Toen de Amerikanen, Canada wilden inlijven in 1812 (V)

Door San Daniel gepubliceerd in Verhalen en Poëzie

                          sloop.jpg

Een sloep (in de marine sloop) roept een beeld op van een grote open roeiboot. Dat is inderdaad wat een sloep is, in de marine echter was een sloep een ander soort vaartuig.

De marine sloep was een gunstig schip voor zowel piraten als smokkelaars. Haar grootte kon 100 ton zijn. Ze varieerde van 35 'tot 65' voet lang (11-20 m lang) en had 3 dekken - het oppervlakdek, het ruim en de lens.

 De naam komt van het Nederlandse 'sloep' wat verwijst naar het Oud Engelse slūpan, wat sluipen of voortglijden betekent.

Dit relatief kleine vaartuig kon ongeveer 75 (maximaal 150) piraten en 14 kanonnen op het dek vervoeren. Het schip kon ook vrij gemakkelijk acht zwenkkanonnen monteren, waarbij er meer werden geplaatst als de noodzaak daarvoor gerechtvaardigd was, zoals bij piratenschepen.
De sloep was vaak het meest geschikte schip om ander schepen na te jagen in de ondiepere wateren  waarbij zij slechts 8 voet water trok. De schoener die in de laatste helft van de achttiende eeuw op grote schaal haar intrede deed, was een verbouwde sloep en had alle beste eigenschappen van een piratenschip.

Haar grootste deugd lag in haar geringe diepgang. Ze werd begunstigd door piraten aan de Noord-Amerikaanse kust en het Caribisch gebied. Volledig geladen was ze nog steeds klein genoeg om door de ondiepe wateren te navigeren en zich te verstoppen in afgelegen baaien.

                                         images?q=tbn:ANd9GcS34waylQ9g7zjuvxOCmvD
De zeesloep was eigenlijk een sloep met meer wapens en iets groter maar wel net zo wendbaar als een gewone sloep. De zeesloep was een piratenjachtschip, met een bemanning van 70 man, die dit 113 ton zware jachtschip bevolkten. Het schip is "scherp om de bocht" om een ​​snellere aanval mogelijk te maken en is uitgerust met 7 paar roeispanen (door de schietportalen gevoerd) om te kunnen jagen zonder wind. Een goed opgeleide bemanning kon de twaalf kanonnen van negen pond ongeveer twee keer per drie minuten afvuren.      

De spanningen voor de Amerikaanse kust namen toe. De Britten provoceerden de Amerikaanse schepen door ze te enteren en te 'controleren', de Amerikanen op hun beurt na het USS Chesapeake incident en in opdracht van de president Thomas Jefferson, probeerden een blokkade voor de Canadeze kust te bewerkstelligen als represaille. Dat laatste lukte niet goed daar zij stomweg de mankracht  noch de schepen hadden om dit te bewerkstelligen.

De Little Belt-affaire vond plaats vier jaar na de Chesapeake-Leopard-affaire van 1807, waarin HMS Leopard  de USS Chesapeake had aangevallen, waarbij er drie manschappen waren gedood, achttien verwond en haar matrozen gekidnapt werden om terechtgesteld te worden wegens desertie.

Het was vijftien dagen na een incident met HMS Guerriere, een Brits fregat. Op 1 mei 1811 had HMS Guerriere de USS Spitfire doen stoppen bij Sandy Hook in New Jersey en had burgers afkomstig uit Maine gevangen genomen en afgevoerd.

Amerikaanse minister van marine zaken,Paul Hamilton  had het fregat President, samen met de USS Argus, bevolen om de kustgebieden te patrouilleren van de Carolinas tot New York om juist die Britse invloeden te bestrijden.
                                 images?q=tbn:ANd9GcQiLzegOrgKdAtntVivpxA
                                            The USS President
Commodore John Rodgers, commandant van de fregat President, had Annapolis enkele dagen eerder verlaten en was op de hoogte van het incident met de HMS Guerriere. Hij was bij de Virginia Capes en zeilde de kust op richting New York.

HMS Little Belt werd op 16 mei rond het middaguur in het oosten waargenomen. De Amerikanen geloofden dat het de HMS Guerriere was. De commandant van Little Belt, Arthur Bingham, had President een uur eerder gezien. Bingham gaf de President een seintje om identificatie, maar ontving er geen. Hij merkte echter een blauwe wimpel op die aantoonde dat de nationaliteit van het schip Amerikaans was.

Bingham vervolgde zijn weg naar het zuiden, maar Rodgers zette zijn achtervolging voort omdat hij de identiteit van de vreemdeling wilde weten. Tegen 15.30 uur was de President dicht genoeg gekomen om een ​​deel van de achtersteven van het Britse schip te onderscheiden. Echter, de hoek waaronder hij haar zag deed haar groter lijken dan ze was. Little Belt was veel kleiner dan de President en verplaatste slechts 460 ton in tegenstelling tot president 1.576. De sloep had 20 kanonnen, terwijl president 44 had.
Strijd.

                               images?q=tbn:ANd9GcS6Qym4HDE7stOCoUSMDtm
                     
De Britse en Amerikaanse verslagen zijn het oneens over wat er vervolgens plaatsvond. Toen President, Little Belt benaderde en haar hoek wijzigde, dacht Bingham dat het fregat manoeuvreerde om zijn schip met kanonschoten naar de kelder te jagen. Bingham wijzigde drie keer koers om de dreiging te vermijden. De schepen bevonden zich hierna tot lang na zonsondergang niet binnen elkaars bereik. Om ongeveer 10:15 eiste elke kapitein dat de andere zijn schip identificeerde. Rodgers moet toen geweten hebben dat hij niet met de HMS Guerriere te doen had maar met een sloep.

Beide gezagvoerders weigerde te antwoorden. Elke kapitein beweerde later dat hij de eerste was om te vragen. Kort hierna werd een schot afgevuurd, maar het wordt betwist wie het eerst schoot. De schepen waren snel verwikkeld in een zeeslag die de sloep niet kon winnen. Na vijftien minuten waren de meeste kanonnen van Bingham uitgeschakeld en gaf Rodgers opdracht tot een staakt-het-vuren.

USS President had maar één gewonde. Little Belt betreurde negen doden en 23 gewonden (waarvan twee dodelijk). De sloep was ook zwaar beschadigd tijdens de ontmoeting.  Bingham vroeg waarom de USS President zijn veel kleinere schip had aangevallen. Rodgers zei dat het was omdat HMS Little Belt de actie had 'geprovoceerd'. Bingham wees dat af.

President voer door naar New York City waar de bemanning als helden werden ontvangen  (de Chesapeake was gewroken) en Little Belt ging zwaar gehavend naar haar marine basis in Halifax, Nova Scotia, begeleid door HMS Goree. De Britse en Amerikaanse regeringen voerden maandenlang ruzie over het treffen. Rodgers drong erop aan dat hij de sloep had aangezien voor een fregat en was onvermurwbaar dat Bingham eerst had geschoten. De Admiraliteit toonde hun vertrouwen in Bingham en promoveerde hem tot opper kapitein op 7 februari 1812.

Op 19 augustus 1812, nadat de oorlog eindelijk was uitgebroken, zeilde HMS Guerriere de zeeslag tegen USS Constitution en de USS President in. Geschilderd over haar grootzeil waren de woorden te lezen  "NIET THE LITTLE BELT, WE KOMEN JE HALEN'.

San Daniel 2019

lees VI

Bronnen:

                      

19/06/2019 14:26

Reacties (6) 

1
20/06/2019 07:54
Interessant hoe de Britse en Amerikaanse marine destijds tegenover elkaar stonden. Wat betreft het woord 'sloep' ga ik er echter vanuit dat het gewoon van het Nederlandse woord 'sluipen' (sluipen, sloop, geslopen) afstamt en niet zozeer uit het Engels komt.
20/06/2019 07:42
Bijzondere geschiedenis.
1
19/06/2019 19:26
Mooi! Het wordt steeds leuker...
Zo op het oog kinderachtige prestigespelletjes, maar het ging, zoals meestal, uiteindelijk niet om het spel maar om de knikkers.
Maar Trudeau (geen Britse naam trouwens!) hoeft zijn olie inkomsten tegenwoordig niet meer met Buckingham Palace te delen.
19/06/2019 23:15
Nee hij is de zoon van de Franse vroegere premier Piere Trudeau.. niet erg geliefd overigens in Canada.. hij is te 'teflon' achtig ..nothing sticks
1
20/06/2019 00:30
Ik mag hem ook niet. Zijn vader was volgens mij een heel stuk verstandiger.
1
20/06/2019 08:07
zijn vader was een goed premier in een roerige tijd waar de Gaule steeds even naar Quebec vloog om de Fransen op te hitsen .. de jonge Trudeau is een soort Rutte..
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert