Ik mis je zo hard.

Door Knokker gepubliceerd in Persoonlijke ervaringen

Ik denk zo vaak aan alle herinneringen die wij gemaakt hebben. Dat zijn zoveel herinneringen in de afgelopen 30 jaar. Wij haalde deze herinneringen ook echt vaak samen op. 

De stationsrestauratie waar we zelfs een keer uitgezet zijn, omdat we stierlijk vervelend waren. Zo waren we ooit eens met een tienertour in Den Haag. En wij aten altijd snitzels in menig stationsrestauraties. We kregen in Den Haag een mooi salade schaaltje. En die wouden we hebben als souvenier. Maar we durfde allebei niet dat schaaltje te pakken. We hebben vier uur daar aan dat tafeltje gezeten, en toen een van ons het weg gestopt had zijn we naar de trein gerend. Eindelijk zaten wij in een trein naar huis. Wat hebben wij ontzettend hard gelachen. We waren zo trots op elkaar.      

We hebben ook een korte periode samen gewoond. In het centrum van Assen, de Kanaalstraat 63. Drie hoog, een klein flatje. Wij woonde tegenover het politiebureau. We hadden een portomonnee aan een touwtje naar beneden gegooid. En zodra er iemand hapte trokken wij aan het touwtje. Op een gegeven moment keken alle agenten met ons mee. Ze vonden het prachtig. En zo wij ook. Zoveel lol hadden wij. We speelde (met visite) ook vaak durven of waarheid. Ga op balkon staan en fluit naar de mensen, als ze kijken, broek laten zakken. Of lik de televisie af, horizontaal en verticaal. Wie verzint zoiets nou?! Wij dus. Ik koos een keer durven, ik moest bij onze nieuwe (lelijke) buurman aanbellen en zeggen dat hij lelijk was. Nou dat durfde ik dus niet. Waarop Naomi zei, dan doe ik dat wel. En meteen woord bij daad! Tring tring, hallo, ik wou even zeggen dat je lelijk bent. Niet normaal! We gingen stuk erop. 

Als we samen naar onze pizzeria gingen durfde geen een van ons als eerste naar binnen. Als we elkaar aan de telefoon hadden kon geen van ons tweeën de telefoon ophangen. Als jij een cassis bestelde wou ik het ook. Als of zij of ik een vriendje kreeg dan kregen ze ons erbij ook. 

Van dat hebben onze huidige partners het goed gedaan. Als wij samen in onze wereld zaten dan lieten de mannen het maar zo. Er was toch niet tegen te praten. Wat ik nu heb geleerd dat jij net zo gelukkig was met jouw man als ik met de mijne. En toch waren wij nog altijd wij. Mooi he!

Hoe langer het duurt dat je er echt niet meer bent, hoe moeilijker ik het vind. Er is geen onze wereld meer, niet in een tastbare zin. En ik voel mij ook erg alleen zonder jou. Jij was een van de weinige mensen die altijd het juiste woord had. Of het nou een schoo onder mijn kont was of een luisterd oor. Ik kan mijn ei niet meer kwijt. Ik heb erge fijne mensen die mij helpen. En daar ben ik blij mee. Maar jij kende mij van haver tot gort. Dat is gewoon anders. Ik mis je steeds meer. Mijn leven gaat door, maar zoals jouw leven veranderd is, is de mijne zonder jouw ook veranderd. En het word niet meer wat het was. 

 

Ik mis het geluid van je lach.                       Ik mis jou aanwezigheid van dag tot dag.   Ik mis je steun in het dagelijks leven.              Ik mis de liefde die je mij hebt gegeven. 

IK MIS JE ZO HARD

19/05/2019 17:22

Reacties (0) 

Copyright © Tallsay.com. Alle rechten voorbehouden.
Door gebruik te maken van deze website geef je aan dat je onze Algemene voorwaarden en ons Privacy statement accepteert