Vergeet vooral elkaar niet in de samenleving van de toekomst!

Door Theuntje gepubliceerd in Column

Hoe typeer je een hedendaagse samenleving, is dat niet een onmogelijke opgave?
Ik denk dat ik mezelf maar omschrijf als denker met gedachtespinsels die overuren maken.
Als eenvoudige columnist die de samenleving en haar manifestaties met gedachtespinsels op papier zet. Gedachtes die schromen om gedeeld te worden? Ach, laat ik het maar eens proberen.

Soms intrigeert het me hoe onze samenleving lijkt te manoeuvreren tussen een staat van harmonie en segregatie. Hoe aanwezig heersend bewustzijn gecombineerd wordt met de nodige dosis naïviteit.
Het lijkt er op dat wij continu naadloos omringd worden door heftige contrasten die stiekempjes toch wel echt de boventoon voeren in de huidige maatschappij. Misschien ligt daarin echter ook de openbaring: als we onze ogen meer zouden openen komen er diverse topics aan licht die het verdienen om eens beter in beschouwing te worden genomen. Of toch niet?

Eenheid in de (of een) samenleving lijkt soms spontaan te kantelen naar verdeeldheid.
Bijvoorbeeld verkiezingsuitslagen die het land op stelten zetten en haat lijken te zaaien, die kunnen zomaar de sociale samenhang verstoren. Tegelijkertijd lijkt dat het tij gemakkelijk, maar wellicht slechts tijdelijk, bekeerd kan worden. Een unieke overwinning op het Songfestival is even genoeg om de handen voor weer (tijdelijk?) ineen te slaan.

Wat mij wel steeds meer opvalt is hoe we steeds meer waarde lijken te (moeten) leggen op presteren en uitblinken. Is dit een massale drang om het beste uit onszelf halen, geld te verdienen, er goed uit willen zien en er vooral bij te horen? Het lijkt er wel op want uit de toon vallen is dan een brug te ver. We willen niet anders dan anderen zijn, want dan vallen we uit de toon en worden we onzeker.
Dat wil niemand maar toch gebeurt het. Hoe dan? Nou, we willen geen mensen buitensluiten maar wel een groepsgevoel creëren met mensen waar we ons goed en veilig bij voelen en waar we ons mee kunnen identificeren.

We weten onderhand dat het aantal mensen met psychische problemen toeneemt, maar rondom de geestelijke gezondheidszorg hangt desondanks (nog steeds) een behoorlijk taboe.
We zoeken tegenwoordig ‘afleiding’ door ons massaal te storten op social media, als je dit sociaal gedrag wel ‘afleiding’ mag noemen! We vluchten steeds meer (en vaker) in een online wereld en vertikken het steeds meer om ons echt open te stellen naar de mensen om ons heen.
Voor sommigen lijkt het levensmotto bijna getransformeerd te zijn tot ‘een dag geen app verstuurd is een dag niet geleefd’. Triest! Waar is die lach gebleven?

Nog zo’n ‘onding’: duurzaamheid wint aan populariteit, een toekomstvisie is de essentie, is een must.
Vlees eten is niet meer van deze tijd, vegetarisch dan wel veganistisch is hip. Ongetwijfeld zijn al deze kwesties onderdeel van een voortdurende puberteit onder de samenleving, een fenomeen dat niet te voorkomen is. Mag dan zo zijn, het is tekenend en typerend voor onze eigenzinnig belevingswereld met uniek gevormde schoonheden, imperfecties en onvolkomenheden. Maar toch, zo nu en dan ‘dingen’ iets meer in perspectief zien kan een hoop leerzame pragmatische en didactische contrasten opleveren. Maar….., vergeet ook vooral elkaar niet, want met z’n allen vormen we de samenleving.
En juist die samenleving is de toekomst!
Maar hebben we daar nog wel oog voor? 

Theuntje, 2019.

10/07/2019 13:34

Reacties (6) 

2
10/07/2019 17:09
Het is een van de grootste problemen van onze tijd: mensen verliezen hoe langer hoe meer de vaardigheid om zelfstandig te denken. Het meelopen in een kudde geeft zekerheid in onzekere tijden. Omdat er verschillende kuddes zijn waarbij je je aan kunt sluiten ontstaan er wrijvingen en kloven in de maatschappij.
Dat is vooral een gevolg van het slaafs volgen van de sociale media. Kinderen doen dat nog het meest: die wennen er al vast aan dat ze alleen nog maar trends hoeven te volgen om ergens bij te horen. Zouden die ooit in staat zijn om zelf een richting te kiezen?

Ik heb he...
1
10/07/2019 22:36
Prima reactie! Mooie aanvulling ook.
2
10/07/2019 16:29
Mooi geschreven en nee ik vergeet diegenen die er in mijn ogen echt toe doen nooit, maar heb er niet zoveel mee en bekommer me om anderen zoals ze zich om mij bekommeren. Maar ik ga niet geven om mensen die mij bijvoorbeeld niet wensen te kennen, die mensen boeien mij verder totaal niet en geef er ook niks om en dat klinkt hard .... maar dat harde heeft een begin en dat begon ik niet!

Die samenleving is de mens massaal zelf aan het vernietigen door alles maar te doen via mobieltjes en dergelijke. Hoef geen samenleving waarin ik terrasjes onder meer vermijd omdat je dan alleen maar...
1
10/07/2019 22:37
Kan ik mij helemaal in vinden.
Dank je.
1
10/07/2019 15:15
Goed geschreven. Duidelijk punt wat aandacht verdient. Toekomst en samenleving, de invloed die dat heeft op de maatschappij zien en herkennen, dat gevoel leeft volgens mij inderdaad niet zo erg bij de grote massa. Het volgende stukje chapeau!

Maar toch, zo nu en dan ‘dingen’ iets meer in perspectief zien kan een hoop leerzame pragmatische en didactische contrasten opleveren. Maar….., vergeet ook vooral elkaar niet, want met z’n allen vormen we de samenleving.
10/07/2019 22:39
Dank je wel voor deze reactie.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert