vanaf een ster op zo'n 2.000 lichtjaar afstand is er een telescoop met een doorsnede van 11 miljard km nodig om te kunnen zien dat Jezus gekruisigd wordt. En dat is dus een telescoop met de doorsnede van ons hele Zonnestelsel.

Vanaf een planeet ergens in het Andromeda sterrenstelsel is er een telescoop nodig met een doorsnede van 15 biljoen kilometer. Dus een doorsnede van ongeveer 1,5 lichtjaar.

En vanaf het allergrootste sterrenstelsel NGC6872 op 212 miljoen lichtjaar afstand is er een telescoop nodig met een doorsnede van 132 lichtjaar (1.254.000.000.000.000 km).

Dus u kunt rustig soms wat doen wat niet voor mensenogen bestemd is, want wezens van andere planeten zullen echt niet zien dat u soms ...

... uit uw neus peutert,

... flink loopt te gapen,

... uzelf laat gaan,

... op de wc zit,

... over moet geven,

... wildplast.

Gewoon omdat ze echt niet zulke enorme telescopen zullen hebben en komt dus bij dat het in het ergste geval 4,2 jaar duurt voor iemand vanaf Proxima Centauri b dat kan zien, mits ze dus een telescoop hebben van 25 miljoen kilometer doorsnede!

*Candice*

 

05/08/2019 12:30

Reacties (2) 

1
05/08/2019 16:01
Best wel een grappig idee...
1
05/08/2019 17:29
Op zich wel ja.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert