Spreeuwen, wat een gedoe

Door Willemijntje gepubliceerd in Dieren en natuur

Al een jaar of vijf kiezen een 10-tal Spreeuwenkoppeltjes het dak van ons huisje in het voorjaar als broedplaats. Onder de dakpannen is het dan een tijdje een gerommel van jawelste en het dak ziet een aantal maanden deels wit van de poep. Wanneer er even pauze genomen wordt zitten ze in een rij ‘schreeuwend’ (kan het niet anders noemen) op de nok. Jaarlijks zit er ook altijd wel een sufferd tussen, die in de schoorsteen valt, vervolgens in de huiskamer opduikt en naarstig én angstig zoekend naar een weg naar buiten de hele boel onderkakt.

Lelijk

Eigenlijk zijn het best lelijke vogels, nou ja, misschien is lelijk niet het juiste woord; ze hebben gewoon niet echt iets aandoenlijks of grappigs, zoals bv Zwaluwen, Roodborstjes, Meesjes of Mussen.

Uitzondering daarop zijn hun jongen. Ook die zijn bepaald niet moeders mooiste met hun veel te grote gele bek, maar ze zijn wel aandoenlijk als je ze weerloos ergens aantreft en dat is me dit jaar al een aantal keer overkomen.

Gisteren had ik twee kandidaten in één klap. Ze waagden zich uit hun veilige nest onder de pannen en gleden linea recta roetsj door naar de goot. Slim was het geweest om daar te blijven zitten, maar nee, beiden vonden het nodig om hun vliegvaardigheid te testen en hipten over de goot heen. Met krachteloze fladderbewegingen dwarrelde ze als een gevallen blad neer op de grond en hipten er vervolgens – af en toe – roepend om hun ouders, wat onwennig rond.

Pap en mam waren er snel bij en gingen op de grond gewoon door met voeren, ook toen die twee midden op straat waren gaan zitten. Dit gaat niet goed komen! Er is hier weinig verkeer, maar de 1e auto wordt hen zeker fataal en als er geen auto komt, dan pakt de 1e kat die voorbij komt ze wel.

Met een theedoek heb ik eerst de ene en toen de andere gevangen en ze samen bovenop het dak van een nabijgelegen houthok neergezet –  een mooi beschut plekje, weg van auto’s en (redelijk goed) buiten bereik van katten. Vanuit mijn tuinstoel hield ik de boel een tijdje in de gaten, op het dak van ons huis was er sprake van enige paniek toen ik de kleintjes ving en ik wilde zeker weten, dat de ouders hun door mij verplaatste kroost  in het vizier hadden en het voeren door zou gaan.

De kleintjes werden gelukkig door hun roep en/of oplettendheid van de ouders rap opgemerkt en ter plekke weer voorzien van voedsel. Dat zit wel goed, nog een dagje of wat goed voeren en dan zal het vliegen wel lukken. Ik ging door met mijn bezigheden in de tuin.

Wat is dit?

Opeens verzamelden zich, in het boompje een stukje van het houthok af, tientallen Spreeuwen én Mussen. Vrijwel geruisloos streken ze zij aan zij neer en bleven er stilletjes zitten. Het bezorgde me een soort ‘Hitchcock -The Birds’ gevoel. Plots barsten er een geweld aan beweging en geluid los; allen vlogen druk op en schreeuwden en tjilpten zo luid mogelijk. Ik schrok me rot, zo ook onze kater, die met zijn oren in zijn nek met een noodgang naar binnen schoot.

Wat was dat dan? Een geslaagde vogeltruc bleek. Eén van de jonge Spreeuwen was overmoedig (of eigenwijs) van het relatief veilige dak van het houthok gehopt en zat wederom weerloos op de grond en onze slenterend naderende kater vormden een serieuze bedreiging, door op het juiste moment massaal stampij te maken konden de vogels hem met succes verjagen. Ik had zoiets nog nooit zien gebeuren en vond de betrokkenheid van de Mussen hierbij heel bijzonder.

Het jong heb ik weer veilig terug op het dak van het hok gezet. Hoe het verder afgelopen is met die twee weet ik niet, als ik zo iets zie gebeuren en ik kan er wat aan doen, dan doe ik dat, maar ik ga het niet de klok rond monitoren. Hopelijk hebben ze het gered, maar mogelijk heeft moeder natuur anders besloten.

28/06/2019 19:53

Reacties (13) 

1
19/07/2019 16:17
Ja, hier schreeuwen ze ook dat het een lust is
19/07/2019 23:17
Is bij ons nu wat minder, ik kan nu ook het fluiten van de Merels weer horen.
1
30/06/2019 13:04
Fijn dat je dieren helpt
Mooi geschreven
1
30/06/2019 20:10
Dank. Zoiets weerloos kun je toch niet zomaar geheel aan hun lot overlaten.
1
30/06/2019 20:17
lief mens
X
1
30/06/2019 11:41
Wat een aandoenlijk verhaal! Ik hoop dat het jonkie het gehaald heeft. Wat een lieve vrouw ben je ook.
30/06/2019 20:07
Die weerloze donsjes zijn ook aandoenlijk, ik hoop ook dat ze het gehaald hebben.
1
30/06/2019 06:25
U bent niet ingelogd. Wilt u nu inloggen of een account aanmaken?
Prachtig geschreven en fijn mens ben je, hoe je dieren helpt waar je kunt.
1
28/06/2019 22:42
Wat een leuk verhaal!
Wees maar blij dat er bij jullie nog spreeuwen zijn - hier heb ik al vele jaren geen spreeuw meer gezien.
Het is waar, ze maken een hoop rommel (heel vroeger hadden we ze ook onder de dakpannen) maar ze kunnen ook prachtig zingen. Ook de wolken spreeuwen 's avonds in de lucht zijn geweldig om te zien.
Dat vogels elkaar helpen als er gevaar dreigt is bekend. Ik zie het zelf ook wel dat ze elkaar waarschuwen en een hoop lawaai maken. Vooral de kauwtjes zijn er goed in, die houden in het voorjaar de eksters in de gaten, en ook de Vlaamse gaai wordt onmidde...
1
28/06/2019 23:35
Spreeuwen en zingen... ik hoor ze alleen maar schreeuwen. Die bewegende wolken spreeuwen in de lucht zijn inderdaad prachtig om te zien het lijkt wel een soort dans. Veelvraten zijn het ook; de kersenbomen in de dorpsboomgaard hingen dit jaar bomvol, twee dagen later was vrijwel alles weg. Helemaal prima, geplukt wordt er door niemand (daarvoor zijn de bomen te hoog) en nu hebben de vogels er een lekker maaltje aan.

Dat vogels elkaar helpen had ik nog niet eerder gezien.
1
28/06/2019 20:44
Teamwork .... works. ;-)
1
28/06/2019 22:15
Dat was duidelijk en in de vogelwereld verliep dat feilloos ...wat is (doet) de mens toch altijd moeilijk.
1
28/06/2019 22:35
De mens snapt het gewoon niet .... maar noemt zich intelligenter dan dieren.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert