Mijn kinderwens

Door MissBadmuts gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Mijn grote droom; vroeg mama worden. 

Wat daarvoor nodig is? Een stabiele relatie. Helaas had ik deze tot 3 jaar geleden niet en Mijn droom viel hiermee dus in duigen. 

Dan maar voor 30e levensjaar. Helaas ben ik nu bijna 31 en nog steeds geen mama. 

8 jaar geleden begonnen met werken in een bedrijf. Nooit wetend dat die Duitse jongen wel eens mijn prins op t witte paard kon zijn. Tot voor 3 jaar terug. Een stomme vraag leide tot oneindige gesprekken tot diep in de nacht. 

Na onze eerste vakantie, een jaar later, hebben we de voorbehoedsmiddelen weggelaten en zouden we gaan proberen. Ja ik weet het, misschien een beetje snel, maar het voelde goed. Hoewel ik al veel bij hem in Duitsland was, heb ik me definitief om laten schrijven. Woon in Duitsland, werk in Nederland. 

Nu 2 jaar later, is er nog weinig voortgang. Iedere maand weer de hoop en iedere maand weer de teleurstelling. Het gaat je leven beheersen. Iedereen om je heen raakt maar zwanger en het wordt steeds moeilijker enthousiast te reageren op het blije nieuwtje.

Inmiddels hebben we hier hulp bij gezocht en het blijkt aan hem te liggen. Van de ene kant een voordeel; we weten waar het aan ligt en ze kunnen veel tegenwoordig. Stiekem ben ik ook wel blij dat het aan hem ligt en niet aan mij.. Dat zou een stuk gecompliceerder worden. 

Het nadeel? Nog langer wachten, onderzoeken hier en daar en weten dat het op een natuurlijke manier nooit zou lukken. En wat als we meer als 1 kind willen? Moeten we dan dezelfde molen weer in en alles gaan herhalen? Is dit hoe we onze kinderen moeten gaan verwekken? 

We zijn nu zo ver, dat we weten dat we de ISCI behandeling gaan krijgen. 

Kosten: een 6000 euro. Een grote klap dat dit uit eigen zak betaald moet worden, anders als in Nederland. Tenzij er ‘even’ getrouwd word, dan wordt het voor 50% vergoed. Onbekend land, onbekende regels! 

Waneer we toch kiezen om het zelf te betalen en toch niet te trouwen, dan vooraf nog even naar de notaris om zorg te regelen van een ongeboren kind na een eventuele ‘break up’ vast te leggen. Kosten: 300 euro. 

Mijn wereldje storte in elkaar toen ik dit alles hoorde. Heb mijn hele leven lang geroepen dat trouwen geen toevoeging is aan een relatie. Nu wordt ik min of meer ‘gedwongen’ om te trouwen aangezien ik wij allebei niet zo heel veel geld hebben. 

Maar wat als we hier wel voor kiezen? Zijn dit dan de goeie redenen om te trouwen? Trouwen omdat het moet? We een kinderwens hebben? Is dit de natuurlijke weg? Voor mij niet.. En dan is ook nog eens de manier waarop het kind verwekt word, ook niet natuurlijk. Is dit alles op ‘nep’ gebaseerd? Moet ik mijn droom maar aan de kant zetten, omdat we er t geld niet voor hebben? Zijn we daarom al zo ver gekomen? Of moet ik het er maar voor over hebben allemaal? 

Zo veel vragen, zo weinig antwoorden.. en de enigste die hier een antwoord op kan geven, ben ik toch echt zelf .. 

 

 

05/06/2019 09:37

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert