Heb hier geen titel voor ... en oude gedichten:

Door Candice gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

Heb hier geen titel voor ... en oude gedichten:

d8a2ee3d162aff8789dda674e43aa48b_medium.

Gisteravond keek ik naar buiten en zag een prachtige lucht en ik maakte er drie fotootjes van omdat ik die lucht zo ontzettend mooi vond.

Maar heb er dus geen artikel bij, want ik en romantisch doen (als zo een lucht romantisch genoemd zou mogen worden) gaat nog slechter samen dan water en vuur om maar een voorbeeld te noemen.

9277694ba5b374997d7e865f7be806e6_medium.

De hoeveelheid woorden vol dichten met oude gedichten!

Dromende nachten ...

Dromende nachten

deden mij zuchten

naar vergane dagen

vol met bloeiende

en ontluikende liefdes.

 

Ze waren mij niet bestemd

keer op keer stierf gevoel

voor het kon ontwaken

in passievolle nachten

vol van kirrend genot.

 

Ontwakende ogen

toonden mij wat ik

nooit wilde zien

en wat nu nooit

meer zal komen

nooit meer het beleven

van dromende nachten.

In mijn ziel …

In mijn ziel is geen licht

slechts een duister schijnsel

wachtend te worden bevrijd

van leven in het leven.

 

Geen deel uitmakend

nergens in ontwakend

een leven onlosmakend

verbonden met spraakmakend.

 

In mij rept geen Goddelijk concept

enkel niet gevuld wensende leegte

passend bij verlossende engte

waar geen mens mij kan raken.

 

Dwalend door de bossen:

Verloren dwaalde ik door bossen

zoekend naar iets om mij te verlossen

van een diepgaand verdriet

wat niemand aan mij ziet.

Een verdriet niet uit te leggen

 

of in woorden om te zeggen

ik zal er mee moeten leven

tot ik stop met beven.

Dood:

Vergaan in tijd

het leven achter gelaten

rust ...

pure rust gevonden.
 

Een leven voltooid

de strijd gestreden

moe ...

gesloten open wonden.

 

Angsten nooit overwonnen

verloren kansen erkend

tijd ...

mijn eindstation gevonden.

En dan kan deze uiteraard niet ontbreken, want die hoort bij mij zoals de nacht bij mij hoort.

De nacht is niet mij:

Levend in de spelonken

tussen hemel en duister

waar tijd de strijd staakte

en adem ontpopte als gefluister.

 

Waar schemer lichtbrengend is

geesten gedachten ontvoeren

tranen stollen in beelden

schaduwen blijven beroeren.
 

Overblijfselen van hartstocht

verloren emoties denken

zonder gevoel van treurnis

het open innerlijk krenken.

 

Donkere nacht overlevend

waar ik ook  sterf, aan mijn zij

lotsbepalend, nog niet

De nacht is niet mij.

En dan nog één die ik ook wel de moeite waard vond, zonder dat ik er ook maar iets mee bedoelde!

Als ik er niet meer ben ...

Als ik er niet meer ben

ooit, weldra of over een paar jaar

zul jij er dan zijn en wezen.


Als ik verblind raak en ik jou niet meer herken

en gewoon zielloos langs je heen staar

wil jij me dan voorlezen.
 

Als ik vergeet dat we ervoor elkaar waren

me niet langer meer één met jou voel

zal jij dan nog naast me staan.


Als ik niet meer zal verjaren

snap jij dan wat ik bedoel

en beloof je me te laten gaan.

 

Als mijn adem niet meer wil

denk je dan aan hoe we kusten

me daarna vergeten.


Als ik ga na een laatste ril

laat je me dan op je schouder rusten

mag ik dat nog net op tijd weten.

8072c769d071a88cb8e6031ec1554a15_medium.

*Candice*

 

 

25/06/2019 19:54

Reacties (4) 

1
26/06/2019 00:33
Weet je wat jij daar gefotografeerd hebt?
Het Saharastof, dat met de zuidenwind meegekomen is. Dat was de hittegolf, lastig zoals bijna alles wat uit die hoek komt.
;-)
1
26/06/2019 04:38
Oh dat wist ik niet. Vond het gewoon mooi.

1
25/06/2019 22:37
als ik er niet meer ben. Zo mooi !!!!!
1
25/06/2019 22:44
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert