Toen de Amerikanen, Canada wilden inlijven in 1812 (VI) slot

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                                          images?q=tbn:ANd9GcQIJJdHe62n2xZAZyNdlLN

Resumerend: De oorlog van 1812 was een conflict tussen de Verenigde Staten, het Verenigd Koninkrijk en hun respectievelijke bondgenoten van juni 1812 tot februari 1815. Historici in Groot-Brittannië zien het vaak als een klein onderdeel in de Napoleontische oorlogen; in de Verenigde Staten en Canada wordt het gezien als een op zichzelf staande oorlog.

Vanaf het uitbreken van de oorlog met het Napoleontische Frankrijk, had Groot-Brittannië een zeeblokkade afgedwongen om de neutrale handel naar Frankrijk te verstikken, wat de VS betwistte als illegaal onder internationaal recht.

Wat logisch was want zij raakte zomaar een groot afzetgebied kwijt. Om de blokkade te bemannen, kidnapte Groot-Brittannië bemanningsleden van Amerikaanse schepen en voegde hen toe aan de Koninklijke Marine.

Incidenten zoals de Chesapeake-Leopard-affaire, die vijf jaar voor de oorlog plaatsvond, ontstoken anti-Brits sentiment in de VS. In 1811 waren de Britten op hun beurt verontwaardigd over de Little Belt-affaire, waarin 11 Britse zeelieden stierven.

Groot-Brittannië leverde indianen de wapens waarmee zij de Amerikaanse kolonisten op de grensgebieden mee beschoten, waardoor Amerikaanse expansie werd belemmerd en wrok ontstond.

                                 images?q=tbn:ANd9GcRqjFX9XcoO6dfmAOnhhIL

Historici discussiëren over de vraag of de wens om een ​​deel of het geheel van Brits Noord-Amerika (Canada) te annexeren heeft bijgedragen aan het Amerikaanse besluit om oorlog te voeren. Persoonlijk denk ik dat het een hoofdmotief was.

De Westerse interesse was echter in expansie in Amerikaanse gebieden, zoals Indiana, Illinois, Michigan en Wisconsin, waar Amerkanen werden bedreigd door Indianen gesteund door de Britten. Immers de Britten die net  de Vs in wording hadden verloren wilde haar groei beteugelen. Op 18 juni 1812 ondertekende de Amerikaanse president James Madison, na zware druk van de War Hawks in het Congres, de Amerikaanse oorlogsverklaring.

Met het grootste deel van haar leger betrokken in Europa tegen Napoleon, nam Groot-Brittannië een defensieve strategie aan, met offensieve operaties aanvankelijk beperkt tot de grens en de westelijke grens. De Amerikaanse oorlogsinspanning leed onder de impopulariteit ervan, vooral in New England, waar men sprak over "Madison's oorlog".

Amerikaanse nederlagen bij de Siege of Detroit en de Battle of Queenston Heights verijdelden pogingen om Upper Canada te veroveren en verbeterde het Britse moreel. Amerikaanse pogingen om Lower Canada binnen te vallen en Montreal te veroveren, mislukten ook.

In 1813 wonnen de Amerikanen de Slag om Lake Erie, en kregen controle over het meer en bij de Slag om de Theems versloeg het Tecumseh Confederacy (verenigde indiaanse staamen aan de Britse zijde), waarmee een primair oorlogsdoel werd bereikt. Een laatste Amerikaanse poging om Canada binnen te vallen werd in de zomer van 1814 tot een gelijkspel bij de Slag om Lundy's Lane gevochten.

                                     images?q=tbn:ANd9GcTIfRPp_oDoNGYl4WLnXE4

Op zee blokkeerde de machtige Koninklijke Marine Amerikaanse havens, sloot de handel en stond de Britten toe de kust naar willekeur te overvallen. In 1814 verbrandde de Britten in een van deze aanvallen de hoofdstad, Washington, maar de Amerikanen hielden latere Britse pogingen om New York en Maryland binnen te vallen af ​​en eindigden de invasies van de noordelijke en midden Atlantische Oceaan vanuit Canada.

Begin 1815 versloegen de Amerikanen het binnenvallende Britse leger dat New Orleans, Louisiana, aanviel. Toen was de vrede al getekend maar het bericht bereikte de troepen te laat. Het was een afsluiting voor de Amerikanen van een expansie oorlog die eigenlijk alleen maar verliezen  aan hun zijde te weeg had gebracht. Men vond het mooi dat New Orleans niet gevallne was, sterker nog dat de binnenvallende Britten verjaagd werden.

Het is een Amerikaans historisch moment, het redde de nationale eer en wel zo dat er in de 60 er jaren nog een hit ove rgemaakt werd.. het heette 'de battle of New Orleans' en de text heeft een terugkerend stanza.. 'we fired our guns and the British kept a running, there weren't so many as there were a while ago..' als u op de link drukt , dan kunt u het beluisteren. Tjah als je een verloren oorlog vecht die je zelf begonnen bent , dan is een laatste overwinning iets om trots over te zijn natuurlijk. Doet sterk aan Vietnam denken.

Het waren niet de  echte grote veldslagen die doorslaggevend waren, het waren meer de onervaren Amerikanen tegen een keizerlijk leger die eeuwen ervaring had in allerlei soorten veldslagen.

                                300px-Laura_Secord_warns_Fitzgibbons%2C_

Zo veroorzaakte Laura Secord een gevoelig nederlaag aan de Amerikanen. Maar zo als zij waren er velen, die zonder voorbehoud trouw waren aan het Britse koningshuis.

De Amerikaanse bevelhebber van Fort George, brigadegeneraal John Parker Boyd, besloot de dreiging van vijandelijke overvallers te smoren en het moreel van zijn mannen te herstellen door een verrassingsaanval te maken op de buitenpost in DeCou's.

De Amerikaanse troepenmacht toegewezen aan de aanval werd geleid door de recent gepromoveerde kolonel Charles Boerstler van de 14th US Infantry en bestond uit Boerstler's eigen 14e US Regiment of Infantry, met detachementen van het 6e, 13e en 23e Amerikaanse Regiments of Infantry, een eenheid van artillerie met 12-ponder en  6-ponder veldkanonnen, en twintig Amerikaanse Dragoons. Een onregelmatig korps van veertig opgezette vrijwilligers uit de New York Militia onder Cyrenius Chapin leidde de weg.  De strijdkracht ging gepaard met twee grote bevoorradingswagons. Bij schemering op 23 juni verhuisde Boerstler's troepen in het geheim van Fort George naar het dorp Queenston, waar ze zich in de huizen en andere gebouwen vestigden.

Verschillende Amerikaanse officieren hadden zich eerder ingekwartierd in het huis van Militia, kapitein James Secord, die het voorgaande jaar zwaar gewond was geraakt tijdens de slag bij Queenston Heights. Zijn vrouw, Laura Secord, hoorde de Amerikaanse officieren die hun plan bespraken.

Al heel vroeg op 22 juni wilde ze de Britten waarschuwen in het fort van DeCou. Ze trok zo'n 27 kilometer door de wildernis tot ze bij een Native campement op de Twelve Mile Creek aankwam. De krijgers brachten haar naar luitenant James Fitz Gibbon, die de Britse buitenpost commandeerde. De informatie die ze aan FitzGibbon gaf, bevestigde wat Natives had gemeld sinds ze voor het eerst de Amerikaanse colonne nabij St. David's observeerden.

                              images?q=tbn:ANd9GcRmQfBV9uN3T6G3dxY0CgD
                                     
Het belangrijkste contingent van Natives was 300 Kahnawake, ook wel Caughnawaga genoemd in hedendaagse verslagen. (De Kahnawake waren Mohawks die eerder door de jezuïet missionarissen tot het christendom waren bekeerd.) Ze werden nominaal geleid door kapitein Dominique Ducharme van het Indiase ministerie, met luitenanten Isaac LeClair en J.B. de Lorimier. Er waren ook 100 Mohawks onder Captain William Johnson Kerr. Ze zetten hinderlagen op in een dicht bebost gebied op 2,4 km ten oosten van Beaver Dams. FitzGibbon met 46 mannen van het 49e Regiment of Foot was in reserve.
Luitenant James Fitz Gibbon leidde 46 soldaten, van het 49e Regiment infanterie tijdens het gevecht.

Vroeg op 24 juni vertrokken de Amerikanen naar het stenen fort van DeCou. Bij St. David gingen ze verder over een pad aan de voet van de helling totdat ze een ander pad bereikten dat naar de "berg" leidde. Toen ze de top bereikten, werden ze zich bewust van Natives die op hun flanken vershenen en achteraan hen insloten. Boerstler veranderde zijn plannen niet. Toen de inboorlingen het vuur openden, raakte Boerstler gewond en werd in een van de wagens geplaatst

Op dit moment kwam FitzGibbon tussenbeide. Toen hij Boerstler aansprak onder een vlag van wapenstilstand, beweerde hij dat de Amerikanen in de minderheid waren en omsingeld, en dat als ze zich niet overgaven, hij de inboorlingen niet zou kunnen weerhouden de hele Amerikaanse strijdmacht te scalperen. De gewonde Boerstler capituleerde aan Majoor de Haren van het Canadese Regiment van Fencible Infantry, die net op het veld was aangekomen met een ander detachement van Britse soldaten(voornamelijk van het 104e Regiment) uit Twelve Mile Creek.

De Amerikaanse strijdkracht gaf zich over in een veld net ten zuiden van de Thorold-tunnel. De gevangenen werden eerst geëscorteerd naar DeCou's en vervolgens naar de Britse basis in Ball's Falls.

De inboorlingen hadden in totaal vijf stamhoofden  verloren, en 20 gewonde krijgers.
Het Amerikaanse rapport gaf aan 25 gedode manschappen en 50 gewonden;al de gewonden behoorden tot de gevangenen, die 23 officieren en 489 aangeworven mannen waren. Veel van de gewonde Amerikanen werden later gedood door Mohawks.

                                images?q=tbn:ANd9GcQwer2m6S5FN7SFRmThgoE

De oorlog verliep op deze wijze met heroische daden en kleine veldslagen en vele hinderlagen. De Amerikanen waren in het nadeel daar de rockymountains  een onherbergzaam grensgebied was. zij moesten stijgend optrekken waar de tegenstander van bovenaf het land verdedigde.

Het Vredes Verdrag van Vrede tussen zijn Britannic Majesty en de Verenigde Staten van Amerika is ondertekend door Britse en Amerikaanse vertegenwoordigers in Gent, België, wat de oorlog van 1812 beëindigde. Volgens de voorwaarden van het verdrag moest alle veroverde grondgebied worden teruggegeven, en er werden commissies gepland om de grens van de Verenigde Staten en Canada te regelen. Er waren dus geen winnaars of verliezers in deze oorlog, immers er was geen gewin aan terrein. Ongeveer 15 000 Amerikanen lieten het leven door de oorlog van 1812 tegenover 8 600 Britse and Canadese soldaten.

Hoe was de oorlog verlopen?

In juni 1812 verklaarden de Verenigde Staten de oorlog tegen Groot-Brittannië als reactie op drie problemen: de Britse economische blokkade van Frankrijk, de inductie van duizenden neutrale Amerikaanse zeelieden tegen hun wil in de Britse Koninklijke Marine en de Britse steun aan vijandige Indianenstammen langs de grens met de Grote Meren. Een fractie van het Congres, voornamelijk bestaande uit westerse en zuidelijke congresleden, pleitte al meerdere jaren voor de oorlogsverklaring. Deze 'War Hawks', zoals ze bekend waren, hoopten dat de oorlog met Groot-Brittannië, die gepreoccupeerd was met zijn strijd tegen Napoleontisch Frankrijk, zou leiden tot territoriale verworvenheden in de Verenigde Staten in Canada en het door de Britten beschermde Florida.

In de maanden na de Amerikaanse oorlogsverklaring lanceerden de Amerikaanse troepen een driepuntsinvasie in Canada, die allemaal te niet gedaan werden. Op zee hadden de Verenigde Staten wat meer succes en de USS Constitution en andere Amerikaanse fregatten wonnen een reeks overwinningen op Britse oorlogsschepen. In 1813 wonnen Amerikaanse troepen verschillende belangrijke overwinningen in het gebied van de Grote Meren, maar Groot-Brittannië kreeg weer controle over de zee en blokkeerde de oostkust en dwong Amerika vrijwel op haar knieën.

                              images?q=tbn:ANd9GcRZ35u2g3B7TKKLiHItuhm

                                           white house burned down.

In 1814, met de ondergang van Napoleon, konden de Britten meer militaire middelen aan de Amerikaanse oorlog toewijzen, en Washington, D.C., viel in augustus in handen van de Britten. In Washington verbrandden Britse troepen het Witte Huis, het Capitool en andere gebouwen als vergelding voor het eerdere verbranden van overheidsgebouwen in Canada door Amerikaanse soldaten. De oorlog stopte maar net op tijd of Amerika was wellicht weer een kolonie geworden van het Britse keizerrijk.

Herhaalt geschiedenis zich? Ja en nee, er is duidelijk een Amerikaanse overname van Canada, maar dat is dan een economische. Produkten zijn veelal Amerikaans. Franchises zijn Amerikaans. Er zal niet snel weer een gewapend conflict plaatsvinden. Beide landen zijn lid van de Nato en Canada is nog steeds  onderdeel van de Commonwealth met de Britse koningin aan het hoofd van haar land. Maar Canada blijft de vindplaats van uranium 235 en heeft een onvoorstelbare rijkdom aan mineralen.. Time will tell!

 

San Daniel 2019

bronnen:

20/06/2019 14:46

Reacties (7) 

1
22/06/2019 07:55
Interessant stukje uit de wereldgeschiedenis, dat ik tot nu toe niet kende.
1
22/06/2019 00:41
Mooie serie. Ik ben inmiddels allang geleden, verschillende malen in Canada geweest. Het heeft mij altijd getroffen dat er eigenlijk twee Canada's in een land zijn. Een Engels Canada en een Frans Canada. Ik bedoel dat dan wat betreft taal en cultuur. Al moet ik zeggen dat de Franstalige bevolking, over het algemeen zonder enige weerstand ook Engels spreekt. Terwijl ik ooit in Ottawa met mijn toenmalige toegewezen Canadese crew, veelvuldig door elkaar, zonder enig protest van Canadese zijde, zowel van de Franse als Engelse taal gebruik maakte. Kunnen ze in Belgie, met die al eeuwen durende...
21/06/2019 11:25
Met al die Amerikaanse economische invloed is het dus eigenlijk al een soort van verkapte overname, want hierdoor zal de Canadese overheid niet gauw geneigd zijn tegen welke soort van Amerikaanse politiek in te gaan. En als directe (en zwakkere) buur van een wereldmacht kun je ze dat niet kwalijk nemen.
1
21/06/2019 12:23
Er is een soort Benelux achtig verbond tussen de Vs Canada en Mexico .. maar het is de Vs die de lakens uitdeelt
1
22/06/2019 07:46
De VS als 'the bully in the neighbourhood'. (Overigens, net als die andere grootmachten in hun omgeving, Rusland en China.)
1
20/06/2019 22:46
Hartstikke leuk, deze serie.
Het liedje over de Battle of New Orleans ken ik al jaren, vooral in de versie van Lonnie Donnegan. Maar de achtergronden waren mij niet helemaal duidelijk, terwijl ik vele malen in NOLa ben geweest. Ik ken wel de geschiedenis van Basin Street, the rise en fall of the red light district, van 1915 tot 1918 (omdat de halve Amerikaanse Marine zich daar met syphilis infecteerde). Maar dat was 100 jaar later.
Een schitterend epos, alles bij elkaar.
1
21/06/2019 00:00
Thank you very much
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert