Kinderen en hun grappen en grollen

Door Willemijntje gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik hou van kinderen. De onbevangenheid en de logica van een kind doen me glimlachen. Ik zou genoeg kunnen schrijven over onze eigen twee koters; hoe ze met ‘tandenzwart’ en ‘nepbloed’ oma geregeld de stuipen op het lijf konden jagen en meer van dat soort ongein. Mijn buurmeisje was ook zo’n portret toen ze klein was.

De prinses

Samen met een vriendinnetje vloog ze in een knalroze ‘Mega-Mindy’ outfit het dorp door. Wij hadden een trouwpartij. Het huwelijk zou eerst in het naastgelegen kerkje voltrokken worden en daarna zou het koffie met bruidstaart ritueel, de aansluitende borrel, het diner en de feestavond in ons horecabedrijf plaatsvinden.

Vooraf werden er in en rond ons mooie dorpje foto’s  van het stel gemaakt .

‘Een prinses’ riep mijn buurmeisje toen ze de bruid in het vizier kreeg, die juist met aanstaande man en familie op weg was naar het kerkje. In haar ‘Mega-Mindy’ pakje snelden ze met haar vriendinnetje naar huis, haalden er een hengselmandje op en verzamelden madeliefjes. Met het mandje vol madeliefjes tussen hen in togen ze naar het kerkje, klopten eerst keurig op de deur en wilden toen naar binnengaan. Ik stoof naar buiten, riep ze en legde uit dat ze niet zomaar naar binnen konden maar moesten wachten tot de ‘prinses’ naar buiten zou komen.

Dat gebeurden weldra, maar gelegenheid om hun spontane bloemengift aan de ‘prinses’ te overhandigen kregen ze niet. De fotograaf dirigeerden iedereen direct naar het naastgelegen  brinkje voor nog wat groepsfoto’s. Opeens – tussen al dat volk - was ik haar kwijt. Ik liep naar buiten en ja hoor, daar stond ze, in haar ‘Mega-Mindy’ pakje samen met haar vriendinnetje – het mandje madeliefjes nog steeds tussen hen in – pontificaal vooraan voor de foto’s!

 

De stratenmaker

Enkele mollen, doen hem regelmatig terugkeren. In ons historische dorpje zijn de zijstraatjes geplaveid met klinkertje die aan de zijkanten zijn afgezet met een rand keien. Het is een kundig man; de klinkertjes en keien gaan er op de verzakte plekken uit en worden na ophoging weer keurig teruggeplaatst.

Samen met een vriendje, die ook hier woont,  volgde mijn buurmeisje vol belangstelling de werkzaamheden van de goede man. Hij legde hen uit dat hij de stenen er eerst uit moest halen om het daarna weer netjes te kunnen maken. Ze hadden het goed onthouden, want daags erna trof ik ze terwijl ze met schepjes een groot deel van de zojuist opnieuw gelegde bestrating eruit hadden gepulkt. Ik vroeg waar ze mee bezig waren. ‘We halen de stenen eruit en maken het daarna netjes’ was het antwoord. Logisch toch!

Dat netjes maken is helaas niet gelukt, de beide papa’s hebben uiteindelijk het straatje weer hersteld.

De merel

Druk, heel druk was het in het café. Met het zweet op m’n neus serveerde ik de ene na de andere koffie met appelpunt uit. Opeens staan ze naast me; mijn buurmeisje met haar vriendje, in haar handjes heeft ze een merel. ‘Kijk, net gevonden, ik denk dat hij slaapt’. De merel is overduidelijk dood. Een aantal gasten vergeten bij het zien van de kleuters met de dode vogel, dat ze een paar tellen daarvoor nog ongeduldig rondkeken wanneer ik hun tafel zou bedienen en wachten nu rustig  en vertederd af hoe dit verhaal afloopt.

Ik kniel voor hen neer en aai de vogel met een vinger zachtjes over zijn kopje ‘Hij slaapt niet lieverd, hij is dood’. Ik weet, dat ze bekend is met het woord dood. Ze knikt dan ook begrijpend ‘Dan moet hij in een kistje’. Ik knik, gooi vervolgens snel een kistje sigaren leeg en leg er een servet in, voorzichtig legt ze de merel erop en samen dekken we met een ander servet de merel toe en sluiten de deksel. ‘Nu moeten we ‘m begraven’ zegt ze wijs tegen haar vriendje, die het allemaal zijdelings heeft aangekeken. Met het kistje in haar hand holt ze weg.

Over twee weken wordt ze zeventien, ze is een mooie, slimme meid geworden en zal zich het bovenstaande vast niet meer herinneren!

26/05/2019 23:49

Reacties (13) 

1
07/06/2019 03:07
Genoten van je artikel. Mooi geschreven en wat leuk dat jij je het nog herinnert, ook al is zij het misschien allang vergeten.
2
31/05/2019 11:39
Heel leuk! Ik word meteen terug de tijd in gegooid en denk terug aan de grappige en ontroerende uitspraken van onze kinderen... toen ze nog klein en schattig waren ;)
2
28/05/2019 21:56
Wat een prachtig artikel Willemijntje. Ik kan ook zo genieten van de uitspraken en logica van kinderen.
Ik herken er de praat van onze kleinkinderen in.
Ooit was hier een vogel tegen het raam gevlogen, helemaal versuft zat het vogeltje in een hoekje tegen de muur. De kleindochter zat er gehurkt bij en streelde het vogeltje. Ze vond het zo zielig, ze probeerde het bekje wat nat te maken met druppels water. (iets wat ikzelf uitzonderlijk vond).
Het vogeltje kwam tot positieven en ging vliegen.
Zij was ZO blij want ze vertelde aan iedereen dat ZIJ het diertje gered had....
1
29/05/2019 00:03
Kinderen zijn prachtig en vaak wijzer dan we verwachten. Hun uitspraken zijn vaak ook zo grappig. Bij warm weer vroeg onze jongste bv om een shirtje met zonder armen of met korte armen.
1
29/05/2019 21:24
haha en hier nog eentje van ons.
Toen mijn broertje klein was, vroeg hij aan Sinterklaas een trommeltje. Ik was 6 jaar ouder en zou een briefje schrijven naar de Sint.
Ik vroeg aan mijn moeder: 'Moeke, trommel is dat met twee m's,'
Mijn broertje stampvoette en riep: 'neen, ik wil er één met 2 stokjes!'

haha, en dat wordt nog vaak verteld als we met de familie samen zijn.
1
27/05/2019 13:14
Heel leuk!
1
27/05/2019 23:57
Dank je.
27/05/2019 12:01
Over de logica van kinderen gesproken: die van veel volwassenen is ook vaak genoeg zoek.

Vanmorgen hoorde ik via Skype een verslag van een gesprek dat mijn vriend in Duitsland net met zijn 80-jarige buurvrouw gevoerd had:
Ze was bezig op haar oprit vergif te sproeien (ja, dat @#$%^! Roundup van Monsanto, dat helaas nog steeds vrij te koop is.) Hij ging naar buiten en legde uit dat dat heel slecht was voor de insecten en de vogels. Haar antwoord was: 'Dan ben ik er tenminste in één keer van af'.
Het gesprek ging verder, en het kwam op de verkiezingen gisteren. Ze had ...
1
27/05/2019 23:53
Zou het haar door een kind verteld zijn (over die Roundup troep) dan had het misschien meer indruk gemaakt.
1
27/05/2019 11:13
leuk geschreven, heerlijk die praat van kids, kun je nog eens lachen
1
27/05/2019 23:07
Dank je Rabbit-green, kinderen zijn zo leuk, zeker in onze contreien waar ze zich vrij voelen.
1
27/05/2019 02:45
Oh heerlijk geschreven. Ja hou ook van kinderen, heb er een heel erg groot zwak voor en kan ook heel veel van ze accepteren, al kunnen ze soms ook onbeschoft hard zijn in wat ze zeggen en elkaar aan doen. Maar het zijn kinderen en daar moet je zuinig op zijn.
1
27/05/2019 23:02
Ze zeggen inderdaad onbevangen en heel direct wat er in hen opkomt, gelukkig zit daar (meestal) geen kwaad bij, maar het kan wel heel confronterend zijn.
Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert