Fronto temporale dementie.

Door Theuntje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Potverdorie, kreeg ik (na een blaasontsteking) de afgelopen week toch zomaar spontaan een zware buikgriep! Ja lekker is dat, met een stoma. Je moet verdorie zowat met je poten in de WC-pot gaan staan om de smurrie zonder knoeiwerk te kunnen afvoeren. Kent u dat? Buikloop van bed naar toilet? Vermoeiend! En juist in die week kwam er een belangrijke brief binnen. Die hebben we maar even links laten liggen. ’Komt wel’, dachten we nog.

Vanmorgen wilde ik die bewuste brief gaan lezen, en wat denk je? Juist, brief kwijt. Uren gezocht.
Overal liggen nu kleine stapeltjes post, weekbladen en reclamefolders die allang weg kunnen.
“ Theun, is dit het soms?” Mijn zoekende echtgenote houdt een oude bijlage van het AD omhoog.
Mijn stem schiet omhoog, een bijtende toon: “Nee, ik zoek naar een ‘blauwe’ envelop.
Ik zie haar kwetsbare blik. Die kant wil ik niet op..! Ik adem in en uit, rustig blijven Theun!
Voorzichtig vraagt ze: “Hoe ziet die envelop er dan precies uit?” Ik zucht diep.
“Waarom is die envelop zo belangrijk?” vraagt ze. Ik kijk haar aan en voel me plotseling radeloos, alle energie, voor zover die al aanwezig was, trekt uit me weg.
“Lieverd, luister…, we stoppen even met zoeken en leggen de stapeltjes terug. Ik heb een andere oplossing. Jij kunt er niets aan doen, ik ben ook weleens wat kwijt”. Tegelijkertijd besef ik dat dit niet de juiste opmerking is: jij kunt er niets aan doen, ik ben ook weleens wat kwijt! Ze zegt niets en blijft zoeken.
“Vroeger hielp je me altijd, weet je nog? Je was altijd een meester in zoeken en terugvinden”, zegt ze.
Toe maar, mooi compliment, slechte timing. 

Pas na drie kwartier intensief zoeken, begint het me te dagen. Ik loop regelmatig kort een rondje door het huis voordat ik het gezochte meestal vind, maar deze zoektocht is wel heel merkwaardig.
Uiteindelijk vraag ik voorzichtig: “Lieverd, heb jij de afgelopen dagen soms nog wat bij de Aldi gekocht….?” Ze grijnst ineens van oor tot oor.
Ze loopt zelfverzekerd naar de keuken, kijkt tussen theedoeken in de kast, in de oven en in de koelkast. Ze opent de deur van het vriesvak en ik kijk over haar schouder mee. Er ligt een pak mini magnums en een pak maxi magnums. “Voor als er iemand op bezoek komt,” zegt ze schuldig.
En wat ligt er bovenop de pakken magnums? Juist! “Aha!” laat ik me ontvallen.
Snel sluit ze het vriesvak en kijken we elkaar aan. Beiden schieten wij in de lach. Ze kan niet meer stoppen met lachen. Ik lach hard met haar mee.
Het beste wat je kunt doen!

Theuntje, 2019.

05/06/2019 12:43

Reacties (10) 

1
06/06/2019 02:32
Wat een nare week met ziek zijn heb je achter de rug, hoop dat je ondertussen wat opgeknapt bent. Het lijkt me ingewikkeld met een stoma buikgriep hebben, je beschrijft het weer op een indrukwekkende manier met een dosis humor. Net als die zoekactie naar die ene blauwe brief. Het zo bekijken en mee omgaan toont een sterk karakter en acceptatie. En een hoop liefde voor elkaar. Respect daarvoor! Je humor is een kracht.
1
Theuntje tegen ----
06/06/2019 08:46
Hartelijk dank.
1
06/06/2019 00:13
Heb niks toe te voegen aan de reacties.
En over iets kwijt zijn .... ik weet er alles van. ;-)
1
06/06/2019 08:47
Dank je.
Ach ja, ons kent ons, niet waar?
1
06/06/2019 00:00
Met humor, hoe zou je het ander moeten doen!
06/06/2019 08:47
Precies!
1
05/06/2019 18:54
Ik kon het allemaal zó voor me zien
Tja, gelukkig kan je dit met humor verwerken/ afsluiten
Hier treedt ook al af en toe een dementie-toestand toe :-)
1
05/06/2019 14:40
Valt niet mee, maar gelukkig kon er om gelachten worden.
1
05/06/2019 13:02
Ja, Theuntje, zoiets laat zich alleen maar met humor dragen.
Sterkte!
1
05/06/2019 14:01
Inderdaad, en ik moet zeggen dat het ons wonderbaarlijk goed af gaat!
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert