Stramme polonaise beelden!

Door Theuntje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Een aantal weken geleden zag ik op TV-Gelderland oude geluidloze amateurbeelden uit de jaren ‘50 en ‘60. Van die, soms persoonlijke, 6 mm zwart-wit filmpjes. Ach, u kent ze wellicht wel.
Het waren oude beelden uit Dieren en Laag-Soeren.
Tussen die filmpjes door gaf een oude man uit Laag-Soeren het nodige commentaar.
Ik kende hem wel van gezicht, hij was toen voorzitter van plaatselijke de voetbalclub SCS.
Er kwam zelfs een gezellig familiefeestje voorbij, compleet met polonaise. En ik moest meteen weer denken aan die familiefeestjes uit mijn jeugd waar je verplicht mee naar toe moest.

Het ergste vond ik de feesten bij Opa en Oma. Na de nodige citroen- en bessenjenever, de advocaatjes of boeren jongens (Dat is drank!), brak het ‘feest’ pas echt los. Dat had altijd tot gevolg dat de ondeugende moppen in het ‘mannenhoekje’ over de dranktafels gingen, aangevuld met het gegiechel van de inmiddels rood aanlopende dames aan de damestafels.
Er vielen zoutjes, pinda’s en ‘pepsels’ (kent u die: pepsels?) op de grond en de eerste sigarettenpeuken verdwenen niet meer in de overvolle asbakken maar in de half leeg gezopen bierflesjes. Ja, zo ging dat toen!

Afijn, het sublieme hoogtepunt van de avond naderde. De gangmaker van dat ‘hoogtepunt’ was vaak een oom die ik maar een paar keer per jaar zag. Meer dan voldoende overigens!
De beste man (nou ja.., beste..) hield het dan niet meer, vloog uit zijn stoel en griste de theemuts uit de keuken die hij spontaan als polonaisemuts bombardeerde. O, o, wat leuk. Iedereen gierde het uit.
Behalve ik dan. Maar mijn oom had in ieder geval succes. Overmoedig hief hij zijn knokige armen in de lucht, wiegde met zijn jolige aangeschoten bierbuik van links naar rechts en schreeuwde:
“HOPPA, POLONAISE!
Voor mij was dat het meest gevreesde moment van de avond. Waarom?
Bij een polonaise is het gebruikelijk dat iedereen, op straffe van sociaal isolement, vrijwillig gedwongen wordt om aan te sluiten. Het is een ongeschreven feestwet voor jong en oud, soepel of stram, met of zonder krukken of stok! Je zou en moest meedoen in die rij bezopen malloten.
Stribbelde je tegen dan werd je door een vrouwelijk familielid met, door de alcoholdampen, uitgelopen mascara aan je polonaise-arm getrokken. Zo van: ‘kom op, je hebt nog jonge beentjes’.
Ja, ja, de gedaantewisseling tussen oppassende wereldburger tot regionaal feestbeest vereist nu eenmaal een collectieve deelname! In benevelde toestand werd er met dubbelbeeld gekeken wie er nog meer zijn polonaisesnor probeerde de drukken.

En alsof dat nog niet genoeg was kregen lichte overspelige impulsen de vrije hand.
Colbertjes werden achteloos weggeslingerd en de stropdassen maar eens goed opgestroopt.
Sommige tantes trokken uitdagend aan bretels, in de hoop dat…..! Jawel, en ook op billen getikt.
Je zou er verdorie als kind een feesttrauma aan overhouden.
Er was altijd wel iemand zo gek om een Nederlandstalige smartlap in te zetten, waarvan men zeker wist dat die luidkeels zou worden mee gelald. ‘Janus pak me nog een keer’ en ‘Mien mag ik je poesje even zien’. Tja, en dan liep ik als jochie, met in mijn rug de scherpe nagels van een tante, in de polonaiserij mee te hossen. Maar nou ik er zo over nadenk: volgens mij heeft tante Mien nooit een poes gehad. Althans niet zo één.
Oooooh, Saberdiejosia!

Theuntje, 2019.

23/06/2019 13:04

Reacties (15) 

1
24/06/2019 23:03
Heerlijk weergegeven! Ik heb er als kind goddank niet veel mee te maken gehad, maar des te meer toen wij een horecabedrijf hadden, ieder feest was het wel raak - niet uit te roeien die polonaise. Zoute pepsels van Bolletje...ik koop ze nog regelmatig.
25/06/2019 08:33
Leuke reactie. Dank je.
2
24/06/2019 21:50
Briljant geschreven, Theunmans! Zo gruwelijk herkenbaar! Persoonlijk vind ik de polonaise van een uitermate trieste burgertruttigheid, hoewel ik er soms ook echt aan moest geloven. Dat onderga je dan maar als een vent. :P

Oh, breek me de bek niet open over de "stoute" liedjes die dan werden gespeeld of (oh gruwel) gezongen. Dat was eigenlijk nog veel triester.

Hier dan, een "gouwe ouwe" om het af te leren: https://www.youtube.com/watch?v=97LFTvcA0U8
1
24/06/2019 22:58
Dank je, zo heb ik dat toen ook ervaren.
Whaaaaa, dat liedje! Gruwel, gruwel.
1
24/06/2019 23:07
Erg hè? Ik herinner me een vergadering waarbij de radio aanstond en toen kwam dat gedrocht uit de ether. We keken elkaar aan in een ultiem WTF-moment, nog voordat dat woord überhaupt bestond. :P
1
23/06/2019 21:05
haha, zo herkenbaar
Je hebt het zo mooi weergegeven Theun !
1
23/06/2019 22:41
Hartelijk dank.
1
23/06/2019 14:00
Oh ben tot begin deze eeuw wel eens op bruiloften geweest en zorgde altijd dat ik naar de wc moest als het polonaise tijd werd. Heb nooit meegedaan en ben zelfs een keertje door het wc raam naar buiten gevlucht. ;-) Ken niet tegen die hoempapa muziek en dat gedoe,

Denk zomaar dat iedereen van onze generatie (zoveel schelen we nou ook weer niet) best veel weet te herkennen van je verhaal. Ik dus in ieder geval wel.
1
23/06/2019 13:37
Herkenbaar. Ik verstopte me meestal in de keuken of onder de tafel.
1
25/06/2019 08:34
Verstoppen? Maar dat is de bedoeling niet! ;-)
1
25/06/2019 14:08
Nee, maar wel een stuk rustiger.
1
25/06/2019 16:59
Dat is waar.
1
23/06/2019 13:37
Zo te lezen is mij in mijn jeugd veel bespaard gebleven.
Bij ons thuis deden we niet aan dat soort ongein. Wél zingen, of beter gezegd samen balken, als het zo uitkwam. En ook wel verkleedpartijen met carnaval.
Polonaises ken ik alleen maar van later, op studentenfeesten waar de drank (meestal bier!) ook rijkelijk vloeide, maar dat gegraai en gegrabbel stond mij zo tegen dat ik meestal 'mijn neus ging poederen' zolang de jolijt duurde.
Maar je geeft het zo beeldend weer dat ik mij levendig kan voorstellen dat sommigen daar trauma's aan overhouden...;-)
1
25/06/2019 08:36
....en niet te vergeten; die zweetlucht! jakkes.
1
23/06/2019 13:36
Moet er niet aan denken! Om jeugdtrauma's aan over te houden.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert